ΑΠΟΨΕΙΣ

Ασφάλεια, το μαγικό κλειδί για ειρήνη στη Μ. Ανατολή

Παραθέτω προκαταβολικά μια ασφαλή πρόβλεψη όσον αφορά τη συνδιάσκεψη της Ανάπολις: Οι Παλαιστίνιοι δεν θα είναι σε θέση να τηρήσουν τη δέσμευση για ασφάλεια στη Δυτική Οχθη. Πολύ απλά, η Παλαιστινιακή Αρχή δεν διαθέτει ούτε το ανθρώπινο δυναμικό ούτε τον εξοπλισμό προκειμένου να επιβάλει την τάξη στα εδάφη της. Ο λόγος; Εν μέρει διότι οι Ισραηλινοί ουδέποτε επέτρεψαν στους Παλαιστινίους να αναπτύξουν αξιόπιστες δυνάμεις ασφαλείας και εν μέρει διότι η Ουάσιγκτον δεν τήρησε την υπόσχεση για χρηματοδότηση της εκπαίδευσης και του εξοπλισμού των μονάδων αυτών.

Η λέξη «ασφάλεια» είναι το μαγικό κλειδί. Οι ειρηνευτικές πρωτοβουλίες θα είναι καταδικασμένες σε αποτυχία όσο οι Παλαιστίνιοι αδυνατούν να παράσχουν στους Ισραηλινούς την ασφάλεια που διακαώς αναζητούν. Προς το παρόν, όμως, άπαντες αρκούνται να υπογραμμίζουν τη σημασία της ασφάλειας, αλλά ουδείς δείχνει διατεθειμένος να συνδράμει για να αποκτήσουν οι Παλαιστίνιοι αξιοπρεπείς δυνάμεις ασφαλείας.

Για να μην εξελιχθεί η συνδιάσκεψη της Ανάπολις σε μιαν ακόμα άσκηση αντοχής για ευαίσθητα νευρικά συστήματα, οι συμμετέχοντες στην ειρηνευτική διαδικασία πρέπει να αντιμετωπίσουν με ευθύτητα το συγκεκριμένο πρόβλημα. Η συνδιάσκεψη στηρίζεται σε μη ρεαλιστικές προσδοκίες γύρω από την ασφάλεια, οι οποίες δεν μπορούν να μετουσιωθούν σε πραγματικότητα. Εφόσον οι Ισραηλινοί απαιτούν από τους Παλαιστινίους να αναλάβουν την πάταξη των τρομοκρατικών οργανώσεων και να διατηρήσουν την τάξη στη Δυτική Οχθη, τότε πρέπει να τους επιτρέψουν να εξοπλίσουν και να εκπαιδεύσουν τις δυνάμεις ασφαλείας τους. Πρόκειται για απόφαση που εμπεριέχει ρίσκο, πλην όμως η εναλλακτική δεν είναι άλλη από τη διατήρηση του καθεστώτος στρατιωτικής κατοχής και αυτό είναι κάτι που κανείς δεν το επιθυμεί.

Ο νέος πρωθυπουργός της Παλαιστινιακής Αρχής, Σαλέμ Φαγιάντ, κατανοεί ότι οι Ισραηλινοί απαιτούν αποδείξεις για την ασφάλεια ως αντάλλαγμα για την ίδρυση ανεξάρτητου κράτους. Κάπως έτσι αποφάσισε να διατάξει την ανάπτυξη 300 ανδρών των δυνάμεων Εθνικής Ασφαλείας στη Ναμπλούς, η οποία έχει μετατραπεί σε προμαχώνα των ενόπλων στη Δυτική Οχθη. Είναι σαφές ότι ο κ. Φαγιάντ επιδιώκει να ικανοποιήσει το ισραηλινό αίτημα για επιβολή της τάξης στη Δυτική Οχθη.

Προς το παρόν, ωστόσο, οι Ισραηλινοί υπονομεύουν την προσπάθεια του Παλαιστίνιου πρωθυπουργού. Κατ’ αρχάς, ο ισραηλινός στρατός απαγόρευσε στους Παλαιστίνιους αστυνομικούς να χρησιμοποιήσουν τα αλεξίσφαιρα γιλέκα που δώρισε η Βρετανία στην κυβέρνηση Φαγιάντ. Στη συνέχεια, οι ισραηλινές αρχές απέρριψαν αίτημα των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας για εικοσιτετράωρες περιπολίες στη Ναμπλούς, ενώ μέχρι σήμερα δεν έχουν αποσαφηνίσει αν θα ανανεώσουν το πρόγραμμα παροχής αμνηστίας στα μέλη της φίλα προσκείμενης στη Φατάχ οργάνωσης, Ταξιαρχίες Μαρτύρων του Αλ Ακσά.

Οταν ο πρόεδρος των ΗΠΑ Τζορτζ Μπους ανακοίνωνε προ τετραετίας τον Οδικό Χάρτη, οραματιζόταν τη συνεργασία μεταξύ Αμερικανών, Ισραηλινών και Παλαιστινίων στον τομέα της ασφάλειας. Η πρώτη φάση του Οδικού Χάρτη προέβλεπε, μεταξύ άλλων, την εκπαίδευση και τον εξοπλισμό των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας από την Ουάσιγκτον. Στο πλαίσιο αυτής της προσπάθειας και σύμφωνα με το κείμενο της συμφωνίας, «οι αναδομημένες παλαιστινιακές δυνάμεις σε συνεργασία με τον ισραηλινό στρατό θα συνεργάζονταν για την ασφάλεια της περιοχής».

Προσβλέποντας στην ομαλή εφαρμογή των συμφωνηθέντων, η κυβέρνηση Μπους καθιέρωσε πριν από δύο χρόνια το γραφείο του συντονιστή επί θεμάτων ασφαλείας των ΗΠΑ στη Μέση Ανατολή. Από τα τέλη του 2005, επικεφαλής του γραφείου είναι ο αντιστράτηγος Κιθ Ντέιτον, ο οποίος αναφέρει απευθείας στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ. Μέχρι πρότινος, ωστόσο, ο προϋπολογισμός του συγκεκριμένου γραφείου ήταν μικρός και αυτό διότι το Κογκρέσο δεν εμπιστευόταν τους Παλαιστινίους. Χωρίς χρήματα, ο αντιστράτηγος Ντέιτον δεν μπορούσε να ανταποκριθεί πλήρως στα καθήκοντά του.

Ο κρουνός της Ουάσιγκτον άνοιξε, επιτέλους, τον περασμένο Αύγουστο όταν ο πρόεδρος Μπους έπεισε το Κογκρέσο να διαθέσει το ποσό των 86 εκατ. δολαρίων για την ανάπτυξη των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας. Μέρος του παραπάνω ποσού θα διατεθεί για την εκπαίδευση της παλαιστινιακής δύναμης Εθνικής Ασφαλείας που εδρεύει στην Ιορδανία. Το εκπαιδευτικό πρόγραμμα, ωστόσο, θα ξεκινήσει στις αρχές του νέου έτους, κάτι το οποίο σημαίνει ότι τα νέα μέλη των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας δεν θα είναι διαθέσιμα για αρκετούς ακόμα μήνες. Τα χρήματα θα διατεθούν, επίσης, για την ανοικοδόμηση των κέντρων εκπαίδευσης των παλαιστινιακών δυνάμεων ασφαλείας στην Ιεριχώ και την εκπαιδευση της προεδρικής φρουράς στην Αίγυπτο. Εχει ήδη, όμως, χαθεί πολύτιμος χρόνος και τα οφέλη της επένδυσης θα αργήσουν να φανούν.

Ο Φαγιάντ θέλει να δημιουργήσει ένα ισχυρό Σώμα Ασφαλείας, προκειμένου να πατάξει τους τρομοκράτες. Προσβλέπει, ωστόσο, σε ένα σώμα το οποίο οι Παλαιστίνιοι θα θεωρούν δικό τους και όχι ως δύναμη ελεγχόμενη από τους Αμερικανούς και τους Ισραηλινούς. Πρόκειται για στόχο που θα έπρεπε να μοιράζονται όλοι, αλλά το ισχυρό Σώμα Ασφαλείας στο οποίο προσβλέπει ο κ. Φαγιάντ δεν θα αποτελεί πραγματικότητα κατά την έναρξη της συνδιάσκεψης της Ανάπολις. Αν θέλουμε να μιλάμε σοβαρά για την ασφάλεια του Ισραήλ και την ίδρυση ενός ανεξάρτητου παλαιστινιακού κράτους, τότε πρέπει να επιτρέψουμε στους Παλαιστινίους να εκπαιδευτούν προκειμένου να φέρουν εις πέρας την αποστολή τους.