ΑΠΟΨΕΙΣ

Κένεντι και Τσίπρας

Κ​​άθε χώρα έχει την ηγεσία που της αξίζει. Στην περίπτωση της Ελλάδας το αξίωμα αυτό λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις και, εν πολλοίς, εξηγεί το κατάντημα της χώρας. Ιδιαίτερα μετά και τον πρόσφατο ανασχηματισμό αυτό το διαχρονικό διακομματικό πρόβλημα μετατρέπεται σε φαρσοκωμωδία. Είναι δυνατόν αυτό το υπουργικό συμβούλιο να τολμήσει τις δύσκολες αποφάσεις; Να κάνει τους πολύπλοκους συνδυασμούς; Να βρει τις αναγκαίες πρακτικές λύσεις;

Για να αντιμετωπίσουν μικρές χώρες μεγάλα προβλήματα απαιτούνται ηγέτες και κυβερνήσεις με δυσανάλογα μεγάλο εκτόπισμα. Ανθρωποι με γνώσεις, εμπειρία και ξεχωριστές ικανότητες διαπραγμάτευσης και, κυρίως, διαχείρισης. Στη νέα κυβέρνηση, και ο πιο καλόπιστος παρατηρητής αδυνατεί να διαγνώσει αυτά τα χαρακτηριστικά στη συντριπτική πλειονότητα των υπουργών.

Αντίθετα, υπάρχει άγνοια, απειρία, έλλειψη προετοιμασίας. Ο συνδυασμός είναι επικίνδυνος, ιδιαίτερα για μια μικρή χώρα που προσπαθεί να περάσει μια πρωτοφανή φουρτούνα χωρίς πυξίδα. Εχει ένα χαρισματικό καπετάνιο, που υπό προϋποθέσεις θα μπορούσε να εμπνεύσει ένα ικανό πλήρωμα, αλλά, δυστυχώς, δεν είναι βέβαιο ότι αυτός θέλει και μπορεί, ενώ από την άλλη, αυτό που είναι βέβαιο είναι ότι το πλήρωμα δεν υπάρχει.

Ακόμη και ο φιλικά διακείμενος προς την Αθήνα νομπελίστας οικονομολόγος Πολ Κρούγκμαν αναγνώρισε ότι «ίσως υπερεκτίμησα την ικανότητα της ελληνικής κυβέρνησης», εκφράζοντας την έκπληξή του για το γεγονός ότι δρα χωρίς σχέδιο.

Η χώρα οδηγείται σε έναν «πόλεμο» που δεν έχει την πολυτέλεια να χάσει, χωρίς εφόδια και, κυρίως, χωρίς ικανούς αξιωματικούς. Αντί να δημιουργήσει ένα «πολεμικό συμβούλιο» αποτελούμενο από τους «καλύτερους και ευφυέστερους» (κατά το πρότυπο των «best and brighest» που επέλεξε ο Τζον Κένεντι στην κρίση των πυραύλων της Κούβας το ’62), εμείς πορευόμαστε σαν το ζητούμενο να ήταν απλά να αντικατασταθούν ο Λαφαζάνης και ο Στρατούλης.

Το έλλειμμα είναι τόσο μεγάλο, που το διαπιστώνουν και τα ίδια τα στελέχη της κυβερνητικής πλειοψηφίας. Μιλώντας στο ομογενειακό Cosmos FM της Νέας Υόρκης, ο αντιπρόεδρος της Βουλής, Αλέξης Μητρόπουλος, ήταν αφοπλιστικά αποκαλυπτικός: «Μου προτάθηκε από τον πρωθυπουργό ενοποιημένο υπουργείο Εργασίας και Κοινωνικών Ασφαλίσεων και είπα ότι σε ένα πιο συγκροτημένο κυβερνητικό σχήμα, που θα έφευγε μπροστά με πιο ικανούς και πιο μαχητικούς κυβερνητικούς παράγοντες, θα μπορούσα να συμμετέχω».

Ακόμη και αν ολοκληρωθεί η νέα συμφωνία, και υπογραφεί το τρίτο και τελευταίο Μνημόνιο, η κυβέρνηση που θα κληθεί να εκσυγχρονίσει την Ελλάδα πρέπει να αποτελείται από ανθρώπους με ξεχωριστές ικανότητες. Από τους «καλύτερους και ευφυέστερους». Θα ακολουθήσει ο κ. Τσίπρας το παράδειγμα του Κένεντι;