ΑΠΟΨΕΙΣ

Mόνος μάρτυς, το «μαύρο κουτί» στην τραγική χαράδρα των Γαλλικών Αλπεων, είχε φωνή και μίλησε

11--51
21--28
31--31

Πρόσκρουση με κάθε έννοια λογικής το μυστήριο της συμπεριφοράς του συγκυβερνήτη στο πιλοτήριο του Airbus 320, ύστερα από την αποκάλυψη του Γάλλου εισαγγελέα στη Μασσαλία ότι «ο κυβερνήτης χτυπούσε την πόρτα να μπει στο πιλοτήριο, ενώ ο συγκυβερνήτης, μόνος μέσα, πάτησε το κουμπί της καθόδου του αεροπλάνου σε ευθεία γραμμή σαν να ήθελε να καταστρέψει το αεροσκάφος», και μαζί τις ζωές των 150 επιβαινόντων, και τη δική του μαζί! Ηταν 28 χρόνων ο γερμανικής εθνικότητος Αndreas Lubitz που είχε περάσει τις απαιτούμενες εξετάσεις υγείας και κρίθηκε απόλυτα ικανός για να συγκυβερνήσει την πτήση των Germanwings, θυγατρικής της Lufthansa, κι ας είχε μόνον 630 ώρες πτήσεως. Αντίθετα ο κυβερνήτης, επίσης Γερμανός, το όνομα του οποίου δεν έχει δοθεί στη δημοσιότητα, ήταν έμπειρος, είχε 6.000 ώρες πτήσεως. Οι οικογένειες και των δύο «πρωταγωνιστών της τραγωδίας» βρίσκονται στη Μασσαλία μαζί με τους συγγενείς και φίλους των θυμάτων, αλλά ενημερώνονται σε χωριστούς χώρους. Μιλώντας ο Γάλλος εισαγγελέας κ. Brice Robin, χθες το μεσημέρι στο Newsroom, σε διεθνές πλέγμα δημοσιογράφων, στην ερώτηση «τι θρησκεύματος ήταν ο Lubitz» είπε «δεν είναι αυτό που μας απασχολεί στη δεδομένη αυτή περίπτωση». Αναφέρθηκε και στις συνομιλίες μεταξύ των δύο μέσα στο πιλοτήριο, που έχει αποτυπώσει το μικρόφωνο φωνών και ήχων στο «μαύρο κουτί», στο πρώτο στάδιο της πτήσεως από Βαρκελώνη προς Ντίσελντορφ, που κανονικά ήταν δύο ωρών διάρκειας, ότι «ο μεν κυβερνήτης περιέγραφε κανονικά το πρόγραμμα πτήσεως, ο συγκυβερνήτης στην αρχή ανταποκρινόταν ευγενικά, στη συνέχεια, όμως, κοφτά» … Ακούστηκε το κάθισμα του κυβερνήτη που σύρθηκε προς τα πίσω και η πόρτα που έκλεισε, όταν βγήκε ο κυβερνήτης «για λίγο, μάλλον πήγε στην τουαλέτα», ανθρώπινη λεπτομέρεια, καταγράφηκε κι αυτή, και όταν γύρισε, χτύπησε ελαφρά την πόρτα, που δεν άνοιξε, μετά χτύπησε δυνατότερα, τέλος χτυπούσε σαν να ήθελε να την ρίξει. Τότε ακούστηκαν συναγερμοί και φωνές τρόμου, γοερές κραυγές από τους επιβάτες του αεροπλάνου, που ήταν έως εκείνη τη στιγμή ανύποπτοι. Σαν πρόβαλαν τα βράχια των βουνοκορφών στα τζάμια τους, κατάλαβαν ότι ήταν «η κάθοδος στον Αδη» για όλους – βρέφη, παιδιά, μαθητές Λυκείου, νιόπαντρους, διάσημους τραγουδιστές όπερας και κοινούς θνητούς. Ενας ανύποπτος κόσμος στο ίδιο αεροπλάνο – και ώς το τελευταίο δευτερόλεπτο της πρόσκρουσης στα βράχια-λεπίδες της χαράδρας, το «μαύρο κουτί» κράτησε τη σταθερή αναπνοή του συγκυβερνήτη στο τιμόνι…

Το προσκύνημα στον τόπο της τραγωδίας…

Κι ενώ η ανάκριση συνεχίζεται, εστιασμένη κυρίως στη συμπεριφορά του συγκυβερνήτη Andreas Lubitz, σύμφωνα με τους Γάλλους ανακριτές, οι συγγενείς και φίλοι των θυμάτων ξεκίνησαν, από χθες ήδη, για «το τελευταίο αντίο» στον χώρο της τραγωδίας όπου, σύμφωνα με τον κ. Robin, «τα θύματα βρήκαν ακαριαίο θάνατο». Που όμως είναι άδικος και χρειάζεται εξηγήσεις και εντοπισμό των υπαιτίων, άμεσων και ηθικών αυτουργών. Οπως είπε ο εισαγγελέας της Μασσαλίας «η μόνη ανεκτή εξήγηση, όταν ο κυβερνήτης χτυπούσε την πόρτα βλέποντας την κάθοδο του αεροσκάφους, ο συγκυβερνήτης με θεληματική του πράξη αρνήθηκε να ανοίξει την πόρτα στον κυβερνήτη, ή πάτησε το κουμπί που ακυρώνει τον κώδικα ανοίγματος της πόρτας, εάν τον είχε βάλει ο κυβερνήτης, για να μπει μέσα…». Φοβερές οι αλήθειες που ξετυλίγονται στην εξέλιξη από τα πρακτορεία ειδήσεων και το Διαδίκτυο, ενώ ο πόνος των συγγενών των θυμάτων προσομοιάζει με αυτόν της δύναμης της πρόσκρουσης στον βράχο. Αυτόν τον «τελευταίο τάφο» θέλουν να επισκεφθούν οι συγγενείς των θυμάτων, τόσο από τη Βαρκελώνη, όσο και από το Ντίσελντορφ. Η Lufthansa διοργάνωσε για τον σκοπό αυτό δύο πτήσεις για τη Μασσαλία και από εκεί οδικώς για τα γαλλικά χωριά, πάνω από τη χαράδρα της τραγωδίας. Οσοι δεν ήθελαν να μπουν σε αεροπλάνο, μπήκαν στα λεωφορεία με τον ίδιο θλιβερό προορισμό. Από γερμανικής πλευράς, όπως δήλωσε ο επικεφαλής της Lufthansa, κ. Carsten Spohr, «Η ανάκριση δεν έχει ολοκληρωθεί, απορώ πώς βγαίνουν τέτοια συμπεράσματα! Είναι από τους χειρότερους εφιάλτες που μπορεί κανείς να φανταστεί ότι θα συνέβαινε στην εταιρεία μας». Το δεύτερο «μαύρο κουτί» με το πρόγραμμα πτήσης, διαδρομή, ταχύτητες, δεν έχει εντοπισθεί. Ισως κονιορτοποιήθηκε στην πρόσκρουση στον βράχο, με 770 χλμ. την ώρα ταχύτητα. Οπως άλλωστε και οι ζωές 150 ανθρώπων από 18 χώρες «σβήστηκαν» από τον χάρτη σε ομαδικό τάφο στη χαράδρα των Γαλλικών Αλπεων, όπου οι άνδρες των συνεργείων κατεβαίνουν με σχοινί από ελικόπτερα. Η απόλυτη τραγωδία. (Ρεπορτάζ σελ. 3 και 7).

ΤΗΛΕΦΟΣ