ΑΠΟΨΕΙΣ

Η ευκαιρία της οδού Μητροπόλεως

Εχει κάθε δικαίωμα η Εκκλησία της Ελλάδος να αξιοποιήσει την ακίνητη περιουσία της όπως νομίζει, αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις ιδιοκτησίας της που θα μπορούσαν να προσφέρουν τα μέγιστα στην Αθήνα και στο κοινωνικό σύνολο. Μία από αυτές είναι το κτίριο όπου παλαιότερα στεγαζόταν το υπουργείο Παιδείας, επί της οδού Μητροπόλεως.

Το οκταώροφο κτίριο είναι χτισμένο στα μέσα της δεκαετίας του 1960 και φέρει την υπογραφή του αρχιτέκτονα Πάτροκλου Καραντινού. Κάθε δημιουργός δικαιούται να έχει μία αποτυχία, και το κτίριο αυτό δεν είναι καλό. Πέρα από την προβληματική αισθητική του και τον εκτός κλίμακας όγκο του, είναι και μια «ανορθογραφία», καθώς σκιάζει, πιέζει και καταπνίγει το νεοβυζαντινό εκκλησάκι της Αγίας Δύναμης. Επτά χρόνια κλειστό είναι το κτίριο και η ιδιοκτήτρια Εκκλησία της Ελλάδος επιθυμεί, όπως είναι λογικό, να το αξιοποιήσει. Η προοπτική στέγασης εκεί του υπουργείου Περιβάλλοντος εκκρεμεί ακόμη.

Ωστόσο… είναι μια ευκαιρία για την Αθήνα, είναι μια ευκαιρία για την Εκκλησία, είναι μια ευκαιρία για τους κατοίκους, να απελευθερωθεί αυτό το οικόπεδο υπέρ της πόλης. Δεν προτείνω να γίνει κάτι εις βάρος των συμφερόντων της Εκκλησίας, αλλά το αντίθετο. Αν κατεδαφιστεί το κτίριο αυτό, θα δημιουργηθεί μια νέα πλατεία στην οδό Μητροπόλεως.

Το κτίριο δεν θα λείψει σε κανένα, αλλά ο ωφέλιμος χώρος μπορεί να δώσει ζωή. Τα παρακείμενα κτίρια θα αποκτήσουν πρόσοψη στη νέα πλατεία (και ο Δήμος και το ΥΠΕΚΑ θα πρέπει να δώσουν κίνητρα για να αναμορφώσουν τις προσόψεις τους), η επιφάνεια μπορεί να σχεδιαστεί ως κήπος με πολλά δέντρα, η μικρή εκκλησία της Αγίας Δύναμης θα αναπνεύσει και στο κέντρο της νέα πλατείας μπορεί να γεννηθεί κάτι άλλο. Μπορεί, πχ., να ανεγερθεί ένα όμορφο, μικρό κτίριο (το πολύ διώροφο) πανταχόθεν ελεύθερο, που θα προκύψει από αρχιτεκτονικό διαγωνισμό, το οποίο θα μπορούσε να λειτουργεί (ανάμεσα στα δέντρα) ως καλλιτεχνικό, λογοτεχνικό καφενείο και να λειτουργεί (με νέες θέσεις εργασίας) επτά ημέρες την εβδομάδα από νωρίς το πρωί έως αργά το βράδυ, γεμάτο νεολαία, εκδηλώσεις και πνευματική κίνηση. Η Εκκλησία θα μπορούσε να έχει οικονομικό όφελος, αλλά πρωτίστως θα έχει μια θεαματική ανάπτυξη του κοινωνικού προφίλ της. Θα συνδεθεί με μία κίνηση υπέρ της Αθήνας, κίνηση με συνέπεια προς τα αιτήματα των καιρών, με συναίσθηση ευθύνης και με διατύπωση ενός αστικού οράματος. Είναι μια ευκαιρία.

Η θεωρητική αυτή προοπτική μπορεί να συμβεί σε μια εποχή κατά την οποία η οδός Μητροπόλεως αναπτύσσεται. Διαθέτει το Ινστιτούτο Θερβάντες, η Μητρόπολη αποκαθίσταται, νέες μικρές επιχειρήσεις ανοίγουν προσφέροντας ποτό και φαγητό, είναι ο άξονας από τον οποίο περνούν χιλιάδες Ελληνες και ξένοι από το Σύνταγμα προς το Μοναστηράκι. Στην Αθήνα δεν μπορούμε να αφήνουμε τα πράγματα στην τύχη τους. Οφείλουμε να σχεδιάζουμε προβλέποντας και να προβλέπουμε σχεδιάζοντας. Αν θέλουμε να δώσουμε στην επόμενη γενιά μια καλύτερη Αθήνα, θα πρέπει να σκεφτούμε πολύ ώστε να μην τους παραδώσουμε τα τραγικά μας σφάλματα. Και η ανέγερση του παλιού υπουργείου Παιδείας στην οδό Μητροπόλεως πριν από 50 χρόνια ήταν ένα από τα πολλά, τα πάμπολλα, αισθητικά, αρχιτεκτονικά και πολεοδομικά σφάλματα που σκιάζουν ακόμη την πόλη. Οι άνθρωποι όμως μετακινούνται, επηρεάζονται ή χάνονται, οι πόλεις αλλάζουν, παρακμάζουν ή αναπτύσσονται, οι συνθήκες μεταβάλλονται. Αυτό το στοιχείο της μεταβολής, αναγκαίο, αναπόδραστο και ζωογόνο, μπορεί να γίνει αφετηρία για την υποδοχή νέων αντιλήψεων για το μέλλον της Αθήνας. Οι χειρουργικές παρεμβάσεις με τομές σε πολλά σημεία μπορεί να είναι κάποια λύση.