ΑΠΟΨΕΙΣ

Χώρα σε κατάσταση έκτακτης ανάγκης

Η κατάσταση της χώρας είναι και πάλι εξαιρετικά δύσκολη. Η Ελλάδα απειλείται με προσωρινή έξωση από τη Συνθήκη Σένγκεν και, κυρίως, με σταδιακό εγκλωβισμό σημαντικού αριθμού μεταναστών σε περίπτωση που η υπόλοιπη Ε.Ε. αποφασίσει να κλείσει τα σύνορα της ΠΓΔΜ με τη χώρα μας. Ασφαλώς μια τέτοια απόφαση θα ήταν εν πολλοίς άδικη και ελάχιστα θα συνέβαλε στη διαχείριση της ευρωπαϊκής μεταναστευτικής κρίσης, αλλά η επικρατούσα διάθεση στην Ε.Ε. είναι αυτή της μετάθεσης ευθυνών και της ανέγερσης φραχτών. Η μόνη επιλογή είναι η άμεση υλοποίηση των συμφωνηθέντων μέτρων για τον έλεγχο των μεταναστευτικών ροών, με βασικό στόχο την κατάρριψη των προσχηματικών κατηγοριών ορισμένων χωρών-μελών της Ε.Ε., ιδιαίτερα στην ανατολική Ευρώπη, όπου η φασίζουσα και αντιευρωπαϊκή ρητορική του κ. Ορμπαν έχει γίνει ιδιαίτερα δημοφιλής. Με τον τρόπο αυτό θα μπορέσουμε να διεκδικήσουμε πιο αποτελεσματικά τη βοήθεια των εταίρων μας στη διαχείριση της μεταναστευτικής κρίσης. Τυχόν αποτυχία της προσπάθειας και αποπομπή από τη Ζώνη Σένγκεν θα έχει σοβαρές συμβολικές και άλλες συνέπειες για τη χώρα μας, που κάθε άλλο παρά έχει ξεφύγει από τη δίνη της οικονομικής κρίσης.

Τη στιγμή που απαιτείται καθολική προσπάθεια για την αντιμετώπιση του προβλήματος, διάφορες κοινωνικές ομάδες διεκδικούν τα αιτήματά τους με ακραίο τρόπο, αδιαφορώντας για τις ευρύτερες συνέπειες των πράξεών τους. Η χρονική και γεωγραφική επέκταση της συγκεκριμένης πρακτικής, εξαιρετικά προσφιλούς τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας, απειλεί να σπρώξει την Ελλάδα πέραν του χείλους του γκρεμού όπου κινείται τα τελευταία χρόνια. Ασφαλώς δεν είναι εντελώς αβάσιμα τα αιτήματα των αγροτών, αν και υπάρχει ένα σαφές στοιχείο υπερβολής, λόγω και της δικής τους αδιαφορίας όλα αυτά τα χρόνια για τα κακώς κείμενα και το μέλλον του πρωτογενούς τομέα στην Ελλάδα. Η αντίδραση, επίσης, ορισμένων τοπικών κοινωνιών στη δημιουργία κέντρων υποδοχής είναι αποτέλεσμα της επικράτησης της νοοτροπίας «όχι στη δική μου αυλή» όσον αφορά την κατασκευή έργων εθνικής σημασίας. Το δε πνεύμα ανυπακοής και αδιαφορίας για την εφαρμογή των νόμων, που γνώρισε την αποθέωσή του στα γεγονότα της Κερατέας, δημιουργεί προσκόμματα και καθυστερήσεις στην κατασκευή των απαραίτητων υποδομών για τη διαχείριση του μεταναστευτικού προβλήματος. Για την εξομάλυνση της κατάστασης θα πρέπει να δοθούν κίνητρα στις τοπικές κοινωνίες (θέσεις εργασίας), ενώ θα πρέπει να τεθεί σαφώς το ερώτημα αν θα βρεθεί σε καλύτερη θέση, π.χ. η Κως, χωρίς σύστημα οργανωμένης υποδοχής και διαχείρισης μεταναστών;

Είναι απολύτως απαραίτητη η εθνική συνεννόηση για την αντιμετώπιση των προβλημάτων αυτών. Η κυβέρνηση έχει ασφαλώς σημαντικές ευθύνες, αλλά δεν δημιούργησε το ασφαλιστικό πρόβλημα, ούτε τη μεταναστευτική κρίση (αν και οι χειρισμοί της σαφώς την επιδείνωσαν). Ουδείς δικαιούται να προσποιείται ότι η διάσωση του ασφαλιστικού συστήματος είναι εφικτή χωρίς τη μείωση συντάξεων ή ότι οι αγρότες θα αποφύγουν τη γνωριμία με τη φορολογία. Η αντιπολίτευση πρέπει να αναλάβει τις -ιστορικά όχι ασήμαντες- ευθύνες της και να συμβάλει αποτελεσματικά στην προσπάθεια εξόδου της χώρας από την κρίση. Αν μη τι άλλο, για να έχει μια χώρα να κυβερνήσει στο μέλλον.

*Ο κ. Θάνος Π. Ντόκος είναι γενικός διευθυντής στο ΕΛΙΑΜΕΠ.