ΑΠΟΨΕΙΣ

«O λαός δεν ξεχνά»…

Τι ακριβώς υποσχέθηκε ο κ. Γιώργος Παπανδρέου; Πρώτον καινοτομίες, δεύτερον ρήξεις, τρίτον ανατροπές. Και νά που όλα αυτά γίνονται πραγματικότητα στο κόμμα του, που το ανακαινίζει μέχρις απαλοιφής των ιδεολογικών του γνωρισμάτων. Εχει άλλωστε να εκτοξεύσει το «ένα εκατομμύριο» των εντολέων του σε όποιον διανοηθεί να ψελλίσει μια κάποια αντίρρηση και να επιμείνει σ΄ αυτήν. Πρώτον, λοιπόν, οι καινοτομίες. Και ποια καινοτομία είναι σπουδαιότερη από τη «συμμετοχική δημοκρατία»; Καμία. Τόσους και τόσους ύμνους τής πλέκουν ξαφνικά διάφοροι κονδυλοφόροι και άνκορμεν που μέχρι τώρα έλεγαν «λαός» και εννοούσαν ξινισμένοι είτε «όχλος» είτε «πόπολο». Αφού λοιπόν εγκαινιάστηκε η «συμμετοχική δημοκρατία» και επικυρώθηκε η νέα ηγεμονία, ο νέος πρόεδρος θεώρησε λογικό να αφήσει το λαό να ξεκουραστεί και να αποφασίσει μόνος του ποιες μετεγγραφές θα κάνει και ποιοι θα στελεχώσουν το άκρως συμβολικό ψηφοδέλτιο επικρατείας.

Προχωρώντας μάλιστα ακόμη περισσότερο, δεν ζήτησε καν τη γνώμη των πρωτοκλασάτων του ΠΑΣΟΚ, οι οποίοι πληροφορήθηκαν εμβρόντητοι από τα ραδιόφωνα ότι το κόμμα τους διευρύνθηκε. Και, ευπειθείς όλοι τους, έσπευσαν να χωνέψουν τις όποιες αντιρρήσεις τους και να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, ανακαλύπτοντας την «οικολογική ευαισθησία» του κ. Μάνου και άλλα εξίσου πειστικά. Τι να κάνουν οι άνθρωποι; Εχουν τις βλέψεις, τις φιλοδοξίες, τα όριά τους κι έναν τρόπο ζωής που είναι δύσκολο πια να τον αλλάξουν. Να ρισκάρουν απαιτώντας να ισχύσει η «συμμετοχική δημοκρατία» και για τα στελέχη, κι όχι μόνο για τα απλά μέλη; Μα τότε θα βάλουν το κεφάλι τους στον ντορβά.

Υπόσχεση δεύτερη, οι ρήξεις. Εκτός λοιπόν από τη ρήξη με την ιδεολογία, παρατηρήθηκε και σφοδρότατη ρήξη με τη σεμνότητα, στο πρόσωπο του νεοπροσήλυτου κ. Ανδρουλάκη. Με την ταπεινότητα που ανέκαθεν τον διακρίνει, δήλωσε ότι το ΠΑΣΟΚ είναι η Ρεάλ της Ελλάδας, γιατί παίρνει όλα τα αστέρια. Και για να μην αφήσει περιθώριο σύγχυσης, ξεκαθάρισε ότι όσο και να ψάξει κανείς στην Αριστερά δεν θα βρει άλλον με τόσο τολμηρές ιδέες όσο η κ. Δαμανάκη και η αφεντιά του. Εχει την πάστα μυθιστοριογράφου ο άνθρωπος, μόνο που την αποδεικνύει με την πολιτικολογία του κι όχι με τα μυθιστορήματά του.

Υπόσχεση τρίτη, οι ανατροπές. Και ποια σοβαρότερη ανατροπή από αυτήν που ζουν τώρα οι κατασυγχυσμένοι οπαδοί του ΠΑΣΟΚ; Σκέφτονται ότι την επόμενη φορά που θα φωνάξουν το αγαπημένο τους σύνθημα «O λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», πάνω στην εξέδρα, δίπλα στον αρχηγό τους, θα βρίσκονται γελαστοί ο κ. Ανδριανόπουλος και ο κ. Μάνος, που δεν έκρυψαν ποτέ την αποστροφή τους προς οτιδήποτε μη νεοφιλελεύθερο. Και τι άλλο να κάνουν εκτός από το να θυμηθούν τον Σεφέρη και το «Κύριε, όχι μ΄ αυτούς»;