ΑΠΟΨΕΙΣ

Τι γραφει ο ξενος Τυπος

FINANCIAL ΤΙΜΕS

Η επιβολή του νόμου και της τάξης

Ο πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντιμίρ Πούτιν ανέλαβε τη διακυβέρνηση της χώρας το 2000 με την υπόσχεση ότι θα οικοδομήσει ένα ισχυρό κράτος, νομικά προστατευμένο. Η δολοφονία του Αλεξάντρ Λιτβινένκο, του πρώην κατασκόπου που δηλητηριάστηκε με πολώνιο 210, αλλά και μια σειρά άλλων δολοφονιών, δείχνουν ότι η Ρωσία είναι βεβαίως μια ισχυρή χώρα, αλλά πόρρω απέχει από το να είναι και νομοθετικά κατοχυρωμένη. Για τον θάνατο του πρώην κατασκόπου δεν έχουν απαγγελθεί κατηγορίες εναντίον κανενός. Οι υποψίες πέφτουν πάνω σε πολλούς. Μπορεί να πρόκειται για πρώην αξιωματούχους της ασφάλειας, μπορεί αν είναι επιχειρηματίες, αλλά και κακοποιοί. Το Κρεμλίνο αρνείται οποιαδήποτε ανάμειξη. Αλλά ο πρόεδρος Πούτιν δεν μπορεί να απαρνηθεί τις ευθύνες του τουλάχιστον ως προς τη συμβολή του για τη δημιουργία ενός κράτους όπου η δολοφονία αποτελεί κοινό τόπο. Και φυσικά δεν μπορεί να αρνηθεί ότι οι τελευταίες δολοφονίες περιλαμβάνουν άτομα που βρέθηκαν στην αντιπολίτευση. Ο Λιτβινένκο, η δημοσιογράφος Αννα Πολιτκοβσκαγια και ο πρώην πρωθυπουργός Γιεγκόρ Γκαϊντάρ ανήκαν στον χώρο της αντιπολίτευσης και ασκούσαν κριτική στο Κρεμλίνο. Με τις προεδρικές εκλογές να έχουν προγραμματιστεί για το 2008, οι πολιτικές αντιπαλότητες θα γίνουν πολύ πιο έντονες και σίγουρα περισσότερα. Ο πρόεδρος Πούτιν οφείλει να ενδιαφερθεί για την επιβολή του νόμου και της τάξης.

ΤΗΕ ΕCΟΝΟΜΙSΤ

Η Ρωσία των μεγάλων προβλημάτων

Αν και η οικονομία της έχει βελτιωθεί και η διπλωματία της έχει γίνει περισσότερο αποτελεσματική, η Ρωσία βρίσκεται αντιμέτωπη με σωρεία προβλημάτων τα οποία σε πλούσιες χώρες θα είχαν σοβαρές επιπτώσεις. Οι μεγάλες ανισότητες σε θέματα υγείας και γενικώς στην παροχή υγιειονομικών υπηρεσιών έχει επιπτώσεις στο δημογραφικό. Ο πληθυσμός συρρικνώνεται γοργά κι αυτή η συρρίκνωση έχει αρχίσει πριν από την επιδημία του έιτζ. Οι ρυθμοί ανάπτυξης της Ρωσίας είναι καλοί. Αυτό οφείλεται στις υψηλές τιμές πετρελαίου και αερίου, αλλά πόσο θα διαρκέσει αυτό; Οι ανισότητες είναι τεράστιες. Η διαφθορά επηρεάζει την επιχειρηματικότητα και βοηθάει την τρομοκρατία. Αυτή η Ρωσία μπορεί να εξελιχθεί σε απειλή για τη Γεωργία και την Ουκρανία. Αλλά η απειλή που η Ρωσία αποτελεί για τον υπόλοιπο κόσμο δεν είναι τόσο μεγάλη όσο την περιγράφουν. Η Ρωσία δεν εξάγει ιδεολογία ούτε πολεμάει σε πολέμους αντίθετους με τις ΗΠΑ, όπως συνέβη κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου. ΟΙ νύξεις της για διαταραχή στη χορήγηση φυσικού αερίου προς την Ευρώπη είναι ως επί το πλείστον μπλόφα.

ΤΗΕ NEW YORK ΤΙΜΕS

Η Ευρώπη που πρέπει να ακούσει

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η Τουρκία οφείλει να ανοίξει τα λιμάνια της σε κυπριακά πλοία. Οσο πιο γρήγορα το κάνει, τόσο καλύτερα. Αλλά η Ευρωπαϊκή Ενωση χρειάζεται να κάνει κάτι περισσότερο για να βοηθήσει τη διχοτομημένη Κύπρο από το να χτυπάει την Τουρκία στο κεφάλι γι’ αυτό. Το 2004, ο Τούρκος πρωθυπουργός Ταγίπ Ερντογάν θαρραλέα άλλαξε τη στατική πολιτική της χώρας του και έπεισε τους Τουρκοκυπρίους να ψηφίσουν υπέρ του σχεδίου των Ηνωμένων Εθνών. Οι Κύπριοι ωστόσο απέρριψαν το σχέδιο Ανάν. Αν η Ευρωπαϊκή Ενωση κάνει καλά τη δουλειά της, πρέπει να πείσει τους Ελληνοκυπρίους να συμφωνήσουν. Είναι προφανές γιατί η Τουρκία επιθυμεί να γίνει μέλος της Ευρωπαϊκής Ενωσης. Αλλά και η Ευρώπη έχει να κερδίσει από την Τουρκία. Η προοπτική της ένταξης είναι ενθαρρυντική για την Ακγυρα, προκειμένου να προωθηθούν πολιτικές και οικονομικές μεταρρυθμίσεις. Η εισδοχή της Τουρκίας θα αποτελέσει ισχυρό δείγμα ότι η Δύση πραγματικά πιστεύει τα όσα λέει περί ανεκτικότητας και σεβασμού των άλλων θρησκειών. Καθώς αναχωρούσε από την Κωνσταντινούπολη, ο Πάπας Βενέδικτος ο 16ος ευχήθηκε η επίσκεψή του να φέρει πιο κοντά τους πολιτισμούς. Η Ε. Ε. οφείλει να ακούσει.

ΕL ΡΑΙS

Ανατροπή θρησκευτικών ισορροπιών

Ο Λίβανος οδηγείται σε νέο εμφύλιο πόλεμο. Ενα τέτοιο ενδεχόμενο θα έχει σοβαρές επιπτώσεις στην ευρύτερη περιοχή της Εγγύς Ανατολής. Καθημερινά πλέον οι οπαδοί της Χεζμπολάχ βγαίνουνν στους δρόμους απαιτώντας την παραίτηση της δημοκρατικά εκλεγμένης και φιλοδυτικής κυβέρνησης Σινιόρα. Στόχος των ακραίων ισλαμιστών είναι να πυροδοτήσουν νέες εντάσεις και να οδηγήσουν τη χώρα σε έναν νέο εμφύλιο. Την εξέλιξη αυτή προκάλεσε ο ισραηλινός στρατός με την εισβολή του. Το Ισραήλ ανέτρεψε τις θρησκευτικές ισορροπίες στη χώρα. Και το αποτέλεσμα ήταν η ενίσχυση της Χεζμπολάχ, η οποία απέδειξε ότι δεν είναι μόνο στο πεδίο της μάχης ισχυρή, αλλά και στο πεδίο της ανασυγκρότησης της χώρας.