ΑΠΟΨΕΙΣ

Γραμματα Αναγνωστων

Νέος νόμος στα ΑΕΙ

Ι

Κύριε διευθυντά

Οι εκάστοτε υπουργοί Παιδείας που φιλοδοξούν να πραγματοποιήσουν την αναγκαία για τη χώρα μας «εκπαιδευτική μεταρρύθμιση» πιστεύω ότι ξεχνούν να «διαβουλευθούν» με τη σωστή ομάδα των ενδιαφερομένων για την επιτυχία αυτής της μεταρρύθμισης. Την ομάδα αυτή αποτελούν οι γονείς: οι γονείς των υποψηφίων, οι γονείς των φοιτητών, οι γονείς των πτυχιούχων των ελληνικών ΑΕΙ. Οι γονείς ξέρουν πολύ καλά τι σημαίνει προετοιμασία για την εισαγωγή στη δημόσια και «δωρεάν» ανώτατη παιδεία. Οι γονείς ξέρουν τι σημαίνουν «δημοκρατικές διαδικασίες και αποφάσεις της γενικής συνέλευσης» κατά τη διάρκεια των ετών που φοιτούν τα παιδιά τους στα συνήθως κλειστά πανεπιστήμια. Οι γονείς, τέλος, γνωρίζουν την αξία του πτυχίου των ελληνικών ΑΕΙ όταν τα παιδιά τους ψάχνουν για δουλειά.

Οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες ζητούν συνήθως τη συναίνεση από πρυτάνεις και καθηγητές των ΑΕΙ, από τα πολιτικά κόμματα και τους οργανωμένους σε αυτά φοιτητές. Ακόμη και ο πιο καλοπροαίρετος πρύτανης ή καθηγητής ΑΕΙ γιατί να θέλει να αλλάξει η σημερινή «ακαδημαϊκή ασυλία» και να νομιμοποιηθεί η αξιολόγησή του από τους φοιτητές; Στην Αμερική το άγχος των καθηγητών είναι εάν θα αξιολογηθούν θετικά από τους φοιτητές τους, γιατί αλλιώς χάνουν τη δουλειά τους. Τα πολιτικά κόμματα και οι οργανωμένοι σε αυτά φοιτητές με τη σημερινή νομολογία ελέγχουν την εκλογή του πρύτανη και τις υπόλοιπες διαδικασίες στο πανεπιστήμιο. Οι πιο «φανατικοί» φοιτητές βάζουν τις καλύτερες βάσεις για την πολιτική τους εξέλιξη, ενώ συγχρόνως περνούν τα έτη και παίρνουν πτυχίο χωρίς ιδιαίτερες ανησυχίες. Γιατί όλες αυτές οι ομάδες να θέλουν να αλλάξει το σημερινό status quo;

Αυτοί που πραγματικά υποφέρουν πριν, κατά τη διάρκεια και μετά την εμπειρία των παιδιών τους με τα ελληνικά ΑΕΙ είναι οι γονείς τους. Μήπως εκεί πρέπει να απευθύνονται οι εκάστοτε πολιτικές ηγεσίες για τις αλλαγές που φιλοδοξούν να επιβάλουν στα ΑΕΙ;

Δημητρης Λινος – Χειρουργός – Lecturer Harvard Medical School

II

Κύριε διευθυντά

Εχουν γραφεί πάρα πολλά σχόλια και κριτικές για τον νέο νόμο ΑΕΙ, από τα οποία άλλα είναι θετικά (κατάργηση αιωνίων φοιτητών, πληρωμή βιβλίων από τους έχοντες, κατάργηση του δήθεν ασύλου, συμμετοχή κοινωνίας στη διοίκηση κτλ) και άλλα αρνητικά (μηδενισμός συμμετοχής φοιτητών, ασάφειες εξέλιξης μελών ΔΕΠ, κατάργηση της διεθνούς βαθμίδος του λέκτορος κτλ.). Αν, λοιπόν, αμβλυνθούν ή καταργηθούν τα αρνητικά σημεία και βελτιωθούν τα θετικά, ακόμα παραπάνω, θα έχουμε ένα καλό και εφαρμόσιμο νόμο ΑΕΙ που θα τύχει γενικής αποδοχής και εφαρμογής.

Υπάρχει όμως ένα λεπτό μειονεκτικό σημείο στην εφαρμογή του νόμου που προβλέπει τη συμμετοχή, στην εκλογή και εξέλιξη μελών ΔΕΠ, από άλλο ΑΕΙ σε ένα ποσοστό 1/3 των τοπικών μελών ΔΕΠ. Γίνεται όμως αυτό στην πράξη; Ή πώς κατέληξε να γίνεται με ένα τρόπο που δεν περιποιεί τιμή και προκαλεί κριτικές και υπονοούμενα στα άλλα μέλη ΔΕΠ;

Η αδυναμία έγκειται στο γεγονός ότι όταν ένα ΑΕΙ καλεί και προσκαλεί ένα μέλος ΔΕΠ π.χ. του ΑΠΘ, να πάει να συμμετάσχει στην εκλογή ενός μέλους ΔΕΠ στην Πάτρα, δεν του στέλνει και τα έξοδά του (διότι δεν προβλέπεται από τον ισχύοντα και νέο νόμο) και έτσι τα πληρώνει (εισιτήρια, ξενοδοχεία κτλ.) ο καλούμενος και περιμένει 4-8 μήνες να τα εισπράξει μετά το πέρας της εκλογής. Ως αποτέλεσμα αυτού ήταν και είναι να μην πηγαίνουν τα μέλη ΔΕΠ σε εκλογές άλλης πόλης και να ακυρώνεται η εκλογή ή να αναβάλλεται ή να επηρεάζεται το αποτέλεσμα.

Σε μερικές περιπτώσεις (που θέλει ο υποψήφιος να γίνει οπωσδήποτε η εκλογή του) στέλνει τα εισιτήρια, (3-5) στους προσκαλούμενους εκλέκτορες, πληρώνει τα έξοδα (όσα δικαιολογούνται και όχι όλα) διαμονής των και τα εισπράττει αυτός εκ των υστέρων. Εννοείται ότι αυτό είναι ένας έμμεσος τρόπος διαπλοκής ή έμμεσος τρόπος επηρεασμού της ψήφου του εκλέκτορα. Δεν πρέπει να είναι, αλλά είναι και αυτό το ξέρουν όλοι, πλην των συντακτών του νέου νόμου ΑΕΙ και των ειδικών που γράφουν καθημερινά στα ΜΜΕ. Δεν είναι δυνατόν να μην επηρεασθεί ένας εκλέκτορας θετικά υπέρ αυτού που του έστειλε τα εισιτήρια και τα έξοδα. Δηλαδή ο παλαιός και ο νέος νόμος ΑΕΙ προωθεί τη διαπλοκή, του παράτυπου και παράνομου επηρεασμού της εκλογής και εξέλιξης μελών ΔΕΠ.

Δεν ξέρω αν τα παραπάνω είναι σοβαρά (μάλλον είναι) ή όχι μειονεκτήματα του νόμου ΑΕΙ, αλλά δημιουργούν σκέψεις και υπόνοιες για σκοπιμότητες ή παραπλανητικές ελλείψεις, που χρήζουν θεραπείας.

Δρ Αναστασιος Β. Κοβατσης – Καθηγητής

Η ώρα των εχόντων και των νέων

Κύριε διευθυντά

Διαβάσαμε στην ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ότι οι Ιταλοί επιχειρηματικοί ηγέτες δηλώνουν ότι θα αγοράσουν μαζικά ιταλικά ομόλογα.

Σίγουρα δεν θα χάσουν (αν δεν πτωχεύσει η χώρα) αλλά κάνουν και ό,τι μπορούν να βοηθήσουν, επενδύοντας στη χώρα τους. Οι δικοί μας, που πλούτισαν με την ΕΟΚ, την ΟΝΕ με τα πακέτα της, με τους Ολυμπιακούς και με τη διαπλοκή με τους πολιτικούς πού είναι; Το παραπάνω ρητορικό ερώτημα αποκτά ιδιαίτερη σημασία αν κανείς αναλογισθεί ότι οι Ιταλοί επιχειρηματίες κατέχουν ηγετική θέση στην παγκόσμια οικονομία εδώ και 10ετίες και ότι χωρίς να είναι άγγελοι, κατέχουν τη θέση αυτή επάξια με την ποιότητα των προϊόντων τους. Οι δικοί μας, διαπλεκόμενοι αενάως, με την εφευρετικότητά τους να εξαντλείται στις λαμογιές, με ένα νοσοκομείο φθάνουν, σε λίγα χρόνια, να επενδύουν σε ακίνητα στο Μονακό, άλλοι με ένα φίλο υπουργό, πλουτίζουν με φαρμακευτικές εταιρείες «φούσκες» του Χρηματιστηρίου, χρεοκοπούν τις εταιρείες αφού τις γεμίζουν με χρήματα από δικές τους «τράπεζες» και μετακομίζουν στο Λονδίνο, μαζί με τα δικά μας λεφτά. Ολοι μαζί, αυτοί οι επιχειρηματίες «γίγαντες» δεν έχουν να επιδείξουν ένα trade mark που να αξίζει το κόστος… κατασκευής του. Το μόνο που έχουν είναι «γνωριμίες» συνήθως πολιτικές.

Εδώ που έφθασαν τα πράγματα, το εξυπνότερο που μπορεί να κάνει ο υπουργός Οικονομίας είναι να βρει τις φορολογικές τους δηλώσεις, να τους «χρεοκοπήσει» βίαια και να τους πάρει ό,τι έχουν και δεν έχουν μέχρι να ξεχρεώσουν. Αν δεν φτάνουν τα μετρητά, να τιτλοποιήσει τα ακίνητα και να τα πουλήσει για να αγοράσει χρέος στη δευτερογενή αγορά. Αυτό θα ανοίξει και τον δρόμο σε νέους επιχειρηματίες που ασφυκτιούν στο άνισο, άδικο και βρώμικο περιβάλλον των λαμογιών της 30ετίας. Αν δεν μπορεί να το κάνει, ας μη μας… παραμυθιάζουν οι του ΣΔΟΕ και δεν ξέρω ποιοι άλλοι που συνεχώς… ανακαλύπτουν απίστευτη φοροδιαφυγή, αλλά συνεχώς αφήνουν να… διαφεύγουν οι φοροδιαφεύγοντες.

Λυκουργος Λιαροπουλος – Καθηγητής Πανεπιστημίου Αθηνών

Οι μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ

Κύριε διευθυντά

Στο άρθρο σας για την επικίνδυνη πλευρά της Αμερικής παραλείψατε τις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ. Τις πλέον φιλελεύθερες, προοδευτικές και παραγωγικές: από αυτοκίνητα, αεροπλάνα, κομπιούτερ, μέχρι γαλακτοκομικά, σιτηρά και άλλα πολλά. Το Ιλινόι του Αβραάμ Λίνκολν, που τίναξε τα δεσμά από τους μαύρους. Ηταν ο νικηφόρος ηγέτης του Εμφυλίου Πολέμου Βορρά – Νότου για ισονομία και ισοπολιτεία. Θεμελίωσε τη λαϊκή δικαιοσύνη: αιρετοί πρόεδροι δικαστηρίων, αιρετοί εισαγγελείς, ένορκοι που ποσοτικά εκπροσωπούν την τοπική κοινωνία, αιρετό αρχηγό της τοπικής αστυνομίας, αιρετά συμβούλια σχολείων, μουσείων και όλων των πολιτειακών ιδρυμάτων. Στο Ιλινόι γεννήθηκε και μεσουράνησε ο κυβερνήτης Adlal Stevenson, θαυμαστής και εφαρμοστής των αρχών της Αθηναϊκής Δημοκρατίας, ισονομία και ισοπολιτεία. Από το Ιλινόι ξεκίνησαν οι ένοπλες αναρχομαρξιστικές ομάδες, οι Μαύροι Πάνθηρες.

Στο διπλανό Μιζούρι γεννήθηκε ο απλός Χάρι Τρούμαν. Αν δεν υπήρξε το δόγμα Τρούμαν, τη μεταπολεμική Ελλάδα θα την είχαν ρημάξει οι βόρειοι γίγαντες και οι ομοϊδεάτες τους. Στο Ιλινόι (Σικάγο) ανδρώθηκε και πολιτεύθηκε ο πλέον μορφωμένος πρόεδρος στην ιστορία της Αμερικής, Μπαράκ Ομπάμα, βραβείο Νομπέλ Ειρήνης. Το δε Πανεπιστήμιο του Σικάγου έχει τα περισσότερα βραβεία Νομπέλ στον κόσμο.

Διονυσης – Ντενης Καραλης – Καθηγητής Καρδιολογίας του Πανεπιστημίου του Σικάγου

Η εκμετάλλευση των νεκρών

Κύριε διευθυντά

Με αφορμή την αυθαίρετη και παράνομη καταπάτηση χώρου στην Α΄ Ζώνη προστασίας του Υμηττού -περιοχή Ανω Γλυφάδας- για τη δημιουργία νεκροταφείου, πιστεύω: είναι δυνατόν και βέβαιον, ο κ. δήμαρχος Γλυφάδας να βρίσκεται υπεράνω κανόνων και νόμων.

Είναι δυνατόν και βέβαιον να προβαίνει σε πράξεις και ενέργειες καταπάτησης και αλλαγής χρήσης δημόσιας δασικής έκτασης. Είναι δυνατόν και βέβαιον να προσπαθεί να φέρει προ τετελεσμένων Αρχές, πολιτεία, ειδικά σε περίοδο αργιών και εορτών. Είναι δυνατόν και βέβαιον να συμπεριφέρεται ως καταπατητής. Είναι δυνατόν και βέβαιον να συνεργεί και να συμπράττει στα ανωτέρω και ο κ.κ. Μητροπολίτης Γλυφάδας.

Είναι δυνατόν και βέβαιον να χρησιμοποιούνται συγγενείς νεκρών, ως μέσον για τη δήθεν νομιμοποίηση παράνομου χώρου ταφής. Είναι δυνατόν και βέβαιον ότι οι διοικούντες λειτουργούν ως τσιφλικάδες και κοτσαμπάσηδες προς τους κολίγους συμπολίτες τους και προς την πολιτεία. Είναι δυνατόν και βέβαιον να καταπατώνται το Σύνταγμα, οι νόμοι, ο Κώδικας Δήμων – Κοινοτήτων κ.λπ. Διοικητικές Αρχές, και ουδείς συγκινείται.

Οχι βέβαια. Τα κίνητρα είναι πολύ βαθύτερα. Τα νεκροταφεία είναι τεράστιες επιχειρήσεις εσόδων για Δήμους – Εκκλησία – Φορείς – Τοπάρχες – Διοίκηση – Βουλευτές κ.λπ. Με ιδιαίτερη αγωνία αναμένω τις ενέργειες της συντεταγμένης Πολιτείας κατά πρώτον και του Σεβασμιωτάτου Αρχιεπισκόπου Αθηνών και Πάσης Ελλάδος κατά δεύτερον, (πλούσιος ή πένης – χους εί και εις χουν απελεύσει).

Πετρος Ν. Ρωμανας / Γλυφάδα