ΑΠΟΨΕΙΣ

Οι ανεμιστήρες του τουρισμού

Θα πηγαίνατε διακοπές σ’ ένα κατάλυμα όπου για να χρησιμοποιήσετε το κλιματιστικό θα έπρεπε να πληρώσετε εξτρά στη ρεσεψιόν για να σας δοθεί το τηλεκοντρόλ και να κοιμηθείτε δροσερά τις ζεστές ώρες του μεσημεριού; Θα επιλέγατε ενοικιαζόμενα διαμερίσματα που ενώ τα έχετε ήδη πληρώσει, θα πρέπει να καταβάλετε επιπλέον αντίτιμο στους υπεύθυνους για να σας «ενοικιάσουν» (!) ανεμιστήρες;

Και τι θα λέγατε αν όλα αυτά δεν αφορούν τις τουριστικές υποδομές μιας τριτοκοσμικής χώρας, αλλά μερικούς από τους πιο δημοφιλείς προορισμούς της χώρας μας, που, υποτίθεται, ότι επενδύει στον τουρισμό; Ναι, όλα αυτά συμβαίνουν τουλάχιστον σε ένα ελληνικό νησί, με παράδοση και ιστορία στον τουρισμό, όπως είναι η Κέρκυρα, που χρησιμοποίησε, όπως και πολλές περιοχές της χώρας, τον τουρισμό με στόχο τον εύκολο πλουτισμό. Οι κάτοικοι αυτών των νησιών έγιναν από τη μια στιγμή στην άλλη ξενοδόχοι, χωρίς γνώση, χωρίς εκπαίδευση, χωρίς εφόδια, αδιαφορώντας για τις αισθητικές και πολεοδομικές ανορθογραφίες που οι ίδιοι προξένησαν στις παραλίες τους.

Αλλά κάποτε οι παχιές αγελάδες πέρασαν, και ήρθαν κάτι διεθνή τουριστικά γραφεία που ανέλαβαν να τους εφοδιάζουν με πελάτες, πληρώνοντάς τους με το ιλιγγιώδες ποσόν των 8 (!!!) ευρώ τη βραδιά για κάθε κρεβάτι… Κι όσοι πλήρωσαν περιουσίες για να φτιάξουν τα rooms to rent που γέμισαν τα νησιά και τα αλλοίωσαν, υποκύπτουν αδιαμαρτύρητα στον νέο… «αποικισμό», χωρίς να μπορούν να ελέγξουν σχεδόν τίποτα από τις περιουσίες τους. Ετσι κι αλλιώς, αν αρνηθούν, τα περίφημα «γραφεία», απλώς θα προσπεράσουν τα δικά τους καταλύματα, και θα πάνε παρακάτω. Δεν θα χρειαστεί να ψάξουν πολύ. Οι προσφορές είναι πολλές. Οσες και τα άδεια δωμάτια στα μέχρι πρότινος δημοφιλή τουριστικά θέρετρα.

Μ’ αυτόν τον τρόπο λειτουργεί η περίφημη βιομηχανία του τουρισμού σε πολλές περιοχές αυτής της χώρας. Χωρίς κάποιος να ελέγχει, χωρίς κανείς να καθοδηγεί, χωρίς ουδείς να βάζει κανόνες, χωρίς να υπάρχει ένας αρμόδιος για να εξηγεί…

Η επένδυση στον τουρισμό σ’ αυτή τη χώρα ασκήθηκε, όπως και πολλά άλλα τα τελευταία χρόνια, εντελώς τυχαία, αλλά όχι πάντα και όχι παντού με τον ενδεδειγμένο τρόπο. Κι αν τα πρώτα χρόνια λειτουργούσε ακόμα η παράδοση της ελληνικής φιλοξενίας, αυτό το «προϊόν» γρήγορα τελείωσε. Ολα πλέον έχουν τιμή, όλα κοστίζουν, ακόμα και το τηλεκοντρόλ για το αιρ-κοντίσιον ή ο απλός ανεμιστήρας! Στην Κέρκυρα και σε άλλες περιοχές της χώρας μετράνε φέτος τα δωμάτια που έμειναν ξενοίκιαστα, μετράνε τις επενδύσεις που δεν θα αποδώσουν ούτε ένα ευρώ και η ετυμηγορία βγαίνει γρήγορα: ένοχος είναι η κρίση! Αυτήν που ακούνε στα MME, φυσικά, κι όχι εκείνη που προκαλείται από την αντιεπαγγελματική άσκηση μιας πολύ σοβαρής δουλειάς.