ΑΠΟΨΕΙΣ

Εταίροι ενός μαύρου προβάτου

Για την πλειονότητα ημών των αδαών, ένα απρόβλεπτο συμβάν, π.χ. μια θεομηνία, όπως πρόσφατα στο Νεπάλ, γίνεται αφορμή, τσίγκλισμα, να διευρύνουμε τις γνώσεις μας. Αρκεί η φευγαλέα ανάγνωση στο ίντερνετ και ένα βλέφαρο στον χάρτη για να ξεγελάσεις την άγνοιά σου και τους άλλους.Τι μας ήταν οι Φινλανδοί έως χθες; Ψυχρόαιμοι υπερβόρειοι, ξενέρωτοι, κτήτορες στο χωριό του Αι Βασίλη, με αμέτρητες λίμνες, σάουνα, ακοντιστές, Λάπωνες. Και πλούσιοι. Στοπ. Ο,τι ατάκτως γνωρίζαμε. Μακριά και αγαπημένοι. Ισως οι πιο ψαγμένοι να έχουν ακούσει κάτι για τον Πάαβο Νούρμι, τον Γιαν Σιμπέλιους, τον Λάρσεν Βίρεν και τον Ακι Καουρισμάκι. Aλλά και οι Φινλανδοί, παρά το φημισμένο εκπαιδευτικό τους σύστημα, ακούγοντας Ελλάδα, άντε να αραδιάζουν μερικά αρχαία ονόματα, κάποια ιστορικά γεγονότα, ζωγραφίζοντας ήλιο και θάλασσα. Εως ότου, τις πιο κρίσιμες ώρες για το μέλλον μας, οι άγνωστοι Φινλανδοί βαφτίστηκαν κι αυτοί εχθροί μας, γιατί δεν τάχθηκαν στο πλευρό μας, υπερασπιζόμενοι αυτό που εννοούσαν ως συμφέρον τους.

Τώρα που τα πράγματα δείχνουν να εισέρχονται σε νέα επώδυνη τροχιά, εις το όνομα άλλης μιας απόπειρας εθνικής σωτηρίας, η ελληνική περιπέτεια απομάγευσε προς γνώσιν και συμμόρφωσιν το πολιτικό αξίωμα, ένα διαμπερές σκουτάρι αυτοπροστασίας, περί ευρωπαϊκής οικογένειας. Εδώ τα μέλη μιας εξ αίματος οικογένειας, ιδίως όταν υπάρχουν κακά παιδιά, σφάζονται μεταξύ τους· είναι δυνατόν να ισορροπεί, και για πόσο, προς όφελος όλων, ένα συνονθύλευμα λαών, μωσαϊκό πολιτισμών, παραδόσεων αλλά και –μη λησμονάμε– θρησκευτικών ετεροδοξιών; Από καρδιάς εταίρος ο Πορτογάλος με τον Εσθονό; Ο Μαλτέζος με τον Δανό; Ο Κύπριος με τον Σλοβάκο; Κι ενώ τη θύρα του προθαλάμου κρούουν κι άλλα κράτη, δη Βαλκανικά, ορεγόμενα τύχη Βουλγαρίας και Ρουμανίας, η χρεοκοπημένη Ελλάδα αναδείχθηκε, ακόμα κι έτσι, η πιο χρήσιμη χώρα της ευρωπαϊκής πολυκατοικίας. Δακτυλοδείχθηκε παγκοσμίως επί ποινή εξοστρακισμού από την Ε.Ε., ως κατά συρροήν παραβάτις κανόνων και υπεσχημένων, ένα μαύρο πρόβατο που απέφυγε τη θεσμική σφαγή χάρις στην ιστορική, για εχθρούς και φίλους, υπόκλιση του κ. Αλέξη Τσίπρα στον τετραγωνισμένο ωμό πραγματισμό· και χάρις στη δυναμική συμπαράσταση του πάλαι ποτέ «Ολαντρέου».

Αλήθεια, πόσο μα πόσο περήφανοι αισθάνονται σήμερα οι μέτοχοι του 61% (ΟΧΙ), όταν ο κύριος αποδέκτης της νεφελώδους εντολής τους μεταγλώττισε τις προσδοκίες τους στο τραγικά μεστό «εδώ κινδυνεύουμε να ανατιναχτεί το κράτος, μιλάμε για άτακτη χρεοκοπία με ό,τι αυτό συνεπάγεται»; Δηλαδή μένουμε ευρώ και Ε.Ε. πάση θυσία, διαμήνυσε ο έως χθες αγαλβάνιστος στις διεθνείς παλαίστρες ηγέτης, αναβάλλοντας, παράλληλα, επ’ αόριστον την, με συνταγή ΣΥΡΙΖΑ, μετεξέλιξη της γηραιάς ηπείρου.

– «Τι κάνετε;»

– «Καλά, εσύ;».

– «Καλά». Είναι η πρώτη φορά στη χώρα μας που λέμε και θα λέμε όλοι το ίδιο ψέμα.