ΑΠΟΨΕΙΣ

Σπύρος Μπουκάλας, ετών 20, το ανείπωτο «γιατί»…

Ηρθε η είδηση του αδόκητου χαμού ενός νέου φοιτητή, σπλάχνου της οικογένειας του Παντελή Μπουκάλα και της Σάσας Καρκαγιάννη, του εγγονού του Αντώνη Καρκαγιάννη, κι ο «φοβερός μήνας Αύγουστος» έδειξε, ακόμη μια φορά, τη σκοτεινή του όψη μέσα στο καμίνι του ήλιου.

Ηταν 20 χρόνων ο Σπύρος Μπουκάλας, τραβούσε τον δρόμο του καβάλα στη μηχανή του, στο άτι της εποχής μας, όταν τον θέρισε, πισώπλατα χτυπώντας τον, το τροχαίο στη δίνη μιας καραμπόλας αυτοκινήτων στην εθνική Αθηνών – Κορίνθου.

Και από το παρόν και το μέλλον που ήταν δικό του ν’ αγωνιστεί να το κερδίσει, με τις καταβολές της οικογένειας και τα όπλα της γνώσης, δεν χρειάστηκε παρά μια στιγμή για να του στερήσει όλα όσα του άξιζαν. Οποιος ένιωσε το ξερίζωμα της καρδιάς του πατέρα, το «γιατί;» το ανείπωτο της μάνας, καταλαβαίνει πως τα λόγια της παρηγορίας δεν φθάνουν στον στόχο τους, μεσολαβεί ο ωκεανός του πένθους.

Η οικογένεια της εφημερίδας «Καθημερινή» πενθεί το παιδί των παιδιών της, των δημοσιογράφων και λόγιων συντακτών της, και καταθέτει, αντί στεφάνου, τη σιγή και τη βαθύτατη θλίψη όλων όσοι την αποτελούν. Η αληθινή ποίηση τα έχει πει όλα, και σ’ αυτήν ανατρέχει, αδύναμη να εκφράσει η στήλη την οργή του άδικου, πρόωρου, σκληρού θανάτου ενός νέου.