ΑΠΟΨΕΙΣ

49 χρόνια πρίν… 1-ΙV-1966

ΕΓΡΗΓΟΡΣΙΣ ΕΝΑΝΤΙ ΠΡΑΞΙΚΟΠΗΜΑΤΟΣ: Από αξιοπίστους πηγάς των Αθηνών αναφέρονται τα ακόλουθα: Την εσπέραν της παρελθούσης Κυριακής συνηντήθησαν εις έπαυλιν του Παλαιού Φαλήρου, ανήκουσαν εις ακαδημαϊκόν παράγοντα, οι κ. Παναγιώτης Κανελλόπουλος και Γεώργιος Παπανδρέου, καθώς και διπλωμάτης έμπιστος των Ανακτόρων. Αντικείμενον της συναντήσεως υπήρξεν ο κίνδυνος επιβολής δικτατορίας καθώς ήδη -μετά και τας γνωστάς σχετικάς διαλέξεις του δημοσιογράφου κ. Σάββα Κωνσταντοπούλου εις το “Χίλτον”- έχει επιταθεί η σχετική συζήτησις εις τους κύκλους των ιθυνόντων, ενώ σχετικαί αναφοραί έχουν δημοσιευθεί κατ’ αυτάς εις υψηλού κύρους αγγλοσαξωνικάς εφημερίδας.

Πάντα κατά τας αυτάς πηγάς, έναυσμα της συναντήσεως απετέλεσαν πληροφορίαι, συμφώνως προς τας οποίας υπάρχει από ετών και δρα εν τω στρατεύματι συνωμοτική ομάς συγκεκροτημένη υπό αξιωματικών των τάξεων 1939-1940, η οποία κινείται παραλλήλως και αυτονόμως προς φιλοξόξους ανωτάτους αξιωματικούς. Δημοσία νύξις περί κινδύνου επιβολής δικτατορίας εν Ελλάδι υπό κατωτέρων αξιωματικών έχει καταγραφεί εις ειδικόν γαλλικόν περιοδικόν προ ολίγων ετών δι’ άρθρου αποδιδομένου εις πρόσωπον έχον σχέσιν με την Ελληνικήν Βασιλικήν Οικογένειαν. Προ έτους, δε, υπήρξαν υπόνοιαι ότι της εν λόγω ομάδος μετέχει ο γνωστός από την δολιοφθοράν εις μονάδα του Εβρου συνταγματάρχης Γεώργιος Παπαδόπουλος.

Εκτιμάται ότι ο έμπιστος διπλωμάτης των Ανακτόρων μετεβίβασεν προσθέτους σχετικάς πληροφορίας και μετέφερε την ανησυχίαν του Ανακτος εις τους δύο πολιτικούς αρχηγούς.

Πολιτικοί κύκλοι υπ’ όψιν των οποίων ετέθησαν τα προαναφερθέντα εκτιμούν ότι τόσον ο κ. Κανελλόπουλος όσον και ο κ. Παπανδρέου θα πρέπει ήδη να κινούνται εις την διαμόρφωσιν από κοινού προτάσεως προς τον Βασιλέα, η οποία θα ήτο δυνατόν να ωδηγήση εις την άρσιν του πολιτικού αδιεξόδου. Οι ίδιοι κύκλοι δεν εκφράζουν εν προκειμένω αισιοδοξίαν καθότι κινήσεις προς αυταρχικήν λύσιν υποστηρίζονται ήδη και υπό οικονομικών και άλλων παραγόντων, οι οποίοι θεωρούν ότι είναι αναγκαία μία παρένθεσις δυναμικής διακυβερνήσεως -με ή χωρίς έγκρισιν της Βουλής- προκειμένου η Ελλάς να καλύψει, κατά το μέγιστον δυνατόν, την διαφοράν της από τας χώρας της Κοινής Αγοράς, ώστε να είναι ετοίμη διά την εν καιρώ ένταξιν άνευ οδυνηρών επιπτώσεων.