ΑΠΟΨΕΙΣ

Οι σιδεριές Καλατράβα

Από την αρχή μερικοί συμπολίτες μας τάχθηκαν εναντίον των Ολυμπιακών Αγώνων. Εναντίον της σύγχρονης αναβίωσης, πιστεύοντας ότι δεν έχουν σχέση με τους αρχαίους Ολυμπιακούς, αλλά κυρίως εναντίον της διοργάνωσης από την Ελλάδα. Εξήγησαν και τους λόγους της αρνητικής στάσης: η διοργάνωση είναι δυσανάλογα μεγάλη σε σχέση με μια μικρή χώρα με πόρους περιορισμένους και περισσότερο περιορισμένη εμπειρία στον συντονισμό πολλών και περίπλοκων διαδικασιών και δραστηριοτήτων. Δεν διαθέτει καν τον σταθερό διοικητικό ιστό που θα μπορούσε να διεκπεραιώσει μια τόσο μεγάλη επιχείρηση. Για να ξοδέψεις σε μια δουλειά δύο τρισεκατομμύρια δραχμές χρειάζεσαι έναν γερό μηχανισμό και ακόμη πιο γερό και έμπειρο για να τα ξοδέψεις επωφελώς. Είχαν ακόμη επισημάνει ότι τόσο μεγάλα ποσά που θα διοχετευθούν μέσω ενός κράτους με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά θα διαφθείρουν ολόκληρη την ελληνική κοινωνία και θα την αποσταθεροποιήσουν. Και όλα αυτά συνέβησαν.

Οι «μεγαλοϊδεάτες» των Ολυμπιακών Αγώνων απαντούσαν με αλαζονεία ότι αυτοί που αντιδρούν είναι μικρή μειοψηφία, μόλις το 4% διαπίστωναν οι δημοσκοπήσεις, οι οποίες προσπαθούν γενικά να μας πείσουν ότι η αλήθεια είναι ζήτημα μειοψηφίας και πλειοψηφίας…

Ηρθαν κατόπιν άλλοι, σημαντικοί αλλά πάλι λίγοι, και είπαν: αφού μας βρήκε που μας βρήκε το κακό και αναλάβαμε τη διοργάνωση των Ολυμπιακών Αγώνων, ας προσπαθήσουμε να απαλύνουμε τη συμφορά. Να επιστρατεύσουμε την εφευρετικότητα και τη φαντασία μας, ώστε η διοργάνωση να είναι λιτή, απλή και ειλικρινής, χωρίς ψιμύθια και φανταχτερές ματαιοδοξίες. Με τον τρόπο αυτό θα φέρναμε τη διοργάνωση στα μέτρα των δυνατοτήτων μας, των υλικών και οργανωτικών, αλλά και μιας άλλης αισθητικής, διαφορετικής από εκείνη που στις τελευταίες τουλάχιστον διοργανώσεις, οδήγησε τους Αγώνες στον ευτελισμό και την ηθική παρακμή.

Επειδή οι «μεγαλοϊδεάτες» των Αγώνων μιλούν συνεχώς για την προβολή της χώρας, είχαμε μια καλή ευκαιρία να σκεφθούμε στα σοβαρά τι έχουμε και τι θέλουμε να προβάλουμε. Μπορούσαμε εμείς μόνο να το σκεφθούμε, να το φαντασθύμε και να το αποφασίσουμε.

Αντί γι’ αυτό, βάλαμε στο κεφάλι μας τους «αθανάτους» της ΔΟΕ, σαν να είναι ανεξέλεγκτη υπερκυβέρνηση και υιοθετήσαμε τη νεοπλουτίστικη αντίληψη της διοργάνωσης. H κυβέρνησή μας μάλιστα φρόντισε να βάλει και προσωπική σφραγίδα νεοπλουτισμού και ολυμπιακής ίντριγκας, με πρώτη συνέπεια την εκτίναξη του ολυμπιακού προϋπολογισμού στα ύψη. H διοργάνωση φαίνεται ότι οριστικά πήρε τον χαρακτήρα του νεοπλουτίστικου «κιτς».

Ο Καλατράβα, λένε ότι είναι μεγάλος αρχιτέκτονας και έκανε θαύματα στη Βαρκελώνη. Οι «σιδεριές», όμως, του Καλατράβα φαίνεται ότι είναι μέρος αυτού του φαντασμαγορικού «κιτς», έτσι που ολόκληρη η διοργάνωση και το ύφος της διακινδυνεύουν, αν τελικά δεν καταφέρουν να τις στήσουν πάνω από τα κεφάλια μας! Τα μυαλά ορισμένων πήραν αέρα, χειρίσθηκαν την υπόθεση σαν να ήταν ιδιωτική, σαν προσωπικό καπρίτσιο για το οποίο άλλοι πληρώνουν. Στην αρχή πιστέψαμε ότι οι καθυστερήσεις στα έργα οφείλονται σε ανικανότητα ή ήταν σκόπιμες για να ανεβάσουν το κόστος. Δεν φανταζόμασταν ότι μαζί με όλα αυτά ήταν και μέρος της «ολυμπιακής ίντριγκας» χωρίς να γνωρίζουμε πού κάθε φορά αποσκοπούν.

Αυτοί που γνωρίζουν (ή οφείλουν να γνωρίζουν) μας βεβαιώνουν ότι τα έργα θα ολοκληρωθούν όπως όπως και οι Ολυμπιακοί Αγώνες θα διεξαχθούν. Αν επισκεφθείτε τα εργοτάξια θα πιστέψετε ακριβώς το αντίθετο, ότι δεν θα προλάβουν ούτε καν τα «μπάζα να σηκώσουν». Ισως είναι καλύτερα να καταστραφεί μια ακόμη… «μεγάλη ιδέα»…