ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο ρεαλισμός του ΔΝΤ και οι ανέφικτοι στόχοι

​Με περίσσια βιασύνη το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο δημοσιοποίησε, προχθές, μια νέα έκθεση-ανάλυση για το ελληνικό δημόσιο χρέος. Καταχωρίζονται σε αυτήν όλες οι σκέψεις, τα επιχειρήματα και οι υπολογισμοί που έκαναν οι τεχνοκράτες του Ταμείου τις προηγούμενες εβδομάδες και έχουμε καταγράψει εδώ, όπως έχουν κάνει και διεθνή ειδησεογραφικά μέσα. Κυρίως, όμως, το Ταμείο ήθελε να προλάβει τη χθεσινή συνεδρίαση του Eurogroup. Στην Ουάσιγκτον δεν θέλουν να επαναληφθεί το λάθος του 2010, όταν υποχώρησαν στις απαιτήσεις της Ευρώπης, προκειμένου να μη διαταραχθεί το ευρωπαϊκό και εκείθεν το παγκόσμιο τραπεζικό σύστημα από την πτώχευση της Ελλάδας που απαρεγκλίτως θα είχε συνοδεύσει το «κούρεμα» του χρέους.

Οσο χρήσιμη θα αποδειχθεί πως μπορεί να γίνει μια διευρυμένη ρύθμιση του χρέους, για το Ταμείο αποτελεί προϋπόθεση για την επιστροφή του στα θέματα επιτήρησης του ελληνικού προγράμματος προσαρμογής. Αυτό ζητείται από τα ευρωπαϊκά κράτη, που θέλουν το Ταμείο να υπογράψει νέα σύμβαση με την ελληνική κυβέρνηση, να βάλει νέα χρήματα, πέραν των παλαιών δανείων και να συνεχίσει να επιτελεί το ρόλο-κλειδί στον έλεγχο των πεπραγμένων των ελληνικών κυβερνήσεων.

Η απόσταση που χωρίζει το Ταμείο από τους Ευρωπαίους στο ζήτημα του χρέους είναι μεγάλη. Τουλάχιστον όση η ανησυχία του για τη βιωσιμότητα του χρέους. «Δεν είναι ρεαλιστικό να υποθέτουμε ότι η Ελλάδα μπορεί να επιδιώξει την επιπρόσθετη προσαρμογή ύψους 4,5% του ΑΕΠ που απαιτείται για να κριθεί βιώσιμο το χρέος εφόσον επιτευχθεί δημοσιονομικό πλεόνασμα 3,5%», σημειώνουν οι τεχνοκράτες του οργανισμού.

Η εικόνα με τα μεσοπρόθεσμα δεδομένα της ελληνικής οικονομίας να είναι δυσμενέστερα από όσα περιείχε η ήδη δυσμενής αποτίμηση που γνωρίζαμε, όταν προ δύο-τριών εβδομάδων το Ταμείο συγκρούστηκε με την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είναι απογοητευτική.

«Ακόμη κι αν η Ελλάδα, με ηρωική προσπάθεια, μπορούσε να επιτύχει, προσωρινά, πλεόνασμα κοντά στο 3,5% του ΑΕΠ, ελάχιστα κράτη κατόρθωσαν να επιτύχουν και να διατηρήσουν τόσο υψηλά επίπεδα πρωτογενούς πλεονάσματος για μια δεκαετία ή και περισσότερο και είναι εξαιρετικά αμφίβολο ότι η Ελλάδα θα κατορθώσει κάτι παρόμοιο με δεδομένες τις αδυναμίες των διοικητικών και πολιτικών θεσμών της αλλά και τις προβλέψεις σύμφωνα με τις οποίες η ανεργία θα παραμείνει σε διψήφια επίπεδα για πολλές δεκαετίες», γράφει το ΔΝΤ. Στον ίδιο απαισιόδοξο δρόμο στοιχίζονται και οι προβλέψεις για το ΑΕΠ, το οποίο, λένε οι εμπειρογνώμονες του Οργανισμού, δεν θα αυξάνεται μακροχρόνια πέραν ενός 1,25% ετησίως. Είναι τέλος πολύ ενδιαφέρον να σημειώσουμε ότι το Ταμείο καταγράφει ως βασικό εμπόδιο στην ανάπτυξη, τη διατήρηση των μη εξυπηρετούμενων δανείων και την ενδεχόμενη επιστροφή των παλαιών δύσκαμπτων διατάξεων στην αγορά εργασίας.