ΑΠΟΨΕΙΣ

Για… «μισή» προϋπόθεση!

O Κώστας Καραμανλής αρκετό καιρό πριν προκύψει στο προσκήνιο το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, διαβεβαίωνε στις συνεντεύξεις του και στις σχετικές ερωτήσεις που δεχόταν πως δεν σκοπεύει να αποσυρθεί από την ηγεσία της Ν.Δ., πως «στα 53 του είναι πολύ νέος για να συνταξιοδοτηθεί…». Είχαν τότε περάσει οι μέρες της απόλυτης αυτοπεποίθησης περί της «πολιτικής κυριαρχίας» του, που διοχετευόταν καταλλήλως από το περιβάλλον του, καθώς επίσης και οι «βεβαιότητες» στελεχών που έβγαιναν στις τηλεοράσεις και μιλούσαν «για τρίτη τετραετία», προβλέποντας πως ο αρχηγός τους θα αποσυρθεί από την πολιτική (δεν μιλούσαν καν για παραμονή στην ηγεσία του κόμματος) «όποτε ο ίδιος θελήσει…».

Το κλίμα άλλαξε δραματικά, όπως άλλωστε αποτυπωνόταν στις διαδοχικές δημοσκοπήσεις, μετά την περσινή εμφάνιση Καραμανλή στη ΔΕΘ και στη στήριξη που παρέσχε σ’ όλους όσοι εμφανίζονταν αναμεμειγμένοι στα διάφορα σκάνδαλα, με κύριο αυτό του Βατοπεδίου. Αλλά και τότε ακόμη, μέσα στη φορτισμένη ατμόσφαιρα των εμπλοκών και των σκανδάλων, ο αρχηγός της Ν.Δ. την ίδια απάντηση είχε δώσει -«είναι πολύ νέος για να συνταξιοδοτηθεί»- όταν του τέθηκε η ερώτηση για το μέλλον του στο κόμμα στην (υποθετική τότε) περίπτωση που στις επόμενες εκλογές η Ν.Δ. έχανε.

Τώρα, στο μέσο της προεκλογικής εκστρατείας και με τις προβλέψεις αρνητικές για το κυβερνών κόμμα και τον αρχηγό του (που, μάλιστα, στο διάγγελμά του με την ευκαιρία της προκήρυξης των εκλογών, ζήτησε από τον λαό «να επιλέξει ποιον πρωθυπουργό προτιμά»…) και με «κρατούμενο» την αντίθεση της συντριπτικής πλειοψηφίας των μελών του Υπουργικού Συμβουλίου στο ενδεχόμενο πρόωρης προσφυγής στις κάλπες (άλλοι χαρακτήρισαν την πιθανή, τότε ακόμη, επιλογή «καταστροφική», κάποιοι «αυτοκτονική» και ορισμένοι πιο… προχωρημένοι πως είναι επιλογή «όσων εισηγούνται στον Καραμανλή την παράδοση της εξουσίας» και θέλουν την απομάκρυνσή του) το ερώτημα «κι αν χάσεις, τι την επόμενη μέρα;» λογικό είναι να διατυπώνεται σε κάθε ευκαιρία. Οπως και γίνεται…

Στη συνέντευξή του στη φετινή ΔΕΘ και με ένα επικοινωνιακό χαμόγελο, ο κ. Καραμανλής διαβεβαίωσε πως «θα μείνει…», προσθέτοντας «υπό την προϋπόθεση φυσικά πως θα με θέλουν…». Λογικό. Με την εκλογική μάχη σε εξέλιξη («τη σημαντικότερη μάχη μου…», είχε πει ο κ. Καραμανλής) κανένας πολιτικός αρχηγός δεν… προαναγγέλει την αποχώρησή του ύστερα από ήττα – που έτσι κι αλλιώς ό,τι και αν δείχνουν οι σφυγμομετρήσεις είναι υποχρεωμένος να μη τη «βλέπει» και να επιμένει για νικηφόρο αποτέλεσμα…

Την ίδια απάντηση έδωσε και στις δύο μέχρι σήμερα τηλεοπτικές συνεντεύξεις, τονίζοντας πάντως στην πρώτη εξ αυτών πως «πεποίθησή του είναι πως τις εκλογές, δύσκολες μεν, αλλά μπορεί να τις κερδίσει». Στην τελευταία προχθεσινή, η ερώτηση ήταν αισθητά πιο συγκεκριμένη ως προς τις κινήσεις του την επομένη των εκλογών «και εφόσον η έκβαση είναι αρνητική» και η απάντηση του πρωθυπουργού είχε κάποιες «ποιοτικές» διαφοροποιήσεις: «Ναι, μα να σας πω κάτι; Εγώ πιστεύω πως το αποτέλεσμα θα είναι θετικό. Αλλά, εν πάση περιπτώσει, δεν πιστεύω με τίποτα ότι μπορεί να είναι ένα κακό αποτέλεσμα». Προσθέτοντας, τώρα… μιάμιση προϋπόθεση: «να αισθάνεται χρήσιμος ο ίδιος και να τον θέλουν οι πολίτες της Ν.Δ. Καθαρές κουβέντες».

Καθαρές κουβέντες; Κατ’ αρχήν, για πρώτη φορά συνδέει το μέλλον του με το εύρος της διαφοράς (σε περίπτωση ήττας) από το ΠΑΣΟΚ. Πώς προσδιορίζει και «μετράει» το «κακό αποτέλεσμα»; Από ποια διαφορά και πάνω; Με την απλή νίκη του ΠΑΣΟΚ, με την «ισχνή αυτοδυναμία», με τη «σχετικά άνετη»; Και ύστερα, αυτή η «μιάμιση προϋπόθεση»: από τι εξαρτά την επομένη των εκλογών αν θα «αισθάνεται χρήσιμος» και για ποιον; Για τον τόπο από τη θέση μιας θετικής και αξιόπιστης αντιπολίτευσης (ιδίως ύστερα από όσα ισχυρίζεται ότι τράβηξε ο ίδιος από την «αφοριστική και αναξιόπιστη αντιπολίτευση του ΠΑΣΟΚ») ή για τις εξελίξεις μέσα στο ίδιο του το κόμμα; Και τις οποίες θα δρομολογήσουν ποιοι;

Γιατί, αυτή η διευκρίνιση «…κυρίως αν με θέλουν οι πολίτες που συνθέτουν τη Νέα Δημοκρατία», όπως επί λέξει είπε, δεν θα έχει κανένα αντίκρισμα την επομένη των εκλογών: οι πολίτες που «συνθέτουν τη Ν.Δ.» θα έχουν εκφραστεί κατά τρόπο κατηγορηματικό, απόλυτο και τελεσίδικο, ως προς το αν «τον θέλουν» – ιδίως όταν ο ίδιος τους έχει καλέσει «να επιλέξουν πρωθυπουργό», κατ’ αρχήν και… δευτερευόντως κόμμα! Ο «λαός» θα έχει μιλήσει. Θα απομένει στους… βαρόνους και τους «πρίγκιπες» να εκφράσουν τη δική τους άποψη ως προς το αν και κατά πόσο θα τον θεωρούν «χρήσιμο» ή όχι. Υπό την αίρεση, φυσικά, πως ο ίδιος δεν έχει ήδη προεπιλέξει τη μετεκλογική πορεία του, σε περίπτωση ήττας…