ΑΠΟΨΕΙΣ

Πιο λίγες ομιλίες πιο σκληρή εργασία

Ας υποθέσουμε, γνωρίζοντας ότι είναι απίθανο να αποφασιστεί, πως οι εταίροι θα πληρώσουν όσα χρωστάμε στους… εταίρους, δίχως πρόσθετες εγγυήσεις. Τι θα συμβεί μετά; Θα έχουμε λύσει τα προβλήματά μας; Προφανώς όχι! Γιατί αυτό που χρειάζεται η χώρα είναι υπομονετική και λεπτομερής εργασία. Σημειώνω αυτό το υποθετικό σενάριο για να κατανοήσουμε ότι το πραγματικό πρόβλημα τη κυβέρνησης Τσίπρα είναι που πιστεύει ότι από το τραπέζι των διαπραγματεύσεων πρέπει να φύγει με πολλά λεφτά και με αλώβητες τις προεκλογικές υποσχέσεις της, πράγμα αδύνατον.

Ο υπουργός Οικονομικών διατύπωσε, μιλώντας στο Ινστιτούτο Μπρούκινγκς, μια εμβληματική πρόταση, που, όπως συνήθως, συζητήθηκε ελάχιστα στα ελληνικά μίντια. «Θα συμβιβαστούμε, θα συμβιβαστούμε και θα συμβιβαστούμε προκειμένου γρήγορα να επιτύχουμε μια συμφωνία, αλλά δεν πρόκειται να καταλήξουμε συμβιβασμένοι», είπε.

Χωρίς καμία πρόθεση να θεωρήσω προσχηματική τη διαβεβαίωση Βαρουφάκη ούτε να αμφισβητήσω την προφανή ιδεολογικο-ανατρεπτική της αξία, φοβάμαι ότι ο Ελληνας υπουργός οδηγεί τη χώρα σε επικίνδυνη ατραπό.

Η ανησυχία μου προκύπτει από την παρατήρηση ότι ενώ το κρίσιμο ζήτημα των διαπραγματεύσεων είναι ποιος είναι ο καλύτερος συμβιβασμός για τη χώρα και κατ’ επέκτασιν οι επιπτώσεις της συμφωνίας για τους κατοίκους της, ο επικεφαλής διαπραγματευτής μιλάει για τον κυβερνητικό ψυχισμό.

Είναι προφανές ότι η μόνη αληθινή διαφορά για τη χώρα είναι μεταξύ ενός καλού κι ενός χειρότερου συμβιβασμού. Τα συναισθήματα των διαπραγματευτών και, ακόμη περισσότερο, η προσωπική τους θέση έναντι της επεξεργασμένης λύσης έχουν μικρότερη σημασία. Πολύ συχνά οι διαπραγματευτές κατηγορούνται όχι μόνον από τους αντιπάλους τους, αλλά και από τους δικούς τους ανθρώπους για τη συμφωνία που έφεραν στην πατρίδα. Δεν θυμάμαι κάποιον να το παίρνει «προσωπικά».

Φοβάμαι πως ο κ. Βαρουφάκης συγχέει δύο διαφορετικές έννοιες που αποδίδονται, στην όμορφη γλώσσα μας, με τη λέξη «συμβιβασμός». Εμείς θέλουμε τη «σύγκλιση αντίθετων απόψεων μέσω αμοιβαίων υποχωρήσεων». Ο Γιάνης Βαρουφάκης τρέμει μήπως γίνει «αυτός που έχει κάνει υποχωρήσεις και ακολουθεί τα υπάρχοντα δεδομένα με τα οποία διαφωνούσε», για να ακολουθήσω τους ορισμούς του λεξικού.

Αυτό το πολιτικό και ψυχολογικό μπέρδεμα διέγνωσε ο Αμερικανός υπουργός Οικονομικών μετά την κατ’ ιδίαν συνάντηση με τον ομόλογό του. Οπως είπε ο κ. Λιου, το πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Ελλάδα «δεν επιλύεται με ομιλίες, δεν επιλύεται με ρητορικές τοποθετήσεις. Επιλύεται με σκληρή τεχνική δουλειά». Αν καλά θυμάμαι, το είχε ήδη πει ο πρωθυπουργός ζητώντας «λιγότερα συνθήματα και πιο πολλή δουλειά». Αυτά τον Φεβρουάριο. Και κοντεύουμε Μάιο!