ΑΠΟΨΕΙΣ

Μοιραία η πορεία

Σ​​ε κατατονική κατάσταση περιήλθε η κυβερνητική πλειοψηφία μετά την πρώτη ψηφοφορία για την ανάδειξη Προέδρου της Δημοκρατίας και ήταν λογική και αναμενόμενη αντίδραση. Δυσάρεστη έκπληξη επίσης το γεγονός ότι από τους πέντε ανεξάρτητους βουλευτές που εψήφισαν υπέρ της υποψηφιότητος Δήμα, μόνον ο ένας είχε κεντροδεξιά προέλευση. Οι υπόλοιποι προέρχονταν από την Αριστερά. Οι συντηρητικής διαμορφώσεως βουλευτές -ανεξάρτητοι ή ανήκοντες σε άλλα κόμματα εκτός της Ν.Δ.- δεν ανταποκρίθηκαν στην έκκληση Σαμαρά. Η μάχη επανασυσπειρώσεως της Δεξιάς εδόθη και εχάθη, προς το παρόν βεβαίως. Αυτά καθ’ όσον αφορά την πρώτη ψηφοφορία. Μια άλλη δυσάρεστη εξέλιξη είναι ότι η «στρατηγική» που εξεπόνησε η κυβέρνηση για τις ψηφοφορίες -εκλογή Προέδρου ή χάος- υπερκεράσθηκε ευθύς μετά την καταμέτρηση των ψήφων. Το δεσπόζον θέμα είναι πλέον οι εκλογές – το οποίο δεν προβάλλεται μόνον από τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ομολογείται εμμέσως από στελέχη της πλειοψηφίας.

Παράλληλα διακινούνται ιδέες για ανάληψη «πρωτοβουλίας», όπως υπερκέραση του αδιεξόδου, με τη δημιουργία κυβερνήσεως ειδικού σκοπού ή άλλα ηχηρά παρόμοια, που ο κ. Σαμαράς απορρίπτει. Βεβαίως πριν από την τρίτη ψηφοφορία θα διατυπώσει πρόταση συναινετική για να διασκεδάσει δυσμενείς τυχόν εντυπώσεις.

Το αποτέλεσμα είναι ότι ενώ η όλη «στρατηγική» είχε στόχο να επιρριφθούν οι ευθύνες για την προκήρυξη πρόωρων εκλογών κατ’ αποκλειστικότητα στον κ. Τσίπρα, η άρνηση της κυβερνήσεως να «συναινέσει» στην εκπόνηση λύσεως «συμβιβαστικής» -δεν έχει προσδιορισθεί τίποτε το συγκεκριμένο- αρχίζει να εμπλέκει σταδιακώς και τους κ. Σαμαρά και Βενιζέλο με την προοπτική «ασταθείας» που συνεπάγεται η προσφυγή στις κάλπες. Αξιο παρατηρήσεως ότι «πρωτοβουλίες» της μορφής αυτής προέρχονται κυρίως από την Κεντροαριστερά.

Στη Ν.Δ. η κατάσταση είναι συγκεχυμένη, αλλά εξωτερικώς τουλάχιστον αρραγής. Οι βουλευτές της Κεντροδεξιάς δεν έχουν διαμόρφωση ανάλογη εκείνης των συναδέλφων τους του ΠΑΣΟΚ. Κινήσεις αμφισβητήσεως της ηγεσίας, που εκδηλώθηκαν κατά καιρούς στο ΠΑΣΟΚ, είναι απλώς αδιανόητες.

Πέραν τούτου, ανακτορικά πραξικοπήματα της μορφής αυτής δεν είναι δυνατόν να εκδηλωθούν εάν δεν στηρίζονται από ένα ισχυρό και παρεμβατικό κατεστημένο, που πλέον δεν υπάρχει, αν και ορισμένοι προσποιούνται πως το εκφράζουν. Ούτε είναι στον χαρακτήρα του κ. Σαμαρά να υποκύψει σε πιέσεις και συστάσεις.

Τα χρονικά περιθώρια είναι ασφυκτικά. Οι διαδικασίες εκλογής Προέδρου θα ολοκληρωθούν στις 29 Δεκεμβρίου και σε περίπτωση αδιεξόδου, η χώρα οδηγείται αναποδράστως σε εκλογές, εκτός βεβαίως απροόπτου. Τα επιτελεία των κομμάτων λειτουργούν σε αυτήν τη βάση.

Παρέλκει πιθανόν κάθε προσπάθεια αποφυγής του μοιραίου. Το βέβαιο είναι ότι οι εκλογές, εάν τελικώς προκύψουν, θα διεξαχθούν με όρους εμφυλιακής συγκρούσεως και με ευθύνη όλων των κομμάτων που σήμερα εκπροσωπούνται στη Βουλή, δίχως καμία εξαίρεση.

Ευκταίο θα ήταν να μην είχαμε οδηγηθεί σε αυτήν την άκρως ριψοκίνδυνη κατάσταση. Ομως τοιούτοι έπρεπον ημίν Αρχιερείς, ενδεχομένως. Αλλά εις την πολιτική φρενίτιδα που σύρεται η χώρα ας διατηρήσουμε οι πολίτες κάπως την ψυχραιμία μας, αφού οι ηγέτες μας απώλεσαν κάθε αίσθηση του μέτρου.