ΑΠΟΨΕΙΣ

Τι γραφει ο ξενος Τυπος

LE ΜΟΝDΕ

Παράδειγμα προς αποφυγήν

Θα μπορέσει άραγε η E.E. να καταλήξει σε μια σταθερή και ισχυρή θέση απέναντι στην Κίνα; H αύξηση των εξαγωγών των κινεζικών βιομηχανικών προϊόντων, τα οποία απελευθερώθηκαν με την είσοδο του γίγαντα στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, επιβάλλει την αντίδραση της Ευρώπης. H Ενωση πρέπει να προβάλλει τα συμφέροντα των παραγωγών της, οι οποίοι αντιμετωπίζουν το απειλητικό ενδεχόμενο μιας βίαιης αποσταθεροποίησης, και των εξαγωγέων, οι οποίοι επιθυμούν να προσφέρουν τα προϊόντα τους σε χαμηλές τιμές στους καταναλωτές. Επίσης πρέπει, πρωτίστως, να λάβει υπόψη της τους Ευρωπαίους εξαγωγείς, στους οποίους προκαλεί εντονότατες ανησυχίες το ενδεχόμενο να κλείσει η Κίνα τις πύλες της αγοράς της, αντιδρώντας στα μέτρα προστασίας της E.E. Μεταξύ του εργάτη και του καταναλωτή πρέπει να χαραχθεί μια μέση οδός προς όφελος του συνόλου της ευρωπαϊκής οικονομίας. Δυστυχώς απέχουμε ακόμα πολύ από αυτό το σημείο. Οι συμφωνίες που αφορούν τα κινεζικά κλωστοϋφαντουργικά προϊόντα, οι οποίες έπρεπε να λειτουργήσουν ως πρότυπο των σχέσεων E.E. – Κίνας, μεταβλήθηκαν αντίθετα, σε παράδειγμα προς αποφυγήν. Το φιάσκο αυτό προκαλεί ανησυχίες. Απέναντι σε έναν τόσο ισχυρό και σταθερό ανταγωνιστή, όπως η Κίνα, τα ζιγκ – ζαγκ της Ενωσης υπογραμμίζουν τις αδυναμίες της. Ομως η χαμένη μάχη των σουτιέν, όπως τη χαρακτήρισε ο βρετανικός Τύπος, είναι ενδεικτική της κατάστασης της Ευρώπης μετά το «όχι»: διαιρεμένη, χωρίς κεντρική εξουσία, δεν αποτελεί παρά το πεδίο σύγκρουσης ανταγωνιστικών λόμπι. H Ιαπωνία έδωσε το παράδειγμα μιας χώρας, η οποία κατόρθωσε να προβλέψει την είσοδο της Κίνας στον Παγκόσμιο Οργανισμό Εμπορίου, και αναδιάρθρωσε τη βιομηχανία της.

DW-WΟRLD.DΕ

Μακρύς ο δρόμος προς τη δημοκρατία

Η κυβέρνηση του Χόσνι Μουμπάρακ υποστηρίζει ότι η απόφαση να επιτραπεί και σε άλλους υποψηφίους να διεκδικήσουν την προεδρία αποτελεί μια κίνηση για περισσότερη δημοκρατία στη χώρα. Το αντίθετο όμως ισχυρίζονται οι αντίπαλοί του. Αλλοι εννέα υποψήφιοι διεκδίκησαν χθες την ψήφο των πολιτών, αλλά μόνον δύο από αυτούς κατέβηκαν με αξιώσεις. O Αϊμάν Νουρ, του κόμματος αλ Γκαντ και ο Νοαμάν Γκομάα του κόμματος Ουάφντ. Σε καμιά περίπτωση δεν μπορούμε να κάνουμε λόγο για μια δημοκρατική και ελεύθερη εκλογική διαδικασία, δήλωσε ο Χαφέζ Αμπού Σαέντα, γενικός γραμματέας της οργάνωσης Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων στην Αίγυπτο. O κατάλογος των καταγγελιών για παρατυπίες στην εκλογική διαδικασία είναι μακρύς. Γίνεται λόγος για εξαγορασμένους υποψηφίους, για άνιση μεταχείριση των υποψηφίων από τα MME της χώρας, με την κυβέρνηση να ελέγχει πλήρως τα βασικά μέσα. Αποτέλεσμα, οι περισσότεροι πολίτες να μην έχουν πάρει στα σοβαρά αυτές τις εκλογές, θεωρώντας τη σχετική διαδικασία ένα μεγάλο θέατρο. Αυτό υπογραμμίζουν παρατηρητές, τονίζοντας την ίδια ώρα πως δεν θα πρέπει να αναρωτιόμαστε ποιον θα ψήφιζαν οι Αιγύπτιοι, αλλά αν θα ψήφιζαν.

ΤΗΕ NEW YORK TIMES

O τυφώνας της φτώχειας

Το καλύτερο μνημείο για την καταστροφή της Νέας Ορλεάνης θα ήταν να υπάρξει μια σοβαρή και συντονισμένη εθνική προσπάθεια για την αντιμετώπιση της φτώχειας που εμφιλοχωρεί σε πολλές περιοχές των Ηνωμένων Πολιτειών. O Ριτς Λόουρι του National Review, υπερασπιζόμενος τον πρόεδρο Μπους, προσέφερε μια εξαιρετική πρόταση: «Μια μεγάλη διαπραγμάτευση από τους ρεπουμπλικανούς ως τους δημοκράτες, όλου δηλαδή του πολιτικού φάσματος της Αμερικής, που θα δίνει μεγάλη προσοχή και σημασία στις εκτός γάμου γεννήσεις εκ μέρους της Αριστεράς με αντάλλαγμα την υποστήριξη εκ μέρους της Δεξιάς των αστικών δαπανών». Αυτή θα ήταν η καλύτερη παρακαταθήκη για την Κατρίνα. Στην αντίθετη περίπτωση, αρκετό καιρό μετά τον τρόμο που θα ‘χει αφήσει πίσω της η τηλεοπτική εικόνα, περίπου 50 από τα 77 βρέφη που πεθαίνουν κάθε μέρα κατά μέσον όρο, θα πεθάνουν χωρίς λόγο εξαιτίας της φτώχειας. Αυτός είναι ο μεγάλος τυφώνας της φτώχειας που ντροπιάζει τις Ηνωμένες Πολιτείες.

FRΑΝΚFURΤΕR ALLGEMEINE

H συνδικαλιστική μέθοδος

Οι ρεαλιστές συνδικαλιστές αναζητούν τρόπους διαλόγου με την υποψήφια καγκελάριο Αγκελα Μέρκελ και εμπιστεύονται τους παλιούς κανόνες των κοινωνικών εταίρων της Γερμανίας που θέλουν συνδικάτα και επιχειρήσεις να συνομιλούν, προσπαθώντας έτσι να εξουδετερώσουν τις επιπτώσεις της παγκοσμιοποίησης. Υπάρχουν όμως και οι φονταμενταλιστές που αμέσως επιτίθενται και προσπαθούν να διασπείρουν φόβους και πανικό στους εργαζομένους για την πολιτική μιας πιθανής συντηρητικής κυβέρνησης.

ΤURΚΙΥΕ

Υπό τη σκιά της προβοκάτσιας

Μιλώντας προχθές σε συνάντηση της κεντρικής επιτροπής του κόμματος της Δικαιοσύνης και της Ανάπτυξης, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν δήλωσε ότι οι πρόσφατες προβοκάτσιες των Κούρδων του ΠΚΚ σκοπό είχαν να μπλοκάρουν την Τουρκία από την έναρξη των ενταξιακών διαπραγματεύσεων στις 3 Οκτωβρίου και προειδοποίησε ότι τέτοιες προβοκάτσιες ενδέχεται να συνεχιστούν. O πρωθυπουργός προσέθεσε ότι, ενώ οι προβοκάτσιες έγιναν από διάφορες ομάδες, ο σκοπός είναι κοινός. «Αλλά αυτές οι ομάδες δεν θα πετύχουν τίποτα», είπε. «H κυβέρνησή μας είναι αποφασισμένη να αντισταθεί στην τρομοκρατία και είναι έτοιμη να λάβει όλα τα αναγκαία μέτρα».

RΑDΙΚΑL

Εκλεισε εφημερίδα του ΠΚΚ

Η Γερμανία διέκοψε την έκδοση της εφημερίδας Ozgur Politika η οποία πρόσκειται ιδεολογικά στο ΠΚΚ. O Γερμανός υπουργός Εσωτερικών Οτο Σίλι δήλωσε ότι η Γερμανία έλαβε υπ’ όψιν της την κλιμάκωση των επιθέσεων στην Τουρκία και κατέληξε στην απόφαση να απαγορεύσει την έκδοση της εφημερίδας. Μετά την απόφαση του Γερμανού υπουργού Εσωτερικών, οπαδοί του ΠΚΚ συγκεντρώθηκαν έξω από το γραφείο της εφημερίδας στη Φρανκφούρτη.

LΕ POINT

O Πούτιν και η στρατηγική των αγωγών

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο Γκέρχαρντ Σρέντερ βρήκαν τρόπο να ενισχύσουν τη φιλία τους. Οι ηγέτες της Γερμανίας και της Ρωσίας, οι οποίοι αύριο στο Βερολίνο θα προσυπογράψουν την κατασκευή ενός αγωγού αξίας 5 δισ. δολαρίων που θα ενώνει το Βίμποργκ, κοντά στην Αγία Πετρούπολη, με το Γκάιφσβαλντ, στη βόρεια Γερμανία. Αυτή η σύνδεση μήκους χιλίων χιλιομέτρων μέσω της Βαλτικής στοχεύει ώς το 2010 να διοχετεύσει αέριο στην Ευρώπη. Για τις δύο χώρες, η συμφωνία είναι ιδιαίτερα σημαντική και όπως όλα δείχνουν, αν στις εκλογές της 18ης Σεπτεμβρίου αναδειχθεί καγκελάριος η κυρία Αγκελα Μέρκελ, δεν θα την αλλάξει.

ΤΗΕ NEW YORK TIMES

O δικαστής Ρόμπερτς

Ο πρόεδρος Τζορτζ Μπους εξέπληξε πολλούς διορίζοντας στο αξίωμα του ανώτατου δικαστού των ΗΠΑ τον Τζον Ρόμπερτς Τζούνιορ. Εάν ο Τζορτζ Μπους πίστεψε ότι ο Ρόμπερτς είχε ήδη εντυπωσιάσει το κοινό και την αμερικανική Γερουσία με την ευφυΐα του και τη σοβαρότητά του, υπολόγισε σωστά. Αλλά αν θεωρεί τον δικαστή ως έναν γνωστό του οποίου η έγκριση από τα αρμόδια όργανα θα είναι απλή, κάνει λάθος. H Γερουσία δεν έχει αρκετή πληροφόρηση για να κρίνει τον Ρόμπερτς. Τώρα πλέον καθίσταται απολύτως αναγκαίο και σημαντικότερο από ποτέ αν ερωτηθεί για όλες του τις απόψεις. Προς αυτή την κατεύθυνση θα μπορούσε να βοηθήσει ο πρόεδρος Μπους δίνοντας στη Γερουσία όλα τα έγγραφα που ο δικαστής Ρόμπερτς συνέταξε για τις κυβερνήσεις Ρέιγκαν και Μπους (του πατέρα Μπους), μια πρωτοβουλία η οποία θα έριχνε φως στον τρόπο της νομικής σκέψης του. Περιέργως, όμως, ένα από τα έγγραφα που αφορούσαν τις απόψεις του για τις «θετικές διακρίσεις» (ευνοϊκή μεταχείριση των μειονοτήτων) χάθηκαν, αφού προηγουμένως αναθεωρήθηκαν από δικηγόρους της κυβέρνησης.