ΑΠΟΨΕΙΣ

Η επανεμφάνιση της βίας

​​Την εβδομάδα που μας πέρασε η βία έκανε την επανεμφάνισή της. Το πρώτο κρούσμα έγινε στα πανεπιστήμια, όπου οι γνωστοί άγνωστοι της άκρας αριστεράς επέδραμαν και έδιωξαν τους αξιολογητές από τα πανεπιστήμιά μας. Πριν προλάβουμε να συνηθίσουμε αυτό το γεγονός, ένα μέλος του Κοινοβουλίου, ο Γιώργος Κουμουτσάκος, δέχθηκε άγριους προπηλακισμούς στη συγκέντρωση για την υπεράσπιση της γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού.

Ισως τώρα, για πρώτη φορά ο κ. Τσίπρας αρχίζει να αισθάνεται τις βαριές προσωπικές του ευθύνες γιατί επί χρόνια ο κομματικός του χώρος έκανε τα στραβά μάτια στο κράτος των Εξαρχείων. Κυρίως όμως, ίσως να αισθάνεται ότι έχει κάνει πολύ μεγάλο λάθος που την περίοδο του πρώτου μνημονίου στην πλατεία των Αγανακτισμένων ο ΣΥΡΙΖΑ αποδέχθηκε, παρέχοντας πολιτική νομιμοποίηση, όλες εκείνες τις αντικοινοβουλευτικές ομάδες. Και, πλέον, ο κ. Τσίπρας τα βρίσκει όλα στον δρόμο του καθώς καλείται τώρα να περάσει τα σκληρότερα και δυσκολότερα μέτρα της 5ετίας. Μέτρα που δεν θα είχαν έρθει αν ο ίδιος δεν είχε βιαστεί να ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά. Γιατί, εάν είχε αφήσει τη Ν.Δ. να ολοκληρώσει το έργο της, η Ελλάδα σήμερα θα ήταν στις αγορές. Ζούσε όμως στη δική του αριστερίστικη φαντασίωση. Βιάστηκε. Και τώρα, δυστυχώς, τη δική του βιασύνη πληρώνει ο ελληνικός λαός.

Εν τούτοις, οι ώρες είναι κρίσιμες. Και, ανεξάρτητα από τον φαντασιακό κόσμο του κ. Τσίπρα, οφείλουμε να προσπαθήσουμε να ανασυνταχθούμε και να διορθώσουμε ό,τι διορθώνεται. Αυτό οφείλει, πρωτίστως, να κάνει ο κ. Τσίπρας. Εστω και την ύστατη ώρα, να συνέλθει, επιτέλους, και να κάνει ένα βήμα μπρος, στέλνοντας σαφές μήνυμα ότι το Κράτος υπάρχει και οι νόμοι ισχύουν και εφαρμόζονται για όλους. Η κυβέρνηση πρέπει να εξασφαλίσει την αξιολόγηση των πανεπιστημίων. Εάν βρεθεί κάποιος ο οποίος διά της βίας θα προσπαθήσει να την εμποδίσει, θα πρέπει να συλληφθεί ώστε να καταστεί σε όλους ξεκάθαρα η πολιτική βούληση ότι η Ελλάδα είναι ευρωπαϊκό κράτος.

Ο κατά τα άλλα λαλίστατος κ. Φίλης, πλήρης απόψεων αλλά κενός πράξεων, ασχολείται με θέματα επί παντός τού επιστητού, πλην εκείνων που εμπίπτουν στις αρμοδιότητες του χαρτοφυλακίου του. Διερωτώμαι, δε, ως τι έχει επιστημονική άποψη ο κ. Φίλης, για το εάν είναι γενοκτονία ή εθνοκάθαρση η γενοκτονία του Ποντιακού Ελληνισμού; Είναι επιστήμονας ιστορικός, διπλωμάτης, νομικός εξειδικευμένος στο Διεθνές; Ο κ. Τσίπρας πρέπει να τον αποπέμψει, αλλιώς δείχνει να μην αντιλαμβάνεται πόσο μεγάλες ευθύνες σε μείζονα θέματα έχει αναλάβει. Θέματα τα οποία θα έπρεπε να αποτελούν κυρίαρχη προτεραιότητα της κυβερνητικής ατζέντας. Οπως η συνέχεια των ιδιωτικοποιήσεων. Τα γεγονότα στον αερολιμένα της Μυτιλήνης μόνο ως απαράδεκτα μπορούν να αντιμετωπιστούν.

Τούτων δοθέντων, θέλω να στείλω ένα ξεκάθαρο μήνυμα και στον κ. Τσίπρα, σε όλες τις πολιτικές δυνάμεις και στους συνυποψηφίους μου για τις εκλογές της 22ας Νοεμβρίου.

Πρέπει όλοι οι Ελληνες βουλευτές, ανεξαρτήτως κόμματος, να αποφασίσουμε ότι θέλουμε να βγούμε από τον φαύλο κύκλο της μιζέριας. Και ο μόνος τρόπος είναι, άμεσα, χωρίς περιστροφές και πισωγυρίσματα, να προωθήσουμε όλες εκείνες τις μεταρρυθμίσεις που μετατρέπουν τη χώρα μας σε επιχειρηματικώς φιλική χώρα: Την αλλαγή του συνδικαλιστικού νόμου. Τις μαζικές ιδιωτικοποιήσεις. Τη φιλελευθεροποίηση και κινητικότητα στην αγορά εργασίας. Ετσι ώστε να έχει νόημα κάποιος να έρθει να κάνει επένδυση στην Ελλάδα, να δημιουργηθούν θέσεις εργασίας, να προσληφθούν εργαζόμενοι, να μειωθεί η ανεργία. Μόνο έτσι θα αυξηθεί το ακαθάριστο εθνικό μας προϊόν και οι όποιες παροχές στις αδύναμες κοινωνικές ομάδες γίνουν θα γίνουν από την ανάπτυξη, όχι από δανεικό χρήμα και φόρους.

Δυστυχώς, με κρατικίστικη και υφέρπουσα πελατειακή λογική, η κυβέρνηση, αντί να ακολουθήσει αυτόν το μονόδρομο, ανακοινώνει αυξήσεις στους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων. Οι αυξήσεις στο Δημόσιο θα πρέπει να συνδυάζονται με την αύξηση του ΑΕΠ. Δεν μπορούμε να συνεχίσουμε να ζούμε σε μία Ελλάδα που ο ιδιωτικός τομέας καλείται να πεθάνει για να ζήσει ένα μεγάλο κράτος.

Ολα αυτά πρέπει να γίνουν εθνικός μας στόχος. Εδώ δεν χωρούν κομματικές ή προσωπικές διαφορές ή μικρόψυχες λογικές.

Αυτό το εθνικό όραμα και αυτούς τους εθνικούς στόχους θα ήθελα πολύ να είχα την ευκαιρία να τους συζητήσω και με τους συνυποψηφίους μου στις εσωκομματικές εκλογές της Ν.Δ. της 22ας Νοεμβρίου.

Δυστυχώς, όμως, διάφορες δικαιολογίες αποτρέπουν τον διάλογο των τεσσάρων υποψηφίων για την προεδρία της Ν.Δ. Πιθανότητα εξαιρετικά λυπηρή αλλά και δείγμα έντονου αναχρονισμού για το κόμμα της αξιωματικής αντιπολιτεύσεως και της μεγάλης φιλελεύθερης παράταξης.

* Ο κ. Αδωνις Γεωργιάδης είναι βουλευτής, υποψήφιος πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας.