ΑΠΟΨΕΙΣ

«Εντατική» αδιαφορία

Αν τα κανάλια έχουν τη συνήθεια να ανακαλύπτουν την Αμερική δύο φορές την εβδομάδα, διαλαλώντας «αποκλειστικότητες» προ πολλού γνωστές, οι υπουργοί έχουν τη συνήθεια να χρησιμοποιούν την τηλεόραση σαν κολυμβήθρα και να βαφτίζουν εκεί τα αφόρητα ευχολόγιά τους, δίνοντάς τους εύηχα ονόματα, όπως «Πρόγραμμα», «Σχεδιασμός», «Αμεση Λύση» κ.τ.λ. Την εβδομάδα ετούτη λοιπόν, και με αφορμή την περιπέτεια μιας ασθενούς, ανακαλύφθηκε για μια φορά ακόμα από τα κανάλια η ήπειρος που ονομάζεται Εντατική. Και για φορά ακόμα ο υπουργός Υγείας προσέφερε αφειδώλευτα διαβεβαιώσεις, που τις είχε προσφέρει και ο προκάτοχός του, και τις οποίες, όπως πάνε τα πράγματα (όπως τα αφήνουν να πάνε οι κατά νόμον υπεύθυνοι), θα τις προσφέρουν και οι διάδοχοί του.

Μια ασθενής λοιπόν, που έπρεπε να εισαχθεί κατεπειγόντως σε Εντατική, ταλαιπωρήθηκε επί εβδομάδα περιμένοντας μάταια. Και, όπως ακούστηκε στην τηλεοπτική παρουσίαση του συμβάντος, δεν υπήρξε αποτελεσματική ούτε καν η παρέμβαση του κ. Δ. Αβραμόπουλου (ως γνωστόν, οι κυβερνώντες συνηθίζουν να συγκινούνται όχι από τα καθαυτό κοινωνικά προβλήματα αλλά από την τηλεοπτική προβολή τους, ιδίως αν αυτή υιοθετεί μελοδραματικούς τόνους). Ποιο το πρόβλημα; Γνωστό. Γνωστότατο. Το έχει προσδιορίσει καιρό τώρα με σαφήνεια η Ελληνική Εταιρεία Εντατικής Θεραπείας, με δύο επίσημες συνεντεύξεις Τύπου, υποδεικνύοντας και τη μέθοδο θεραπείας του, η οποία είναι προφανής για όλους πλην όσων υπουργεύουν κατά καιρούς: Τουλάχιστον 150 κλίνες εντατικής θεραπείας, διασκορπισμένες σε όλη την Ελλάδα, πλήρως εξοπλισμένες, παραμένουν ανενεργές, κλειδωμένες, επειδή δεν υπάρχει ιατρικό και νοσηλευτικό προσωπικό. Και δεν υπάρχει επειδή δεν προσλαμβάνεται. Γιατί δεν προσλαμβάνεται, γιατί δεν έχει γίνει καμία πρόσληψη μετά το 2004; Τόση είναι πια η «οικονομική στενότης» ή τόσο αντικοινωνικά προσανατολισμένη; Μια πιθανή ερμηνεία πάντως είναι ότι ορισμένοι έχουν αποφασίσει να απαξιώσουν το δημόσιο σύστημα υγείας με κάθε τρόπο, έστω κι αν αυτό θέτει σε κίνδυνο ζωές.

Κατά τον Παγκόσμιο Οργανισμό Υγείας, το 10% των νοσοκομειακών κλινών πρέπει να έχουν προδιαγραφές Εντατικής. Στην Ευρώπη το ποσοστό αυτό έχει προ πολλού διπλασιαστεί. Στην Ελλάδα, χώρα ως γνωστόν ευρωπαϊκή, είμαστε καθηλωμένοι στο 2% (συμπεριλαμβανομένων των ανενεργών κλινών), ευτυχώς πάντως, χάρη στην υπερπροσπάθεια γιατρών και νοσηλευτών, η θνητότητα είναι κάτω από 20%, στα όρια του θαύματος. Από την Πολιτεία, βέβαια, κανείς δεν περίμενε ποτέ θαύματα. Αλλά είναι καιρός που δεν περιμένει ούτε καν τα στοιχειώδη.