ΑΠΟΨΕΙΣ

Μια κοινωνία χρυσόψαρο;

Ολα καλά κι όλα ωραία, λοιπόν! Μεταφερόμενοι οπαδοί, πλαστικές σημαίες, λόγια ωραία στο μπαλκόνι, παροχολογία και ψίθυροι για μυστικά γκάλοπ. Μια προεκλογική περίοδος σαν όλες τις άλλες. Αλήθεια: πόσο διαφορετικά θα ήταν τα πράγματα, αν δεν υπήρχαν 66 νεκροί και η η μισή χώρα καμένη;

Τι θυμηθήκαμε τώρα! Οι δύο εβδομάδες που πέρασαν από τις φονικές πυρκαγιές του καλοκαιριού, για τον πολιτικο-δημοσιογραφικό χρόνο είναι αιώνας. Μεσολάβησαν βλέπετε τόσα σημαντικά γεγονότα: η υποψηφιότητα της Φώφης και η απόρριψή της από τον Αρειο Πάγο, το «ντιμπέιτ», οι ομιλίες και οι συνεντεύξεις στη Θεσσαλονίκη, το δίλημμα της αυτοδυναμίας, και το λεμόνι του κ. Καρατζαφέρη.

Οι συζητήσεις γύρισαν στον χώρο του εικονικού: «ήταν νευρικός ο κ. Καραμανλής στο ντιμπέιτ κι άνετος στη συνέντευξη Τύπου της Θεσσαλονίκης». «Ηταν καλύτερος ο κ. Παπανδρέου το 2007 απ’ ό,τι το 2004, αλλά δεν έκανε την ανατροπή». «Τις εντυπώσεις κέρδισε ο κ. Αλαβάνος με τη συνηγορία των νέων που τους έλεγαν ταραξίες…».

Λένε ότι τα χρυσόψαρα έχουν στιγμιαία μνήμη. Το αυτό πρέπει να ισχύει και για τη χώρα μας. Ή έστω για το «πολιτικο-δημοσιογραφικό πηγαδάκι» πέριξ του ιστορικού κέντρου των Αθηνών. Εκεί, τα θαύματα (όπως και οι καταστροφές) κρατούν τρεις μέρες. Οσο υπάρχουν δραματικές σκηνές για να δείχνει σε ζωντανή μετάδοση η τηλεόραση.

Δεν είναι τυχαίο ότι από τις πενήντα ερωτήσεις που έγιναν στον πρωθυπουργό, κατά τη διάρκεια της κυριακάτικης συνέντευξης Τύπου, τρεισήμισι μόνο αφορούσαν τις πυρκαγιές. Προφανώς, μεγαλύτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει αν ο κ. Καραμανλής θα έχει τρίτη θητεία στην περίπτωση που κερδίσει τις εκλογές, ή αν παραιτηθεί στην περίπτωση που χάσει.

Το ενδιαφέρον δε για τη μετεκλογική τύχη του κ. Γιώργου Παπανδρέου κορυφώθηκε στη δική του κυριακάτικη συνέντευξη Τύπου. Υπήρξαν έξι αγωνιώδεις απορίες για πιθανή παραίτησή του στην περίπτωση ήττας, σε σύνολο 45 ερωτήσεων!

Αν, δηλαδή, θέλαμε να ποσοτικοποιήσουμε τα ενδιαφέροντα της ελληνικής δημοσιογραφίας θα λέγαμε ότι τα ελληνικά ΜΜΕ ασχολούνται με τις πυρκαγιές κατά 7% και με τη μετεκλογική τύχη του κ. Παπανδρέου κατά 13,3%!

Ταυτίζονται, όμως, τα ενδιαφέροντα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης με εκείνα των πελατών τους, δηλαδή των Ελλήνων πολιτών; Αν κρίνουμε από την εκτίμηση που ο ελληνικός λαός τρέφει στα δελτία «ειδήσεων» -και στην ελληνική δημοσιογραφία συνολικά- μάλλον όχι.