ΑΠΟΨΕΙΣ

Πανεπιστημιακοί Επικρατείας

Αναγορεύτηκε σε μείζονα στιγμή της προεκλογικής περιόδου η συγκρότηση και η ανακοίνωση των ψηφοδελτίων Επικρατείας των κομμάτων, ιδίως των δύο μεγαλύτερων. Κάτι η μυθολογία που σχηματίστηκε (από τα κόμματα και τα ΜΜΕ) για το τι θα συμβολίζει η συγκρότησή τους, κάτι το επιμελημένο σασπένς που καλλιεργήθηκε μέχρι την ανακοίνωσή τους, κάτι η παραφιλολογία για τους επικεφαλής, κάτι τα ονόματα που έπεφταν βροχή για το ποιοι θα μπουν, κακά τα ψέματα, τα ψηφοδέλτια Επικρατείας ήταν θέμα συζήτησης αυτό το Σαββατοκύριακο και από όσους είναι αφιονισμένοι με τις εκλογές, αλλά και από όσους δεν ασχολούνται διόλου μ’ αυτές. Πώς να το κάνουμε; Από τη μεταπολίτευση και μετά, τα ψηφοδέλτια Επικρατείας ήταν κάτι σαν δημόσια «ψήφος εμπιστοσύνης» προς το κάθε κόμμα, ιδίως από τον χώρο της διανόησης, των Γραμμάτων και των Τεχνών.

Από την προθυμία ή την απροθυμία των συγγραφέων, των σκηνοθετών, των ηθοποιών, των διανοουμένων να στηρίξουν με την παρουσία τους και μόνο το τιμητικό ψηφοδέλτιο κάθε κόμματος (για πολλά χρόνια άλλωστε η εκλογή βουλευτών Επικρατείας αφορούσε μόνο τα δύο μεγάλα κόμματα) γινόταν εν πολλοίς φανερό το «ρεύμα» και το κύρος του κάθε κόμματος σ’ αυτόν τον δύσκολο χώρο.

Τα χρόνια πέρασαν, η διάθεση στράτευσης (έστω και τιμητικής) περιορίστηκε ή εξαργυρώθηκε με άλλους τρόπους, ή απλώς εξέλιπε – στους καλλιτέχνες και τους διανοουμένους όπως και στον υπόλοιπο πληθυσμό εξάλλου. Ειδήσεις, τα τελευταία χρόνια, ήταν οι ηχηρές μεταπηδήσεις επωνύμων από τον χώρο του πολιτισμού σε ψηφοδέλτια Επικρατείας που δεν περιμέναμε.

Σ’ αυτές τις εκλογές φαίνεται ότι την παράσταση, στα ψηφοδέλτια Επικρατείας έχουν κλέψει οι πανεπιστημιακοί, του εσωτερικού και του εξωτερικού. Χορτάσαμε ν’ ακούμε πανεπιστημιακούς τίτλους, διπλώματα και συνεργασίες με ξένα πανεπιστήμια αυτό το Σαββατοκύριακο. Ας σοβαρευτούμε, όμως.

Οι πανεπιστημιακοί τα τελευταία χρόνια, έχουν πολλαπλό ρόλο: του δασκάλου, του ερευνητή, του διανοούμενου, αλλά και του διαμορφωτή της κοινής γνώμης, κυρίως μέσα από την ολοένα αυξανόμενη παρουσία τους στα ΜΜΕ, τα οποία αναζητούν, γνώμες και φωνές με εγκυρότητα.

Σ’ αυτές τις εκλογές διαπιστώνεται, για ακόμη μια φορά, ελλιπής παρουσία όσων θεωρούνται ή είναι διανοούμενοι. Οι παρουσίες αυτού του χώρου στη βιτρίνα των κομματικών ψηφοδελτίων, στα Επικρατείας, είναι προβλέψιμες και αναμενόμενες. Τη θέση τους και το ρόλο τους, στα κομματικά ψηφοδέλτια αλλά και στην κοινωνία, φαίνεται να κατακτούν τώρα οι πανεπιστημιακοί. Δημιουργώντας, ενδεχομένως, νέα πρότυπα στους πολίτες, όπως παλαιότερα πρότυπα ήταν οι διανοούμενοι και οι άνθρωποι των Γραμμάτων. Ισως αυτή να είναι η μόνη έκπληξη αυτών των εκλογών.