ΑΠΟΨΕΙΣ

Η αριθμητική της απαξίωσης

Εσαεί άτρωτος και αλώβητος πολιτικός δεν υπήρξε κανένας και δεν πρόκειται να υπάρξει όσο και αν προστατεύεται, σαν υπέρτατο αγαθό, από τους υφισταμένους του, όσα τείχη και αν επιχειρούν να υψώσουν οι θαυμαστές και οι κόλακές του, αυθορμήτως ή σε εντεταλμένη υπηρεσία ευρισκόμενοι. Εφόσον ασκεί πολιτική και μάλιστα από δεσπόζον αξίωμα, ούτε δυνατό είναι ούτε βέβαια ηθικό να παραμείνει διά παντός εκτός φθοράς. Το μοντέλο του «ανεύθυνου άρχοντα» δεν ισχύει στις δημοκρατίες.

Η πολιτεία της Νέας Δημοκρατίας έχει δώσει πολλές φορές την εντύπωση ότι η κυριότερη έγνοια των στελεχών της δεν είναι η διακυβέρνηση (παρά τις μονότονες, αυτοτροφοδοτούμενες εξαγγελίες περί επανιδρύσεως του κράτους), αλλά η υπεράσπιση της πρωθυπουργικής εικόνας, την οποία και εννοούν (από αυτογνωσία προφανώς) σαν μοναδικό πολιτικό τους κεφάλαιο. Για να προστατευθεί μάλιστα το κεφάλαιο αυτό ακούσαμε και διαβάσαμε αμέτρητες φορές ώς τώρα, με ποικίλες αφορμές, ότι ο πρωθυπουργός «είναι δυσαρεστημένος» με κάποιον υπουργό, «είναι ενοχλημένος» ή «οργισμένος» από τη μια ή την άλλη πράξη ή δήλωση στελέχους του. Η συστηματική φημολογία για τα συναισθήματα αυτά και την κλιμάκωσή τους (από τη δυσαρέσκεια στην οργή) στόχο είχε την κατασκευή μιας ασπίδας που θα άφηνε άθικτο τον κ. Καραμανλή, με την ευθύνη να χρεώνεται αποκλειστικά στους υφισταμένους του και με τον ίδιο να πιστώνεται τα όποια θετικά.

Επειδή, όμως, όσο τουλάχιστον είναι γνωστό, ουδείς κατέλαβε μόνος του οποιονδήποτε υπουργικό θώκο· επειδή ουδείς έγινε αυθαιρέτως γενικός γραμματέας υπουργείου, και μάλιστα με υπερεξουσίες στα αμάθητα χέρια του, και επειδή απόφαση εκχώρησης εξουσιών υπέγραψε μία και μόνη ο κ. Καραμανλής (εκείνη του Μαρτίου του 2004, που αφορούσε το διαχρονικώς και δικομματικώς κακότυχο υπουργείο Πολιτισμού), ήταν αναμενόμενο ότι η φθορά θα άγγιζε και τον ίδιον, και όχι μόνο την εικόνα του βέβαια.

Η δημοσκόπηση της Public Issue, τα αποτελέσματα της οποίας δημοσιεύθηκαν στην κυριακάτικη «Καθημερινή», αυτό δηλοί, με την αφτιασίδωτη γλώσσα των αριθμών: Το 50% των ερωτηθέντων πιστεύει ότι ο πρωθυπουργός έχει προσωπική ευθύνη για την υπόθεση Ζαχόπουλου, και μάλιστα την ίδια ακριβώς άποψη με τους μισούς πολίτες έχει και το 27% των ψηφοφόρων της Ν.Δ. Ακόμα περισσότεροι (30%) είναι οι Νεοδημοκράτες που συμφωνούν πως η υπόθεση είναι πολιτική, και όχι ένα σύνηθες ροζ σκανδαλάκι. Και πρέπει να θεωρηθεί βέβαιο ότι τα ποσοστά αυτά θα αυξάνονται όσο η κυβέρνηση θα επιμένει στην τωρινή αυτοϋπερασπιστική γραμμή της ξοδεύοντας όλη της την αγωνία όχι για την αποκάλυψη της αλήθειας αλλά για την τελεσφόρηση των «επικοινωνιακών χειρισμών» της, όπως ευφημιστικά αποκαλεί την παρελκυστική της τακτική.