ΑΠΟΨΕΙΣ

Τι γραφει ο ξενος Τυπος

HAARETZ

Αποτρεπτική λογική

Δυο ειδήσεις, μια κακή και μια καλή σημάδεψαν τις εορταστικές εκδηλώσεις της εβραϊκής γιορτής του Γιομ Κιπούρ στο Ισραήλ. Τα κακά νέα ήταν ότι το Ιράν πραγματοποίησε μια ακόμη εκτόξευση πυραύλου εδάφους εδάφους. Τα καλά νέα είναι ότι οι δυτικές δυνάμεις, υπό την ηγεσία των ΗΠΑ απειλούν να επεκτείνουν τις κυρώσεις σε βάρος της Τεχεράνης, μετά την ανακάλυψη ενός ακόμη εργοστασίου παραγωγής εμπλουτισμού ουρανίου, στην πόλη Κομ. Ο εντοπισμός του εργοστασίου και η εκτόξευση του πυραύλου κατέδειξαν την αυξανόμενη απειλή του Ιράν απέναντι στο Ισραήλ, λίγες ημέρες μετά την ομιλία των ηγετών των δύο χωρών ενώπιον της γενικής συνέλευσης του ΟΗΕ. Οι συνομιλίες πρόκειται να ξεκινήσουν αύριο ανάμεσα στο Ιράν και τις μεγάλες δυνάμεις, αλλά δεν θα στεφθούν με επιτυχία, αν ληφθεί υπόψη το κλίμα των τελευταίων ημερών. Το να σταματήσει το ιρανικό πυρηνικό πρόγραμμα είναι προς το συμφέρον Ισραήλ, αλλά όλοι έχουν συμφέρον να αποφευχθεί η κλιμάκωση και το ενδεχόμενο περιφερειακού πολέμου. Κι αυτός θα πρέπει να είναι ο δρόμος του Ισραήλ: ενίσχυση της αποτρεπτικής δύναμης και συνεργασία με τις ΗΠΑ…

ΤΗΕ DAILY SΤΑR

Ιράν και ΗΠΑ

Οταν το Ιράν συναντηθεί με τις ΗΠΑ και τις άλλες μεγάλες δυνάμεις στη Γενεύη, αύριο, θα βρεθεί εντελώς απομονωμένο. Δεν είναι η πρώτη συνάντηση του είδους και ο Ιρανός πρόεδρος Αχμεντινετζάντ ήδη έχει δείξει την ικανότητά του να οδηγεί τέτοιου είδους συναντήσεις σε αμφιβόλου καθαρότητας και σαφήνειας αποτελέσματα, ώστε η πλειοψηφία να μένει ικανοποιημένη. Η γεύση αμφισημίας του Αχμεντινετζάντ, σε σχέση με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, εξυπηρετεί πλήρως τους στόχους της εσωτερικής πολιτικής και το ακραίο κομμάτι του εκλογικού σώματος.

Αλλά ό, τι ο Ιρανός πρόεδρος κερδίζει σε εσωτερική αξιοπιστία το χάνει μπροστά στους ξένους ηγέτες. Οι πρόσφατες εξελίξεις καταδεικνύουν ότι η πλειοψηφία της διεθνούς κοινότητας, ακόμη και η Ρωσία, έχουν λάβει τις αποστάσεις τους από την Τεχεράνη. Με αυτήν την έννοια, η συνάντηση της Γενεύης θα πρέπει να διαφέρει από τις προηγούμενες συναντήσεις της διεθνούς κοινότητας. Αυτή τη φορά το Ιράν θα πρέπει να πιεστεί να απαντήσει σε λίγες εβδομάδες για το νέο εργοστάσιο εμπλουτισμού ουρανίου.

LΕ FΙGΑRΟ

Θυσία το κλίμα;

Η μάχη εναντίον του φαινομένου του θερμοκηπίου θα καθυστερήσει εξαιτίας της ολιγωρίας στο μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα της αμερικανικής περίθαλψης. Ας το κρατήσουμε αυτό κατά νουν.

Για το κλίμα, αλλά για όλα τα μεγάλα θέματα, ο Μπαράκ Ομπάμα είναι ένας θαυμάσιος ρήτορας. Την ημέρα που εκφώνησε την ομιλία του στον ΟΗΕ δεν υπήρχε καλύτερος υποστηρικτής του πολέμου κατά των κλιματολογικών αλλαγών. Για μια ακόμη φορά, η βασική του προσπάθεια ήταν να κάνει αισθητή την αντίθεσή του με την προηγούμενη κυβέρνηση. Ομως τα ωραία λόγια δεν είναι αρκετά. Βρισκόμαστε τρεις μήνες πριν από τη Σύνοδο της Κοπεγχάγης και η πίεση αυξάνεται. Παρά τις προσδοκίες που δημιουργούνται από τις δηλώσεις του Ομπάμα, οι Ηνωμένες Πολιτείες θα εξελιχθούν στον βασικό αντιδραστικό εταίρο και η συμφωνία του Κιότο δύσκολα θα αντικατασταθεί.

Παρ’ όλα αυτά είναι πλέον απολύτως αναγκαίο και επείγον να ασκηθούν πιέσεις στις ΗΠΑ να ακολουθήσουν τη διεθνή κοινότητα και τα ωραία λόγια να μεταφραστούν σε διεθνείς δεσμεύσεις.

FRΑΝΚFURΤΕR RUΝDSCΗΑU

Αποτέλεσμα-έκπληξη

Ο γερμανικός μαυρο-κίτρινος συνασπισμός που φαίνεται ότι θα κυβερνήσει τη χώρα δεν συνιστά αποτέλεσμα ενός κλίματος, ενός ρεύματος για αλλαγή στη Γερμανία. Αντίθετα εκφράζει, και αυτό είναι το καθοριστικό του στοιχείο, την ιστορική κρίση των μεγάλων γερμανικών κομμάτων με ισχυρή, λαϊκή βάση. Η συναίνεση εντός του γερμανικού πολιτικού συστήματος παρουσιάζει ρωγμές. Κάποτε η συναίνεση αυτή θεμελιωνόταν στην εναλλαγή ανάμεσα σε υπεύθυνες και συνεπείς πολιτικές δυνάμεις. Η νέα κυβέρνηση θα αναλάβει επείγοντα καθήκοντα στον αγώνα για την αντιμετώπιση της διεθνούς οικονομικής κρίσης, κάτι που δεν είναι εύκολο. Θα είναι δηλαδή απλώς μια κυβέρνηση διαχείρισης της κρίσης. Ετσι ο ανιαρός προεκλογικός αγώνας κατέληξε σε μια έκπληξη, σε μια σαφή και βαθιά τομή στο κομματικό τοπίο.

Η δημοκρατία και οι δημοκρατικές διαδικασίες, μέσω των οποίων αναζητούνται εναλλακτικές λύσεις, περνώντας από τις συμπληγάδες της διένεξης θα ωφεληθούν από αυτό το αποτέλεσμα, διότι αυτή τη στιγμή ψηφίστηκε μια ισχυρή κυβέρνηση και μια ισχυρή αντιπολίτευση. Ισως αυτό ακριβώς να είναι και ο διακαής πόθος των ψηφοφόρων.