ΑΠΟΨΕΙΣ

Τι γραφει ο ξενος Τυπος

THE NEW YORK ΤΙΜΕS<Ρ>Οι κίνδυνοι της αποχώρησης

Δύο πραγματικότητες καθορίζουν την έκταση της συζήτησης για την ιρακινή πολιτική. Ο πόλεμος δεν μπορεί να τερματιστεί μόνο με στρατιωτικά μέσα. Αλλά ούτε είναι δυνατό να τερματιστεί, παραχωρώντας τα πεδία των μαχών, από τη στιγμή μάλιστα που οι εξτρεμιστές τζιχαντιστές και οι προκλήσεις τους δεν έχουν σύνορα. Μια γρήγορη αποχώρηση από το Ιράκ δεν θα δώσει τέλος στον πόλεμο, απλώς θα του δώσει άλλη κατεύθυνση: εντός του Ιράκ η φυλετική διαπάλη ενδέχεται να λάβει διαστάσεις γενοκτονίας, ενώ μπορεί να δημιουργηθούν νέες τρομοκρατικές βάσεις. Υπό αυτές τις συνθήκες, ο Λίβανος θα περάσει υπό τον έλεγχο της Χεζμπολάχ, ενώ ένας πόλεμος Συρίας – Ισραήλ είναι δυνατός, όπως κι ένα ισραηλινό πλήγμα εναντίον πυρηνικών εγκαταστάσεων του Ιράν, στην προσπάθεια του Ισραήλ να σπάσει τον κλοιό που το περιβάλλει. Η Τουρκία και το Ιράν θα βρεθούν αντιμέτωπες με το αίτημα αυτονομίας του Κουρδιστάν και οι Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν θα πετύχουν νέες νίκες. Θα ήταν σωστό να διατυπωθεί με σαφήνεια ότι η κατάλληλη στρατηγική στο Ιράκ απαιτεί πολιτική καθοδήγηση. Αλλά η πολιτική διάσταση θα πρέπει να εξελιχθεί σε σύμμαχο της στρατιωτικής στρατηγικής κι όχι σε εχθρό της.

ΑRΑΒ ΝΕWS

Το χειρότερο είναι ο πόλεμος

Αν η υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ Κοντολίζα Ράις επρόκειτο να πει στους Αμερικανούς τηλεοπτικούς παρουσιαστές ότι ο κόσμος θα ‘πρεπε να προετοιμαστεί για πόλεμο με το Ιράν, θα βρισκόταν αντιμέτωπη με διεθνές μπαράζ κατηγοριών. Πρωτίστως θα την αποκαλούσαν πολεμοχαρή και ότι η στάση της αποτελεί τρόπον τινά απόδειξη των διαθέσεων της Ουάσιγκτον προς το Ιράν. Στην πραγματικότητα, η κ. Ράις δεν είπε κάτι τέτοιο. Αντιθέτως, ο υπουργός Αμύνης Ρόμπερτ Γκέιτς δήλωσε προ ημερών ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες παραμένουν δεσμευμένες στη χρήση της διπλωματίας και στις οικονομικές κυρώσεις με στόχο την αναστολή του πυρηνικού προγράμματος της Τεχεράνης. Αλλά ναι μεν οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν το είπαν, το είπε, όμως, η Γαλλία. Ο Γάλλος υπουργός Εξωτερικών Μπερνάρ Κουσνέρ εξέπληξε τον κόσμο με τη σαφή δήλωσή του ότι ενώ οι διαπραγματεύσεις με το Ιράν πρέπει να συνεχιστούν, ο κόσμος πρέπει να προετοιμάζεται για το χειρότερο. Και το χειρότερο είναι ο πόλεμος. Στο σκεπτικό του είναι οι Ιρανοί και όχι οι Αμερικανοί που θα πρέπει να κατηγορηθούν για πυρηνική αλαζονία. Ενα Ιράν με πυρηνικά όπλα θα αποτελέσει κίνδυνο για όλο τον κόσμο. Και με την ίδια λογική ο Κουσνέρ ζητάει από την Ευρωπαϊκή Ενωση να επιβάλει αυστηρότερες κυρώσεις με ή χωρις τη στήριξη του ΟΗΕ.

DΕUΤSCΗΕ WΕLLΕ

Κατάρριψη αεροσκαφών

Ανεβαίνουν οι τόνοι μεταξύ των γερμανικών κομμάτων με αφορμή πρόσφατες δηλώσεις του χριστιανοδημοκράτη υπουργού Αμυνας Φρανς Γιόζεφ Γιουγκ. Σύμφωνα με αυτές θα πρέπει να διατάσσεται η κατάρριψη πολιτικού αεροσκάφους σε περίπτωση που αυτό πέσει σε ομηρία τρομοκρατών και υπάρχει ο κίνδυνος να χρησιμοποιηθεί ως μέσο για την εκτέλεση τρομοκρατικής επίθεσης κατά το πρότυπο των επιθέσεων της 11ης Σεπτεμβρίου. Μερικές ώρες πριν ένας άλλος συντηρητικός πολιτικός, ο υπουργός Εσωτερικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε προειδοποιούσε για τον κίνδυνο τρομοκρατικής ενέργειας σε γερμανικό έδαφος με «βρώμικες» βόμβες, οι οποίες περιέχουν και πυρηνικό υλικό.Τη δημόσια συζήτηση στη Γερμανία μονοπωλούν οι αυστηρότεροι νόμοι για την καταπολέμηση της τρομοκρατίας. Πρόσφατα ο χριστιανοδημοκράτης υπουργός προειδοποίησε για τον κίνδυνο τρομοκρατικής ενέργειας με λεγόμενες «βρώμικες» βόμβες. Τη σκυτάλη από τον υπουργό Εσωτερικών παίρνει τώρα ο υπουργός Αμυνας Φρανς Γιόζεφ Γιουγκ, ο οποίος δήλωσε ότι θα διατάξει την κατάρριψη πολιτικού αεροσκάφους, σε περίπτωση που απαχθεί και χρησιμοποιηθεί από τρομοκράτες ως όπλο για τρομοκρατική ενέργεια. Με τη δήλωσή του αυτή ο υπουργός κατέστησε σαφές ότι θα αγνοήσει την απόφαση του γερμανικού Συνταγματικού Δικαστηρίου, το οποίο τον Φεβρουάριο του 2006 είχε αποφανθεί ότι η κατάρριψη πολιτικού αεροσκάφος υπό αυτές τις συνθήκες παραβιάζει το Σύνταγμα της χώρας.

Εύλογα τίθεται το ερώτημα: τι είναι προτιμότερο; Η κατάρριψη του αεροσκάφους το οποίο ενδεχομένως να χρησιμοποιηθεί από τους απαγωγείς του για τρομοκρατική ενέργεια ή μήπως να τεθεί σε κίνδυνο η ζωή και άλλων πολύ περισσότερων πολιτών στο έδαφος; Οι προσπάθειες της γερμανικής κυβέρνησης να δώσει απάντηση στο ερώτημα αυτό με έναν ειδικό νόμο για την ασφάλεια των πτήσεων οδηγήθηκε σε αδιέξοδο μετά την απόφαση του Ανώτατου Συνταγματικού Δικαστηρίου της Γερμανίας.

LΕ ΜΟΝDΕ

Προώθηση μεταρρυθμίσεων

Διακηρυγμένος στόχος του Ελληνα πρωθυπουργού Κώστα Καραμανλή για την προκήρυξη πρόωρων εκλογών ήταν η προώθηση των μεταρρυθμίσεων, τις οποίες είχε εγκαταλείψει τα τρία προηγούμενα χρόνια. Το εκλογικό αποτέλεσμα της Κυριακής ασφαλώς δεν πρέπει να τον ικανοποιεί. Το κόμμα του, η Νέα Δημοκρατία έχασε σε ποσοστά αλλά διατήρησε την απόλυτη πλειοψηφία των εδρών. Τι θα κάνει τώρα με την πλειοψηφία του; Υπό την πίεση της Κομισιόν, του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου και του ΟΟΣΑ είναι υποχρεωμένος να προωθήσει μεταρρυθμίσεις στα πεδία της αγοράς εργασίας και των συντάξεων. Οσον αφορά την εξωτερική πολιτική θα μπορούσε ο κ. Καραμανλής να πραγματοποιήσει την πρώτη του επίσημη επίσκεψη στην Τουρκία, την οποία απέφυγε κατά την πρώτη του κυβερνητική θητεία. Οσον αφορά το ζήτημα της ΦΥΡΟΜ είναι δεμένα τα χέρια του, αφού απείλησε με βέτο στην ένταξη της στους ευρωατλαντικούς θεσμούς, προκειμένου να είναι αρεστός στην εθνικιστική δεξιά.

LΕ FΙGΑRΟ

Πύρρειος νίκη

Η πύρρειος νίκη του Κώστα Καραμανλή δείχνει την κρίση του ελληνικού κοινοβουλευτικού συστήματος, παραδοσιακά κυριαρχούμενου από τα δύο μεγαλα κόμματα. Ο πολύπλοκος εκλογικός νόμος που για πρώτη φορά εφαρμόστηκε φέτος οδήγησε στη Βουλή κόμματα από τα δύο άκρα, αριστερά και δεξιά. Κρατώντας σημαίες, οι οπαδοί της Ν.Δ. τριγύριζαν στους δρόμους της πρωτεύουσας, φωνάζοντας συνθήματα υπέρ του κόμματός τους όλο το βράδυ της Κυριακής. Αλλά η επιτυχία του κ. Καραμανλή μοιάζει περισσότερο με μια ήττα που απεφεύχθη στο τσακ.

ΒΟSΤΟΝ GLΟΒΕ

Πολιτικοί με οράματα

Η Ιαπωνία χρειάζεται να συνεχίσει τις μεταρρυθμίσεις του Κοϊζούμι, περιορίζοντας τις δαπάνες, ρυθμιζοντας τραπεζικά ζητήματα και προωθώντας την ανάπτυξη. Θα πρέπει επίσης να ενισχύσει τις σχέσεις της με την Κίνα και την Κορέα. Πάνω απ’ όλα χρειάζεται πολιτικούς οι οποίοι μπορεί να υπερκεράσουν τις διαφωνίες της ιαπωνικής πολιτικής ζωής και οι οποίοι θα ακούνε τόσο τις ελπίδες όσο και τους φόβους του ιαπωνικού λαού.

ΤΗΕ ΙΝDΕΡΕΝDΕΝΤ

Το μανιφέστο του περιβάλλοντος

Πρωτίστως η κυβέρνηση δεσμεύτηκε ότι θα μειώσει κατά 60% τις εκπομπές αερίων στο Ηνωμένο Βασίλειο ώς το 2050. Την περασμένη εβδομάδα, η αναθεωρητική ομάδα των Συντηρητικών πρότεινε και μείωσε έως και 80%. Και χθες οι Ελεύθεροι Δημοκράτες τάχθηκαν υπέρ του στόχου της μείωσης έως και 100% ώς τα μέσα του αιώνα. Ο πράσινος αγώνας δρόμου ανάμεσα στα μεγάλα πολιτικά κόμματα βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη. Η όλη υπόθεση ενθαρρύνεται από πολλούς, μεταξύ αυτών και η συγκεκριμένη εφημερίδα, που τον τελευταίο καιρό ζητούν να τεθεί στην καρδιά της βρετανικής πολιτικής συζήτησης η προστασία του περιβάλλοντος. Αλλά οι μακροπρόθεσμοι στόχοι είναι το ένα σκέλος και οι λογικές – λογικοφανείς πολιτικές το άλλο. Οι Φιλελεύθεροι Δημοκράτες, οι οποίοι πραγματοποιούν την ετήσια διάσκεψή τους αυτήν την εβδομάδα, θα πρέπει να αισθανονται υπερήφανοι. Κατέβηκαν στις γενικές εκλογές του 2005 με ένα μανιφέστο καθαρά οικολογικό, περιβαλλοντικό. Και τον περασμένο χρόνο πρότειναν την επιστροφή του πράσινου φόρου, με την έννοια ότι τα έσοδα από τους νέους φόρους για μόλυνση του περιβάλλοντος θα πρέπει να χρησιμοποιούνται για τη μείωση φορολογίας εισοδήματος. Σήμερα, η πρόταση αυτή υιοθετείται από τους Τόρις.