ΑΠΟΨΕΙΣ

Το περιεχόμενο του δημόσιου ταμείου

Κατακλύζονται, σταδιακά αλλά γοργά, ολοένα και περισσότεροι συμπολίτες από συναισθήματα αδιεξόδου. Οι διαπραγματεύσεις με τους Ευρωπαίους δανειστές, που δεν λένε να τελειώσουν, επιβαρύνουν αυτή την κατάσταση. Δεν είναι η πρώτη φορά που συμβαίνει αυτό. Επιπλέον, μέχρι στιγμής τουλάχιστον, δεν περιμένουμε την περίφημη «δόση» δανείου για να κρατηθούμε όρθιοι. Είναι αλήθεια ότι το κράτος εισπράττει περισσότερα από όσα δαπανά, εμφανίζει δηλαδή πλεόνασμα στις ταμειακές του ροές, επομένως το κράτος δεν κινδυνεύει ανά πάσα στιγμή να βαρέσει κανόνι.

Η κυβέρνηση μπερδεύει τη στασιμότητα στην οικονομία και την ταχύτατη απώλεια εμπιστοσύνης με την τόσο απαραίτητη και πάντοτε αναβαλλόμενη βελτίωση των δημοσιονομικών πραγμάτων. Μόλις πριν από λίγες ημέρες η εκπρόσωπος της κυβέρνησης προχώρησε σε συγκρίσεις μεταξύ του πρωτογενούς πλεονάσματος μηνός Ιανουαρίου πέρυσι και φέτος για να υπογραμμίσει ότι τα 4,2 δισ. που εισέπραξε το κράτος μέσα σε ένα μήνα είναι περισσότερα κατά 400 εκατ. ή 10,4% έναντι του στόχου του προϋπολογισμού. Η κ. Γεροβασίλη αγνοεί (;) ότι οι εισροές από την Ε.Ε. ήσαν μεγαλύτερες από τις αναμενόμενες κατά 388 εκατ.;

Δεν γνωρίζει η κυβερνητική εκπρόσωπος ότι οι δαπάνες ήσαν μικρότερες από τις προϋπολογισμένες κατά 438 εκατ. επειδή το κράτος έχει σταματήσει να πληρώνει αυτά που χρωστά στην οικονομία; Ούτε ένα ευρώ δεν έχει πληρωθεί από όσα χρωστά στην οικονομία το κράτος, σύμφωνα με όσα έχει γράψει στον προϋπολογισμό το υπουργείο!

Οικονομολόγοι μεγάλης τράπεζας, σε πρόσφατο σημείωμά τους, κατέγραψαν τη μεγάλη ζημιά που προκαλεί στο πραγματικό ΑΕΠ η μη πληρωμή των ληξιπρόθεσμων οφειλών του κράτους. Αν το ΑΕΠ πήρε το 2014 την άγουσα οφείλεται, σε μεγάλο βαθμό, στην αποπληρωμή που έκανε, υπό την αφόρητη πίεση της τρόικας, το υπουργείο Οικονομικών. Πράγματι, το 2014 οι οφειλές του κράτους μειώθηκαν σε 3 δισ., από 8,8 δισ. το 2012 και 4,2 δισ. το 2013. Αντιστρόφως, το 2015 αυξήθηκαν σε 4,6 δισ. και ήδη το 2016 η κυβέρνηση έχει παραδεχτεί ότι χρωστά 5,5 δισ. ενώ οι άνθρωποι του Ταμείου μιλούν για ακόμη μεγαλύτερο ποσό.

Δεν υπάρχει κυβέρνηση για την οποία δεν αποτελεί κρισιμότατο μέγεθος το περιεχόμενο του δημόσιου ταμείου. Ισως μάλιστα ο κ. Τσίπρας να περιμένει μέχρις ότου φτάσουμε στον πάτο, τον οποίο όλοι υπολογίζουν κάπου εκεί, τέλη Μαΐου-αρχές Ιουνίου. Το έκανε ήδη πέρυσι, ίσως το ξανακάνει, φοβούνται πολλοί. Μέχρι τότε η αναταραχή στον Νότο της Ευρώπης θα είναι χειρότερη, με τις Ισπανία, Πορτογαλία αλλά και Ιταλία να αντιμετωπίζουν σοβαρή αποσταθεροποίηση στα πολιτικά τους πράγματα και δυσκολότερες μέρες στις οικονομίες τους. Οφείλω να δεχτώ ότι οι υπολογισμοί της ομάδας Τσίπρα δεν είναι μακράν της πραγματικότητας. Είναι όμως αντίθετοι στο συμφέρον του τόπου.