ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο Οτο, ο Κώστας και ο Γιώργος

Εδώ ο κόσμος καίγεται, κι εσύ μιλάς για τον Ρεχάγκελ; Χμμμ… Ας γυρίσουμε πέντε χρόνια πίσω, στο «σωτήριον» 2004. Ποια ήταν τα πιο φωτεινά πρόσωπα εκείνης της χρονιάς στο ελλαδικό στερέωμα; Ηταν ο φρέσκος πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής και ο προπονητής Οτο Ρεχάγκελ, τιμονιέρης της ομάδας που έκανε την Ελλάδα πρωταθλήτρια Ευρώπης. Κάποιοι θα προσέθεταν και την κ. Γιάννα Αγγελοπούλου, επικεφαλής της διοργάνωσης των Αγώνων που ντόπαραν το καταπονημένο εθνικό μας ηθικό.

Ας σταθούμε στον Οτο, μιας και είναι πιο εύκολος στόχος για κριτική. Σχεδόν θεοποιήθηκε, ήταν ο Γερμανός που έμαθε τους Ελληνες ότι τα θαύματα γίνονται και κλωτσώντας και οι έχοντες μνήμη συμφωνούν ότι με όσα φαιδρά ειπώθηκαν και έγιναν τότε, γράφεις βιβλίο. Ο Ρεχάγκελ αποφάσισε να παίξει κορώνα-γράμματα την υστεροφημία του, συνεχίζοντας στον πάγκο της Εθνικής ομάδας, με νεανικό ενθουσιασμό. Ομως το μέλλον ήταν προδιαγεγραμμένο, η καρδάρα με το γάλα είχε ξεχειλίσει.

Πέντε χρόνια μετά, ο πεισματάρης Γερμανός δέχεται ειρωνικά σχόλια από κονδυλοφόρους που το 2004 μιλούσαν για το νέο ελληνικό έπος με συνταγή Οτο. Αν είχε τη φαντασία να μάς αποχαιρετήσει εγκαίρως, όλοι σήμερα θα έλεγαν «άλλον σαν τον Ρεχάγκελ δεν θα ξαναβρούμε». Ρομαντισμός; βλακεία; Ηταν πολλά τα λεφτά; Οποια και εάν ήταν τα κίνητρα της παραμονής του, ο κόσμος δεν τον λατρεύει πια, η λάμψη του ξεθώριασε και τα θαύματα ξεχνιούνται.

Πάσα στην πολιτική. Θυμίζω ότι το 2004, θεωρούνταν ως δεδομένο ότι ο κ. Κώστας Καραμανλής θα κυβερνούσε «άνετα» τουλάχιστον μια οκταετία, κι αυτοί που δεν τον ψήφιζαν αναγνώριζαν στο πρόσωπό του έναν νέο πολιτικό με γάργαρο λόγο, πειστικό, και πάνω από όλα έντιμο. Αδυνατώ να συμπεράνω εάν σήμερα, το ότι στα ψηφοδέλτια της Ν.Δ. δεν περιλαμβάνονται πρόσωπα που κάποτε συναποτελούσαν το μισό Υπουργικό Συμβούλιο, είναι στα υπέρ ή στα κατά του κ. Καραμανλή.

Ο κ. Γ. Παπανδρέου όταν έχασε και τις εκλογές του 2007, με κάλπες που είχαν στηθεί πάνω στα καμένα, έμοιαζε με αρχηγό που ανέβαινε σε γκιλοτίνα, πολλοί με σκωπτική διάθεση τον ονόμαζαν απλώς Γ.Α.Π.-αυτά μόλις δύο χρόνια πριν. Σήμερα, πρώτοι στοιχίζονται πίσω του, σύντροφοί του που τον μαχαίρωναν με τα λόγια τους, διαλαλώντας την ανάγκη επανίδρυσης του κράτους.

Αν ο Οτο, ο Κώστας και ο Γιώργος κάθονταν παρέα και έπιναν (όλοι) μια μπίρα παραπάνω, σίγουρα θα συμφωνούσαν: στο ποδόσφαιρο και στην πολιτική όλα μπορούν να συμβούν μέχρι το τελευταίο λεπτό.