ΑΠΟΨΕΙΣ

«Τι δικηγόρος, τι θεολόγος!»

Δυστυχώς αποτύχαμε! Από ελάχιστους γονείς μπορείς να ακούσεις τη συγκεκριμένη παραδοχή όταν μιλούν για τη σχολή στην οποία κατάφερε να εισαχθεί το παιδί. Ακόμη και εάν ο υποψήφιος έχει εισαχθεί στην… 316η επιλογή του από τις συνολικά 322, που του δίνει το σύστημα των πανελλαδικών εξετάσεων, οι γονείς θα υποστηρίξουν ότι… «μεγάλη χαρά πήρα. Παρότι εκείνος δεν το ήθελε, εγώ από την αρχή αυτό του πρότεινα να σπουδάσει!». Το άκουσα πρόσφατα από γνωστή μου, μητέρα υποψηφίου η οποία περίμενε -αρχικά- ο γιος της να διεκδικήσει με αξιώσεις τουλάχιστον μία θέση στη Νομική ή το Τμήμα ΜΜΕ της Αθήνας. Μετά την ανακοίνωση των βαθμολογιών τον Ιούνιο η μητέρα αναγκάστηκε να προσαρμόσει τις «επιθυμίες της» σε κάποιο φιλολογικού προσανατολισμού Τμήμα της περιφέρειας. Την περασμένη Δευτέρα, όταν ανακοινώθηκαν οι βάσεις εισαγωγής, προσγειώθηκε στη Θεολογία.

Η αδυναμία των γονιών να αντιμετωπίσουν την αλήθεια όχι μόνο στο σαλόνι τους -κλαίγοντας ίσως για τα λεφτά που «πέταξαν» στα φροντιστήρια- αλλά και ενώπιον συγγενών και φίλων, αποτυπώνει τη στρεβλή κουλτούρα που άνθησε την τελευταία ΠΑΣΟΚική τριακονταετία, όταν τα ΑΕΙ αυξήθηκαν σε ποσότητα και συρρικνώθηκαν (τουλάχιστον ως προς τον μέσο όρο) σε ποιότητα.

Ο απαραίτητος εκδημοκρατισμός των ΑΕΙ -τόσο στην ηγεσία (π.χ. με την κατάργηση της έδρας) όσο και στη βάση τους (με την αύξηση των θέσεων, ώστε η φοίτηση να μην είναι προνόμιο των οικονομικών και πνευματικών ελίτ)- δεν συνοδεύτηκε από ποιοτικούς όρους ανάπτυξης των Ιδρυμάτων. Ετσι, μετά τα πρώτα χρόνια ενθουσιασμού, το σύστημα της ελληνικής τριτοβάθμιας εκπαίδευσης «κόλλησε» τις παθογένειες του δημόσιου βίου (κομματοκρατία, διαφθορά) και βούλιαξε στη μετριότητα του μέσου όρου. Σε αυτό συνέβαλε και η ίδρυση νέων σχολών σε όλες τις πόλεις της χώρας. Στο ίδιο πλαίσιο μαζικοποίησης της τριτοβάθμιας εκπαίδευσης εντάσσεται και η ανωτατοποίηση των ΤΕΙ, το 2001. Εκτοτε, επισήμως Ανώτατα Εκπαιδευτικά Ιδρύματα δεν είναι μόνο τα πανεπιστήμια αλλά και τα ΤΕΙ. Το ακαδημαϊκό κατεστημένο ωφελήθηκε, όμως δυστυχώς στην κοινωνία μεταδόθηκαν λάθος μηνύματα. Λόγω των πολλών θέσεων οι επτά στους δέκα αποφοίτους λυκείου μπορούν να εισαχθούν σε κάποιο ΑΕΙ, αλλά πόσοι μπορούν να ανταποκριθούν στο επίπεδο σπουδών της ανώτατης εκπαίδευσης; Η κ. Μαριέττα Γιαννάκου με τη θέσπιση του βαθμολογικού ορίου του 10 για την εισαγωγή στα ΑΕΙ θέλησε να βάλει ένα ποιοτικό κριτήριο. Ο νυν υπουργός Παιδείας κ. Κ. Αρβανιτόπουλος δήλωσε ότι μελετάται η επαναφορά του ορίου. Οπως και να έχει, η πολιτεία οφείλει να μελετήσει το θέμα και, επιτέλους, να καταλήξει σε ένα σύστημα εισαγωγής. Αλλά ας μην τα περιμένουμε όλα από την πολιτεία. Και οι γονείς και οι υποψήφιοι ας αναλογιστούν τι θα έλεγαν εάν άκουγαν μία μητέρα να πετά από τη χαρά της επειδή ο γιος της εισήχθη με 10,5 στο πανεπιστήμιο και θα γίνει θεολόγος!