ΑΠΟΨΕΙΣ

Η δύναμη της Ορθοδοξίας

Τις άγιες ημέρες του Πάσχα οι Ελληνες βιώσαμε τη μυστηριακή σχέση με την Εκκλησία μας. Σε εποχές κοινωνικής απαισιοδοξίας και πνευματικής σύγχυσης, η Ορθοδοξία εξακολουθεί να αποτελεί έναν άσβεστο φάρο ελπίδας και μια αστείρευτη πηγή δύναμης. Πολλώ δε μάλλον, που σειρά γεγονότων καταδεικνύει ότι ο ρόλος που καλείται να διαδραματίσει σε τοπικό αλλά και διεθνές επίπεδο έχει σημαντικά αναβαθμιστεί. Κατ’ αρχάς αναφέρουμε την κοινωνική συνεισφορά των μητροπόλεων, που διαρκώς περιθάλπουν τους έχοντες ανάγκη συνανθρώπους μας. Η Εκκλησία είναι αναμφίβολα ο σημαντικότερος, μη κρατικός, θεσμός που συμβάλλει, με τις πολλαπλές φιλανθρωπικές δράσεις της, στη διατήρηση της κοινωνικής συνοχής.

Η Εκκλησία μας έχει παράλληλα καθοριστική συνδρομή στην περίθαλψη δεκάδων χιλιάδες προσφύγων και μεταναστών που βρέθηκαν στην ελληνική επικράτεια. Ακολουθεί, δηλαδή, την ασφαλή πυξίδα της πεμπτουσίας της διδασκαλίας της πίστης μας, την προσφορά αγάπης προς τον δοκιμαζόμενο συνάνθρωπο, ανεξάρτητα από τη φυλή και τη θρησκεία του. Η ανυστερόβουλη προσφορά της αναδεικνύει εντονότερα τη διαφοροποίηση κινήτρων και επιδιώξεων μεταξύ αυτής και των ποικιλώνυμων ΜΚΟ ή διαφόρων πολιτικών κέντρων.

Η Ορθοδοξία, όμως, αναδεικνύεται εντονότερα σε σημαίνοντα παράγοντα της διεθνούς πολιτικής. Η συνάντηση της Λέσβου, μεταξύ του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου με τον Πάπα Ρώμης Φραγκίσκο, με στόχο την ανάδειξη του προβλήματος των προσφυγικών ρευμάτων, εντός του πλαισίου της χριστιανικής οπτικής, αποτέλεσε ένα γεγονός με ευρύτερες διαστάσεις. Είναι βέβαιον ότι αυτές οι πρωτοβουλίες δημιουργούν μια νέα δυναμική παρεμβάσεων που δεν πρέπει να μείνουν ανεκμετάλλευτες. Πρόσφατα μια ανάλογη συνάντηση είχε ο Πάπας με τον Πατριάρχη της Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κύριλλο στην Αβάνα, που αποδεικνύει τη δραστηριοποίηση της εκκλησιαστικής διπλωματίας και την εν γένει ενισχυμένη θέση της Ορθοδοξίας.

Το συμπέρασμα αυτό συνάγεται και από τα τεκταινόμενα στη Μέση Ανατολή και ιδιαίτερα στη Συρία. Η τροπή του πολυετούς και καταστροφικού εμφυλίου πολέμου δείχνει ότι ο χριστιανισμός και οι χριστιανοί δεν θα χαθούν, έπειτα από τη δισχιλιετή παρουσία τους σε αυτόν τον τόπο. Η γενοκτονία των χριστιανών της Ανατολής που ξεκίνησε στη Μικρά Ασία στις αρχές του 19ου αιώνα, και σήμερα επαναλαμβάνεται, αυτή τη φορά θα αποτύχει. Η αυριανή ειρηνική Συρία θα έχει οπωσδήποτε χώρο και για τους χριστιανούς αδελφούς μας. Και τότε ελπίζουμε ότι θα συνεχιστεί το έργο που ξεκίνησαν ο Πατριάρχης Αντιοχείας Ιωάννης Ι΄ και ο απαχθείς μητροπολίτης Χαλεπίου, Βεροίας και Αλεξανδρέττας Παύλος για την αναβίωση των ελληνικών γραμμάτων και της Ορθοδοξίας. Γι’ αυτό η Ελλάδα πρέπει να δηλώνει παρούσα στα όσα συμβαίνουν στη μαρτυρική αυτή χώρα αλλά και σε όλη τη Μέση Ανατολή. Διότι όχι μόνον έχει άμεσο συμφέρον να έχει λόγο για τις εν γένει εξελίξεις, αλλά ταυτόχρονα ιστορικό και πνευματικό καθήκον, που δεν επιτρέπεται να μας απαλλάξει από αυτό ως πρόσχημα η σοβούσα εσωτερική κρίση.

Η Ορθοδοξία ως πεδίο θετικής διπλωματικής δραστηριότητας αναδεικνύεται και από τη σημασία που αποδίδει η Ρωσία στους εορτασμούς για τα 1.000 έτη του ρωσικού μοναχισμού στο Αγιον Ορος. Ελπίζουμε ότι το κύρος και η αίγλη της Ορθοδοξίας θα ενισχυθούν έτι περαιτέρω στην ιστορική Πανορθόδοξη Σύνοδο που θα λάβει χώρα στην Κρήτη τον προσεχή Ιούνιο. Εκεί θα δοθεί η ευκαιρία στους ιεράρχες ξεπερνώντας τις όποιες διαφορές να αναδείξουν τα σημαίνοντα που ενώνουν τις Εκκλησίες μας προς όφελος της Ορθοδοξίας και εν τέλει του κόσμου μας. Εν κατακλείδι, δεν μπορούμε παρά να στηλιτεύσουμε τη στάση της κυβέρνησης η οποία σε πλήρη διάσταση τόσο με το κοινό αίσθημα όσο και με τα εθνικά συμφέροντα καταγίνεται σε έναν εκτός τόπου και χρόνου «πόλεμο» κατά της πίστης και των παραδόσεών μας. Ας ευχηθούμε ότι ο ιδεοληπτικός της ζήλος θα μείνει ανεφάρμοστος…

*Ο κ. Μάξιμος Χαρακόπουλος είναι υπεύθυνος του Τομέα Παιδείας και Θρησκευμάτων της Νέας Δημοκρατίας, βουλευτής Λαρίσης.