ΑΠΟΨΕΙΣ

Ο κύριος Χ δεν είδε τον κ. Τσίπρα

Εξηγούμαι. Ο κ. Χ είναι υπαρκτό πρόσωπο, την ιστορία του την έμαθα τυχαία πριν από λίγες ημέρες. Δεν είδε τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον ΣΚΑΪ, όχι γιατί ανήκει σε άλλη παράταξη, ούτε επειδή δεν τον αντέχει ή αδιαφορεί για την πολιτική. Είναι δυστυχώς ένας γέροντας κατάκοιτος ο κ. Χ, εσχάτως έχασε και την όρασή του, ενώ το Αλτσχάιμερ έχει προχωρήσει πολύ. Για μια αξιοπρεπή επιβίωση χωρίς φόβο και πόνο, ο συμπολίτης μας, εκτός της ιατρικής φροντίδας, χρειάζεται επιτήρηση και εξυπηρέτηση όλο το εικοσιτετράωρο. Η σύζυγός του, επίσης με κλονισμένη υγεία, μετά βίας αυτοεξυπηρετείται. Οι δύο απόμαχοι που ζουν σε μια επαρχιακή πόλη, έχουν τα παιδιά τους στην Αθήνα, αναγκαστικά η συνδρομή τους είναι μόνο οικονομική, όσο μπορούν.

Ο κ. Χ, κτίστης στο επάγγελμα, περιζήτητος στην εποχή του, άριστος τεχνίτης, λόγω ατυχήματος συγκέντρωσε λίγα ένσημα με αποτέλεσμα η σύνταξή του μαζί με το ΕΚΑΣ να φτάνει τα 730 ευρώ. Μαζί με τα 420 της γυναίκας του και τη βοήθεια των παιδιών, κατάφερναν να αντιμετωπίζουν τις ανάγκες τους. Με δικό τους σπίτι, πέτρινο, χτισμένο τα χρόνια της νεότητος με τα ίδια τους τα χέρια, μπορούσαν να πληρώνουν τα φάρμακα, τα της επιβίωσης και μια αλλοδαπή βαλκάνια να τους φροντίζει. Μ’ έναν τρόπο, παρ’ όλες τις αντιξοότητες, παρέμεναν ένα ζευγάρι νοικοκύρηδων, που διήνυαν τα δύσκολα χρόνια του γήρατος και της ανημπόριας οριακά μεν αλλά αξιοπρεπώς.

Το κόψιμο του ΕΚΑΣ μετά την ασφαλιστική μεταρρύθμιση, κατακρήμνισε τη σύνταξη στα 418 ευρώ. Το οριακό σύστημα διαλύθηκε, οι άνθρωποι αδυνατούν να αντεπεξέλθουν, το μέλλον προμηνύεται μαρτυρικό.

Από μια άποψη, ευτυχώς που ο κύριος Χ δεν είδε τον πρωθυπουργό, δεν άκουσε το «αφήγημά» του, τις αυτάρεσκες απαντήσεις, τα όνειρά του για την Ελλάδα. Δυστυχώς η περίπτωσή του δεν περιλαμβάνεται για την ώρα στους προγραμματισμούς της κυβέρνησης. Κανείς δεν έχει υπολογίσει πόσοι άνθρωποι βυθίστηκαν σε ακόμη μεγαλύτερη ανέχεια και δυστυχία μετά το κόψιμο του ΕΚΑΣ. Δεν ακούμε τίποτα για αυτούς από κανέναν. Οταν έμαθα προχθές την ιστορία, ένιωσα ενοχές και μια απέραντη ντροπή. Για αυτό την κατέγραψα μήπως και αισθανθεί το ίδιο κάποιος από κυβέρνηση ή αντιπολίτευση.