ΑΠΟΨΕΙΣ

Κυβέρνηση συναλλαγής

Την τελευταία στιγμή και ενώ εκπνέει η θητεία της και μαζί η θητεία της Βουλής, η κυβέρνηση μας έδωσε κωμικοτραγικό δείγμα της καθεστωτικής αντίληψης από την οποία διέπεται το ΠΑΣΟΚ. Ασκεί την κρατική εξουσία, σαν να είναι ιδιοκτησία του, για την τακτοποίηση φίλων και υποστηρικτών και τη διεκπεραίωση των πελατειακών του σχέσεων. Χειρίζεται καταχρηστικά τους δημοκρατικούς θεσμούς και τις διαδικασίες της κοινοβουλευτικής δημοκρατίας, κατεξευτελίζοντας και γελοιοποιώντας τη Βουλή και τους δικούς του βουλευτές.

Ο κ. Πάχτας, υφυπουργός Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών (τρομάρα του!) αποφάσισε να παραχωρήσει σε ιδιώτες χιλιάδες στρέμματα στη Χαλκιδική, δηλαδή της εκλογικής του περιφέρειας για να τα αξιοποιήσει (ο ιδιώτης) επιχειρηματικά! Και κατάφερε να ψηφιστεί νόμος φωτογραφικός από εννιά βουλευτές που είχαν απομείνει στην αίθουσα της Βουλής και τώρα, μετά την αποκάλυψη του αναιδούς σκανδάλου, σπεύδουν χωρίς συστολή να δηλώσουν… ότι δεν ήξεραν τι ψήφιζαν! Τέτοιο κατάντημα δεν έχει ίσως προηγούμενο.

Ο ιδιώτης που θα ευεργετείτο με την σκανδαλώδη τροπολογία δεν ήταν άγνωστος στην κυβέρνηση. Ηταν ο «φίλος» της που έναντι αγνώστου οικονομικού οφέλους ανέλαβε και διεκπεραίωσε τη διοργάνωση της Συνόδου Κορυφής στη Χαλκιδική, πολλών δισ. δρχ.! Πρόκειται, δηλαδή, για απροκάλυπτη πολιτική συναλλαγή της κυβέρνησης με σκοπό την εξυπηρέτηση ιδιωτικού συμφέροντος. Στη συναλλαγή πρωτοστάτησε βουλευτής και πρώην υφυπουργός συνδεόμενος επαγγελματικά με τον ιδιώτη, υπέρ του οποίου κατατέθηκε και ψηφίσθηκε η επίμαχος και εμβόλιμη (στο αναπτυξιακό νομοσχέδιο!) τροπολογία.

Ο κ. Πάχτας αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση και μαζί με άλλους εννέα βουλευτές διαγράφτηκαν από τους καταλόγους των υποψηφίων, θεωρηθέντες υπεύθυνοι του πρωτοφανούς σκανδάλου. Αλλά γιατί είναι αυτοί αποκλειστικά υπεύθυνοι; Στην πραγματικότητα κινήθηκαν και ενήργησαν στο γενικό κλίμα συναλλαγής και περιφρόνησης των θεσμών που διέπει την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ τα τελευταία χρόνια.

Ισως χρειαζόταν το απίστευτο αυτό επεισόδιο για να γίνει κατανοητό το δημοκρατικό αίτημα της αλλαγής που θα κριθεί στις επόμενες εκλογές. Δεν πρόκειται για απλή και συνηθισμένη στα κοινοβουλευτικά καθεστώτα εναλλαγή στην εξουσία, πρόκειται για την αποκατάσταση των δημοκρατικών θεσμών και των ηθικών αξιών της πολιτικής.