ΑΠΟΨΕΙΣ

49 χρόνια πρίν στην «Κ» 1.XΙ.1966

s13filistwr--2

50 ΗΜΕΡΕΣ ΠΡΙΝ ΤΟΝ ΑΝΑΤΡΕΨΕΙ: Ο αρχηγός της ΕΡΕ κ. Παναγιώτης Κανελλόπουλος προέβη χθες, μετά την μακράν συνομιλίαν του μετά του πρωθυπουργού κ. Στεφάνου Στεφανοπούλου, εις τας εξής δηλώσεις: «Με τον πρόεδρον της Κυβερνήσεως αντηλλάξαμεν σκέψεις και επί των γενικών πολιτικών πραγμάτων και επί ειδικωτέρων θεμάτων. Διεπιστώθη συμφωνία εις την εκτίμησιν της πολιτικής καταστάσεως. Βάσει των σκέψεων τας οποίας είχα την ευκαιρίαν και προσφάτως να αναπτύξω ενώπιον της κοινοβουλευτικής ομάδος του κόμματος, η ΕΡΕ θα εξακολουθήση στηρίζουσα την παρούσαν Κυβέρνησιν. […].» [Σημ. «Φ»: Ο Κανελλόπουλος, μετά τη μυστική συμφωνία του με τον βασιλέα Κωνσταντίνο και τον Γεώργιο Παπανδρέου, ανέτρεψε την κυβέρνηση Στεφανόπουλου 50 ημέρες αργότερα. Στη φωτογραφία Π. Κανελλόπουλος και Στ. Στεφανόπουλος σε διεθνή σύνοδο κατά τη δεκαετία του ’50.]

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ: Θέμα κρίσεως εις την ΕΡΕ, εκ διαστάσεως μεταξύ των κ.κ. Κωνσταντίνου Καραμανλή και Παναγιώτου Κανελλοπούλου, δεν υφίσταται. Υπό την έννοιαν αυτήν, αναμένεται ότι δεν πρόκειται να υπάρξη συνέχεια εις παρεξηγήσεις που εδημιουργήθησαν εξ αφορμής ατυχών φράσεων που εχρησιμοποίησαν ή φέρονται χρησιμοποιήσαντες βουλευταί της ΕΡΕ εις διαψευσθείσας και μη συνεντεύξεις των. Ο κ. Κωνσταντίνος Καραμανλής έχει δηλώσει, ως γνωστόν, ότι απέχει της ενεργού πολιτικής και δεν έχει παράσχει έκτοτε ενδείξεις ότι μετέβαλεν απόφασιν – ο ίδιος μόνον θα κρίνη εάν, πότε και υπό ποίας προϋποθέσεις θα επανεξετάση την στάσιν του.

ΠΡΟΣ ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΕΣ «ΜΑΝΤΑΜΣΟΥΣΟΥΔΕΣ»:  (Από επιφυλλίδα του Κωνσταντίνου Τσάτσου υπό τον τίτλον «Αιδώς και Νέμεσις».) «Θα ήταν άδικο να νομισθή ότι μια αυστηρή κριτική της ελληνικής κοινωνίας υποδηλώνει πως αλλού υπάρχουν κοινωνίες αγγέλων και μόνο εμείς έχομε όλα τα κουσούρια. Παντού, ξεκινώντας από το ένστικτο της αυτοσυντηρήσεως, ο άνθρωπος και εγωιστής είναι και αρπακτικές διαθέσεις έχει και παρουσιάζει αμβλύτητα στις ηθικές του αντιδράσεις. Είμαστε το σιδηρούν γένος του Ησιόδου. Το πρόβλημα είναι: ποιο είναι το ανεκτό μέτρο αυτών των κακών, το μέτρο που άμα ξεπερασθή, η κοινωνία ξεπέφτει και διαλύεται […]».