ΑΠΟΨΕΙΣ

Γραμματα Αναγνωστων

Μνήμη Β. Κ. Βολουδάκη (1943-1998)

Κύριε διευθυντά

Στις 6/6/2008 συμπληρώθηκαν δέκα χρόνια από τον θάνατο του καθηγητή Συνταγματικού Δικαίου του Πανεπιστημίου Αθηνών Βαγγέλη Κ. Βολουδάκη, κοντά στον οποίο είχα την τύχη να κάνω τη δικηγορική άσκησή μου.

Ο Βαγγέλης Βολουδάκης γεννήθηκε το 1943 στο χωριό Καλαμίτσι Αμυγδάλου του Αποκόρωνα Χανίων. Καταγόταν από τη διακεκριμένη στους εθνικούς αγώνες οικογένεια των Βολουδάκηδων. Αποφοίτησε από το Γυμνάσιο Βάμου και στη συνέχεια έλαβε το πτυχίο του από τη Νομική Αθηνών. Φοίτησε στο Πανεπιστήμιο Paris II, όπου έλαβε μεταπτυχιακό τίτλο και το 1977 παρουσίασε τη διδακτορική διατριβή του υπό τη διεύθυνση του περίφημου συνταγματολόγου Burdeau με τίτλο «Ερευνα σχετικά με την καθολική ψηφοφορία στην Ελλάδα (1910 – 1975)». Στη διατριβή του καταγράφεται το κύριο επιστημονικό ενδιαφέρον του, το κοινοβουλευτικό και εκλογικό δίκαιο, όσο και η βασική μεθοδολογική επιλογή του, η ιστορική θεώρηση των συνταγματικών θεσμών.

Ο καθηγητής Βολουδάκης συγκέντρωσε τα άρθρα του σε δύο τόμους με τίτλο «Επικαιρικά συνταγματικά ζητήματα». Επίσης το 1994 εξέδωσε μονογραφία σχετικά με τον θεσμό του δημοψηφίσματος κατά το ισχύον Σύνταγμα. Ανθρωπος ριζοσπάστης, καταπιάστηκε με τη συνταγματική αναθεώρηση. Η πρώτη μονογραφία του τιτλοφορείται «Αι προτάσεις αναθεώρησης των ελληνικών Συνταγμάτων (1864 – 1967)». Το τελευταίο έργο του «Σχεδίασμα για μια ευρεία και ριζική συνταγματική αναθεώρηση» (1996) περιλάμβανε εκτενή αιτιολογική έκθεση για μια αναδιάταξη των συνταγματικών θεσμών και ακριβείς διατυπώσεις διατάξεων. Πολλές από τις προτάσεις του τελικά υιοθετήθηκαν κατά την αναθεώρηση του 2001.

Ανθρωπος συγκεκριμένης δράσης, υπηρέτησε σε υπεύθυνες δημόσιες θέσεις. Ο Βαγγέλης Βολουδάκης τοποθετήθηκε το 1985 ως επιστημονικός σύμβουλος της Βουλής σε θέματα Κανονισμού και υπήρξε ο βασικός συντάκτης του Κανονισμού της Βουλής. Εξέδωσε τον Κανονισμό αυτό με υπομνηματισμό και αναλυτική λημματική ευρετηρίαση («Ο Κανονισμός της Βουλής του 1987», δ΄ έκδ., 1995). Στέκομαι ιδιαίτερα στη θητεία του ως γενικού γραμματέα του Υπουργικού Συμβουλίου (1989-1993). Προσέφερε σημαντικό έργο στην καθημερινή λειτουργία των κυβερνήσεων της περιόδου και συνέταξε ειδικό Κανονισμό του Υπουργικού Συμβουλίου. Δικηγόρησε στο Συμβούλιο της Επικρατείας και στο Ανώτατο Ειδικό Δικαστήριο σε εκλογικές ιδίως υποθέσεις, τον εκτιμούσαν μάλιστα οι αριστείς της δικηγορίας και της δικαιοσύνης.

Ο καθηγητής Βολουδάκης άφησε πλούσιο έργο, το οποίο θα ήταν πλουσιότερο αν τουλάχιστον ολοκλήρωνε το «Συνταγματικό Δίκαιο», που συνέγραφε. Στην περίπτωσή του, οι ακαδημαϊκές δάφνες απονεμήθηκαν σε μια προσωπικότητα που, εκτός από επιστημονική αξιοσύνη, διακρινόταν από σπάνιο ήθος. Ηταν απλός και προσηνής, διότι δεν τον αλλοίωσε η επιτυχία. Απεχθανόταν την κολακεία, διότι δεν χρειαζόταν αυλικούς. Απέφευγε τους κάθε είδους παράγοντες, διότι δεν ήταν άνθρωπος των «κονέ» ούτε των «παρεών». Εψεγε τις οβιδιακές μεταμορφώσεις των επιστημονικών και πολιτικών θέσεων, διότι ήταν σταθερός στις απόψεις του και δεν τις διαπραγματευόταν για οποιοδήποτε αντάλλαγμα. Δεν κατανοούσε τους ανθρώπους που ευτελίζονταν, διότι πίστευε ότι η μεγαλύτερη περιουσία του ανθρώπου είναι το όνομά του. Ωστόσο, σε ένα περιβάλλον που δεν συμμεριζόταν πάντοτε τις αξίες του, ο Β. Βολουδάκης αισθανόταν ολοένα και πιο άβολα, ολοένα και πιο απομονωμένος. Ομολογώ ότι δεν έχω καταλήξει αν τέτοια φθοροποιός απολυτότητα είναι καλός σύμβουλος για τη ζωή.

Μανωλης Ι. Βελεγρακης -Δικηγόρος / Αθήνα

Αποδείξεις για έκπτωση φόρων

Κύριε διευθυντά

Το υπουργείο Οικονομικών ζήτησε τη βοήθειά μας, για να εισπράξει φόρους και ΦΠΑ, από διάφορους τεχνίτες, οι οποίοι δεν εκδίδουν αποδείξεις για την εργασία που έκαναν στο σπίτι σου. Αν ζητήσεις απόδειξη θα σου βάλουν 19% για ΦΠΑ, αλλά δεν πρόκειται να ξανάρθουν, αν τους καλέσεις για άλλη εργασία.

Για μεγαλύτερες εργασίες, όπως βάψιμο του σπιτιού, τότε η δαπάνη είναι υπολογίσιμη 2.000 με 3.000 ευρώ και γενικά και άλλες μεγάλες επισκευές έστω ότι μαζεύονται αποδείξεις 5.000 ευρώ και θέλοντας να ακολουθήσεις την υπόδειξη του υπουργείου ζητάς νόμιμη απόδειξη, οπότε πληρώνεις και 19% ΦΠΑ, δηλαδή 950 ευρώ. Με τη δήλωσή σου θα βάλεις δαπάνη 5.950 επί 40% = 2.380 ποσό για αφαίρεση από το εισόδημά σου και με την εκκαθάριση, με συντελεστή φόρου 27%, θα σου επιστραφεί ποσό 642,60, άρα θα έχεις πληρώσει τελικά 950 μείον 642,60=307,40 ευρώ, με μόνη σου χαρά και δικαιολογία ότι θα κάνεις τον καλό πολίτη έναντι της παμφάγου και σπάταλης πολιτείας.

Το υπουργείο όμως θα εισπράξει, λόγω της δικής μου ενέργειας το 19% ΦΠΑ, 950 ευρώ, πλέον φόρους του εργολάβου, 5.000 μείον έξοδα υλικών και τυχόν αμοιβής αλλοδαπού βοηθού 1.000 ευρώ, δηλαδή 4.000 επί 30% συντελεστή φόρου = 1.200 ευρώ και σύνολο 2.150 ευρώ.

Και ρωτώ, αφελώς, το υπουργείο, με τους χιλιάδες εφοριακούς και ειδικούς, δεν μπορεί να προτείνει στον κ. υπουργό ότι χωρίς όφελος κανείς δεν πληρώνει περισσότερα, για να φανεί έστω πιστός προς τις υποδείξεις των μανδαρίνων του υπουργείου του;

Γκικας Ν. Κουλουρας / Αθήνα

Η τυποποιημένη εξουσιοδότηση

Κύριε διευθυντά

Ολοι οι άνθρωποι κατά τη διάρκεια της ζωής τους θα χρειαστούν πολλές φορές να εξουσιοδοτήσουν ένα συγγενή ή φίλο τους, ώστε να τους εκπροσωπήσουν σε κάποια υπηρεσία. Το να κάνει όμως κανείς μια «σωστή» εξουσιοδότηση είναι και ταλαιπωρία, αλλά και δαπανηρή υπόθεση.

Στην πιο απλή περίπτωση θα πρέπει να μεταβεί πρώτα σε δικηγόρο για να τη συντάξει σωστά και νόμιμα. Μετά θα πρέπει να πάει αυτοπροσώπως με την ταυτότητά του ή μάρτυρες στην Αστυνομία για τη θεώρηση του γνήσιου της υπογραφής του. (Τελευταία, αυτό γίνεται ευκολότερα και από τα ΚΕΠ.)

Στην πιο «σοβαρή» περίπτωση, όμως, αυτά δεν αρκούν και χρειάζεται να κάνει συμβολαιογραφικό πληρεξούσιο.

Και όλη αυτή η ταλαιπωρία θα μπορούσε πολύ εύκολα να αποφευχθεί εάν η Πολιτεία κυκλοφορούσε ένα έντυπο, που να λέγεται: Τυποποιημένη εξουσιοδότηση (αντίστοιχο με την υπεύθυνη δήλωση του Ν. 1599/86). Το έντυπο αυτό θα μπορούσε να το συμπληρώσει εύκολα και γρήγορα ο καθένας, έστω και μόνο με γνώσεις δημοτικού σχολείου. Περαιτέρω προτείνω το γνήσιο της υπογραφής αυτού που εξουσιοδοτεί να βεβαιώνεται υπεύθυνα από τον… εξουσιοδοτούμενο!

Ακούω πολλούς να διαμαρτύρονται έντονα για την πρότασή μου αυτή. «Δηλαδή», λένε, «θα βάλουμε τον λύκο να φυλάει τα πρόβατα;». Εχουν όμως άδικο. Και ερωτώ ευθέως: «Γιατί ο εξουσιοδοτούμενος να είναι «λύκος» και όχι ο αστυνομικός ή ο υπάλληλος του ΚΕΠ;». Ας δούμε τα πράγματα λογικά: Στην απίθανη περίπτωση που οι δύο τελευταίοι κάνουν ένα λάθος (εσκεμμένο ή μη!) το πολύ πολύ να κατηγορηθούν για αμέλεια ή αβλεψία και να τιμωρηθούν με κάποια επίπληξη κ.λπ. Εάν όμως κάνει λάθος ο εξουσιοδοτούμενος (που βεβαιώνει υπεύθυνα) τότε, σύμφωνα με το άρθρο 8 του Ν 1599/86, θα τιμωρηθεί σε απλή περίπτωση με φυλάκιση 3 μηνών. Και εάν η ψευδής δήλωσή του γίνεται για να προσπορίσει σε αυτόν (ή σε κάποιον άλλο) περιουσιακό όφελος θα τιμωρηθεί με κάθειρξη μέχρι 10 ετών!

Επομένως, είναι προφανές ότι η υπεύθυνη δήλωση (για το γνήσιο της υπογραφής) από τον εξουσιοδοτούμενο παρουσιάζει πολύ μεγαλύτερα εχέγγυα ειλικρίνειας και ασφάλειας.

Αυτά τα προτείνω εγώ, τι λένε όμως οι αρμόδιοι του υπουργείου Εσωτερικών; Μήπως είναι καιρός να συντάξουν και να κυκλοφορήσουν ένα νέο έντυπο που να λέγεται Τυποποιημένη Εξουσιοδότηση, ώστε να αποφεύγουν οι πολίτες τη γραφειοκρατία και την ταλαιπωρία; Αν βιαστούν, θα βοηθήσουν σίγουρα και σε ορισμένες περιπτώσεις του Εθνικού Κτηματολογίου, όπου χρειάζεται εξουσιοδότηση.

Νικος Δυοβουνιωτης Πολιτικός Μηχανικός /Κηφισιά

Για τη σύνταξη του Κτηματολογίου

Κύριε διευθυντά

Με την επιστολή μου αυτή θέλω να παρακαλέσω τον συμπαθή μου υπουργό του ΥΠΕΧΩΔΕ που από άστοχους χειρισμούς ταλαιπωρεί τους πολίτες της χώρας μας για τη σύνταξη του Κτηματολογίου, να ζητήσει συγγνώμη από τους πολίετς για τον κακό χειρισμό του θέματος.

Συγκεκριμένα, λυπήθηκα που είδα πολίτες μεγάλης ηλικίας να προσέρχονται στα γραφεία για να καταθέσουν τις δηλώσεις τους και να λαμβάνουν δελτία προτεραιότητας με αριθμό 200-300 που τους ανάγκασε να καθίσουν 2-3 φορές στην ουρά για να εξυπηρετηθούν. Αν η πολιτεία θέλησε να συγκεντρώσει τα ποσά που είχε υπολογίσει να εισπράξει -όσο πιο γρήγορα μπορεί- θα μπορούσε να το κάνει και με άλλους τρόπους (ταχυδρομικά και άλλα) και με αργότερο ρυθμό να συγκεντρώσει τα στοιχεία.

Ακόμη, η δήλωση του αρμοδίου επικεφαλής της εταιρείας ότι δεν θα δοθεί παράταση ήταν κατά τη γνώμη μου απαράδεκτη και άκαιρη.

Κανείς δεν έχει την εξουσία να ορίζει τι θα κάνει πολίτης όταν η πολιτεία βρεθεί προ αδιεξόδου όταν, δεν θα μπορεί να περατώσει το έργο μέσα στις ημερομηνίες που έχουν οριστεί.

Με λύπη μου δε, βλέπω ότι ο πολίτης στην Ελλάδα δεν έχει τη θέση που του αξίζει ακόμη. Πρέπει δηλ. να τον σεβόμαστε περισσότερο. Ισως γίνει στο μέλλον, είθε…

Πάντως, αν υπήρχαν σοβαρές «κινήσεις πολιτών» στη χώρα μας δεν θα είχαμε τέτοιες καταστάσεις.

Θεμ. Χρηστου Σαρακος / Εκάλη

Μπαστιά ή Φερεντίνου

Κύριε διευθυντά

Στο φετινό Ελληνικό Φεστιβάλ, η μεγάλη μας Λυδία Κονιόρδου και το ΔΗΠΕΘΕ Πάτρας με τον σκηνοθέτη – δάσκαλο Ανατόλι Βασίλιεφ ανέβασαν τη «Μήδεια» του Ευριπίδη, επιλέγοντας την έμμετρη μετάφραση της μητέρας μου Εφης Φερεντίνου. Εχουν περάσει πολλές δεκαετίες από την τελευταία φορά που το έργο είχε ανέβει στην Επίδαυρο και στο Ηρώδειο με την Αλέκα Κατσέλη, αλλά και στο ραδιόφωνο του τότε ΕΙΡ με την Κατίνα Παξινού και η συγκίνησή μου ήταν μεγάλη.

Εκτός από τη «Μήδεια», η Φερεντίνου έχει μεταφράσει και εκδώσει και τις τραγωδίες του Ευριπίδη «Τρωάδες», «Ιππόλυτος», «Φοίνισσαι» και «Ανδρομάχη» και την τραγωδία «Τραχίνιαι» του Σοφοκλή. Ολες τις μεταφράσεις τις υπογράφει με το πατρικό της όνομα «Εφη Φερεντίνου», όπως και τις κριτικές τέχνης της στις εφημερίδες, τις επιφυλλίδες της στην παλαιά «Ελευθερία» και τις συνεργασίες της στα καλλιτεχνικά περιοδικά «Ζυγός», «Νέες Μορφές», «Χρονικό» του Μπαχαριάν κ.ά. Η μόνη εξαίρεση είναι η πρώτη έκδοση της «Μήδειας» του 1941, όταν ήταν παντρεμένη με τον πατέρα μου, Κωστή Μπαστιά.

Ξαφνικά, με την παράσταση της «Μήδειας» της Λυδίας Κονιόρδου, πολλές εφημερίδες της αποδίδουν τη μετάφραση ως Εφη Μπαστιά αντί Εφη Φερεντίνου. Αν και κοντεύουν σχεδόν τριάντα χρόνια από τον θάνατό της, δεν θα έπρεπε να ξεχάσουμε τη σταδιοδρομία της στους χώρους του αρχαίου δράματος και της σύγχρονης τέχνης και να της αλλάξουμε το όνομα με το οποίο υπέγραφε όλες τις δημιουργίες της.

Γιαννης Κ. Μπαστιας – Εκδότης