ΑΠΟΨΕΙΣ

Φορολογία παράλογα υψηλή

​Το βάρος των φόρων είναι ένας από τους κύριους λόγους που προκαλούν τη δυσφορία των πολιτών. Ταυτοχρόνως, αποτελεί το κύριο εμπόδιο για την ανάπτυξη της επιχειρηματικότητας, δηλαδή για την αύξηση του ΑΕΠ.

Το βάρος των φόρων, όταν συνδυάζεται με τον λαβύρινθο της νομοθεσίας, την καθυστέρηση της δικαιοσύνης, τις ολιγοπωλιακές προνομιακές πρακτικές και τα άλλα διοικητικά εμπόδια στον ανοικτό ανταγωνισμό, εξηγεί, σήμερα περισσότερο από ποτέ, γιατί η Ελλάδα έχει παγιδευτεί στην κρίση.

Το βάρος των φόρων στη μισθωτή εργασία εξετάζει ετησίως σε ειδική έκθεσή του ο ΟΟΣΑ. Τα στοιχεία (Taxing Wages 2015) δημοσιεύθηκαν προχθές. Και όπως κάθε φορά, μας δόθηκε η ευκαιρία να μελαγχολήσουμε για την κατάσταση του κράτους και, κυρίως, των πολιτών.

Η μελαγχολία δικαιολογείται όταν συγκρίνει κανείς την κατάστασή μας με εκείνη των άλλων κρατών του ΟΟΣΑ. Δείτε το ακόλουθο συμπέρασμα της έκθεσης:

«Η Ελλάδα έχει την υψηλότερη φορολογική επιβάρυνση μεταξύ των κρατών-μελών του ΟΟΣΑ όταν πρόκειται για ένα νοικοκυριό με έναν εργαζόμενο και δύο παιδιά. Το ποσοστό φόρου είναι 43,4%, όταν ο μέσος όρος για τον ΟΟΣΑ είναι στο 26,9%».

Πριν βιαστείτε να συμπεράνετε ότι η κατάσταση αυτή οφείλεται στην πίεση που προστέθηκε στα χρόνια του Μνημονίου, σημειώστε ότι η αύξηση του φορολογικού βάρους την περίοδο 2000 – 2014 ήταν 1,3%. Το μεγάλο πρόβλημα βρίσκεται στην υπερβολική επιβάρυνση των εργαζομένων μισθωτών, που υποφέρουν και από τη μείωση των εισοδημάτων και από τη βαρύτερη ανεργία, σε σύγκριση με οιαδήποτε άλλη εισοδηματική κατηγορία.

Η υποστήριξη της οικογένειας αποτελεί βασικό κανόνα κάθε ορθολογικού και αναδιανεμητικού συστήματος κοινωνικών παροχών και φορολογικής αναδιανομής των εισοδημάτων. Πράγματι, μεταξύ των κρατών του ΟΟΣΑ διαπιστώνεται πως «τα επιδόματα και οι φοροελαφρύνσεις που συνδέονται με τον αριθμό των παιδιών οδηγούσαν το 2014 στη μείωση του φορολογικού βάρους μιας οικογένειας με δύο παιδιά κατά 9,1 εκατοστιαίες μονάδες σε σύγκριση με την επιβάρυνση ενός εργαζομένου χωρίς παιδιά».

Δείτε τώρα τι συμβαίνει στην περίπτωσή μας:

«Η Ελλάδα είναι το μοναδικό κράτος του ΟΟΣΑ όπου το φορολογικό βάρος μιας οικογένειας με παιδιά είναι υψηλότερο (κατά 3 μονάδες) μετά την καταβολή βοηθημάτων σε μετρητά και τον υπολογισμό των φοροελαφρύνσεων».

Θα περίμενα –όπως φαντάζομαι κι εσείς όλοι περιμένετε– παρατηρήσεις όπως αυτές που κάνει η συγκεκριμένη έκθεση να αποτελούν ένα από τα κύρια θέματα συζήτησης. Ακόμη καλύτερα, περιμένει κανείς ότι οι φόροι που βαραίνουν τους μισθωτούς θα ήσαν το κύριο μέλημα μιας αριστερής κυβέρνησης. Θα περιμένουμε πολύ, όπως όλοι έχουμε, πλέον, καταλάβει.