ΑΠΟΨΕΙΣ

80 χρόνια πριν… 24/25-X-1936

unnamed--2

ΕΣΣΔ ΚΑΙ ΙΣΠΑΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ: Παρίσιοι, 23.- Αγγέλλεται εκ Λονδίνου ότι τα Σοβιέτ εδήλωσαν επισήμως ότι εγκαταλείπουν την συμφωνίαν μη επεμβάσεως. Την σχετικήν διακοίνωσιν επέδωκε σήμερον την μεσημβρίαν εις τον πρόεδρον της Επιτροπής λόρδον Πλύμουθ ο πρεσβευτής των Σοβιέτ Ιβάν Μάισκυ, ανεγνώσθη δε αύτη και κατά την συνεδρίασιν της Επιτροπής. [Στη φωτογραφία, Στάλιν και Μάισκυ.]
ΥΠΕΡ ΤΟΥ ΦΡΑΝΚΟ: Λονδίνον, 24.- Ο αντίκτυπος εκ της αποφάσεως της Ιταλίας, της Πορτογαλίας και της Γερμανίας όπως αναγνωρίσουν συντόμως την εθνικήν Κυβέρνησιν του Μπούργκος [Φράνκο] ως νόμιμον Κυβέρνησιν της Ισπανίας θα δυσχεράνη μεγάλως την παρούσαν εν Ευρώπη κατάστασιν. Η αναγνώρισις αύτη θα έχη ως αποτέλεσμα να καταστή νόμιμος η προμήθεια όπλων εις τους επαναστάτας [εθνικιστές]. Αντιθέτως η Γαλλία και τα Σοβιέτ θα εξακολουθήσουν να θεωρούν νόμιμον την Κυβέρνησιν της Μαδρίτης και συνεπώς δεν θα υπάρχη νομικόν κώλυμα διά την αποστολήν πολεμικού υλικού. [Σημ. «Φ»: Η Ισπανία του Φράνκο και η Σοβιετική Ενωση δεν αποκατέστησαν πλήρεις διπλωματικές σχέσεις. Ωστόσο, από το 1963, που Φράνκο και Χρουστσώφ αντάλλαξαν επιστολές για τον αφοπλισμό, άρχισε μια σταδιακή βελτίωση με θεαματικότερη εκδήλωση την «τεχνική» στάθμευση του αεροσκάφους του Ισπανού υπουργού Εξωτερικών Γκρεγκόριο Λοπέζ-Μπράβο στη Μόσχα το 1969.]
ΓΙΑΝΝΗΣ ΣΑΡΑΝΤΙΔΗΣ: Την προσεχή Τετάρτην [28 Οκτωβρίου 1936] φθάνει εκ Παρισίων ο κ. Ιωάννης Σαραντίδης –Jean Saran– ο οποίος, μετακληθείς παρά της κ. Μαρίκας Κοτοπούλη, αναλαμβάνει την σκηνοθεσίαν του θιάσου της […]. Ο κ. Σαραντίδης  εγκατασταθείς εις Παρισίους από του έτους 1923 εμαθήτευσεν ως σκηνοθέτης μέχρι του 1927 εις την Σχολήν Medies [;] και πλησίον του Dullin, από δε του έτους 1928 ειργάσθη κατ’ αρχάς ως 2ος και κατόπιν ως 1ος σκηνοθέτης εις τα θέατρα «Ατελιέ», «Βιέ Κολομπιέ», «Μαντλέν» και «Νατυρέν». [Σημ. «Φ»: Ο Σαραντίδης εργάσθηκε και ως ηθοποιός· αναφέρεται συμμετοχή του στον «Ριχάρδο Γ΄» σε σκηνοθεσία Σαρλ Ντυλλέν και σκηνικά Γιώργου Βακαλό το 1933 και στο «Οπως σας αρέσει»  σε σκηνοθεσία Ζακ Κοπώ το 1934.]