ΑΠΟΨΕΙΣ

Τουρκία, Ελλάς και Ε.Ε.

Ο πρωθυπουργός της Τουρκίας κ. Αχμέτ Νταβούτογλου προέβη καθ’ οδόν προς τις Βρυξέλλες σε μία δήλωση αυτονόητη, πριν από δύο ημέρες. Εάν η Ευρωπαϊκή Ενωση δεν τηρήσει τις υποχρεώσεις που απορρέουν από τη συμφωνία έως τον Ιούνιο και δεν αρθεί το ισχύον καθεστώς θεωρήσεων (βίζα), «ουδείς μπορεί να αναμένει ότι η Τουρκία θα τηρήσει τις δεσμεύσεις της» για έλεγχο της ροής προσφύγων προς την Ευρώπη.

Οι «προοδευτικές» δυνάμεις και οι υπερασπιστές των ευρωπαϊκών «αξιών» εξεγέρθηκαν· έγινε λόγος για νέο τουρκικό εκβιασμό προς την Ευρώπη, για πιέσεις της Αγκυρας προς άρση των θεωρήσεων, που δεν αποτελεί παραχώρηση προς την Τουρκία αλλά συστατικό στοιχείο μιας συμφωνίας, η οποία επετεύχθη χάρη στη Γερμανίδα καγκελάριο κ. Αγκελα Μέρκελ.

Από την πλευρά του, ο κ. Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ, ο πρόεδρος της Κομισιόν, έκρινε σκόπιμο να επισημάνει ότι η απελευθέρωση της βίζας «είναι ζήτημα κριτηρίων» που δεν θα χαλαρώσουν στην περίπτωση της Τουρκίας. Η λογική επανήλθε τελικώς και ο αρμόδιος επίτροπος κ. Δημ. Αβραμόπουλος εξέφρασε ικανοποίηση για τη σημειουμένη πρόοδο.

Κάποιοι στην Κεντρική και Βόρεια Ευρώπη, «ανθρωπιστές» ή «εθνικιστές», μπορεί να υποστηρίζουν διάφορα περί Τουρκίας και περί του καθεστώτος του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν. Εις την γειτονική προς την Εγγύς Ανατολή Ελλάδα δεν υπάρχουν περιθώρια θεωρητικών ρεμβασμών περί εναρμονίσεως προς τα ευρωπαϊκώς ισχύοντα ενός όντως «αυταρχικού» καθεστώτος.

Ούτε η εσωτερική κρίση στην Τουρκία, που είναι όντως υπαρκτή, μπορεί να αποβεί προς όφελος των ελληνικών συμφερόντων καθ’ οιανδήποτε έννοια. Αρκεί η αυταπάτη του Ελευθερίου Βενιζέλου, που έσπευσε να αξιοποιήσει τη διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, αλλά ατυχώς ανέδειξε τον Μουσταφά Κεμάλ και δημιουργήθηκαν προϋποθέσεις εξανδραποδισμού των ελληνικών πληθυσμών της Μικράς Ασίας.

Ολα αυτά θα είχαν ιστορική αξία μόνον, εάν κάποιοι στη Ν.Δ. δεν επέμεναν να εξάρουν την «ιδιοφυή προσωπικότητα» του Ελευθερίου Βενιζέλου και την προσήλωσή του στην Ευρώπη και να επιδίδονται σε παραλληλισμούς που θα ήταν σκόπιμο να αποφεύγονται.

Κάθε εποχή έχει στοιχεία ιδιαιτερότητος, που εάν δεν ληφθούν υπ’ όψιν, οι συνέπειες μπορεί να είναι καταστροφικές. Ορθώς η κ. Μέρκελ προώθησε τη συμφωνία της Αγκυρας με την Ε.Ε. και ήταν συνετό ότι η κυβέρνηση του κ. Τσίπρα την υποστήριξε εξ αρχής. Ορθώς ενεπλάκη το ΝΑΤΟ στην επιχείρηση ανασχέσεως προσφυγικών και μεταναστευτικών ροών προς την Ευρώπη. Ούτε η Τουρκία θα αποκομίσει στρατηγικά οφέλη εις βάρος της Ελλάδος από την εμπλοκή του ΝΑΤΟ στο Αιγαίο, διότι με αυτή τη «λογική» στα χρόνια της μεταπολιτεύσεως, η χώρα μας απείχε από τις ΝΑΤΟϊκές ασκήσεις, με αποτέλεσμα την αναβάθμιση της Αγκυρας στο αμυντικό σύστημα της Δύσεως. Η σταθερότητα των σχέσεων με την Τουρκία αφορά πρωτίστως στην Ελλάδα και όχι στους διάφορους εταίρους μας, που έχουν την πολυτέλεια να μεριμνούν περί πολλά.