ΑΠΟΨΕΙΣ

Η αξιολόγηση σε πέντε λεπτά

Υ​​ποθέτω ότι δεν πήρε περισσότερο από πέντε λεπτά στον πρωθυπουργό να αποφασίσει ότι θα ταξιδέψει στην Αβάνα για να κλίνει το γόνυ στην τέφρα του Κάστρο. Αλλα πέντε λεπτά πρέπει να χρειάστηκε ο διοργανωτής της εκστρατείας για να ειδοποιήσει την παρέα που συνόδευσε τον κ. Τσίπρα, όσοι τέλος πάντων χώρεσαν στο κρατικό αεροπλάνο για το υπερατλαντικό ταξίδι.

Θα βρει άραγε πέντε λεπτά ο πρωθυπουργός για να αποφασίσει αν θα κλείσει τη δεύτερη αξιολόγηση; Κανείς δεν γνωρίζει. Ούτε κανείς μπορεί να είναι σίγουρος ότι η κυβέρνηση θα πάρει την απόφασή της με διαφορετικά κριτήρια από εκείνα που έκριναν τη μετακίνηση του προέδρου του ΣΥΡΙΖΑ στην Κούβα. Αυτοί που είναι οι ολιγότερον σίγουροι, είναι όσοι ξένοι επενδυτές έχουν ένα μάτι στραμμένο στην Ελλάδα, περιμένοντας ευνοϊκές εξελίξεις για να αναλάβουν κινδύνους, πραγματοποιώντας σημαντικές επενδύσεις και ευελπιστώντας σε καλά κέρδη. Πρόκειται για τον τυπικό ενάρετο δρόμο εξόδου από τη μεγάλη κρίση, την ύφεση που προκάλεσε και τη δραστική λιτότητα που χρειάστηκαν η ανάταξη του δημοσιονομικού ελλείμματος και η αποφυγή της πτώχευσης εξαιτίας του γιγάντιου χρέους που είχε συσσωρεύσει το κράτος το 2009. Παραδόξως, πλην όμως αληθινώς, ο ίδιος ο υπουργός Οικονομικών εκδηλώνει δημοσίως αδυναμία να εισηγηθεί. Κι ας είναι της απόλυτης αρμοδιότητάς του. Λείπει στον κ. Τσακαλώτο η σταθερή πεποίθηση για την προσήκουσα απόφαση ενόψει των τριών κύριων αποφάσεων: Αξιολόγηση, Μεσοπρόθεσμο, Νέα Συμφωνία με ΔΝΤ; Σίγουρα δεν πιστεύει όσα πρέπει να γίνουν. Αλλοι υπουργοί αιδούνται σιωπηρώς για τα τεκταινόμενα και ορισμένοι μόνον μιλούν επί της ουσίας, συμπεριφερόμενοι ως «αμερικανάκια» μιας κυβέρνησης που ελάχιστα πιστεύει στον ρόλο της.

Οι μόνοι που γνωρίζουν όσα κάνουν είναι, όπως κάθε φορά, οι συνομιλητές μας. Το Ευρωπαϊκό Ταμείο Σταθερότητας (ESM), η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, ακόμη και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή γνωρίζουν τα επόμενα βήματα. Ζητούν από την Αθήνα να κλείσει και τα ως άνω τρία μέτωπα ταυτοχρόνως. Δεν ήταν πάντοτε έτσι. Πριν από λίγες εβδομάδες μπορούσαμε να τελειώσουμε με την αξιολόγηση, να πάρουμε την αρχική λύση για το χρέος και να συζητήσουμε από καλύτερη θέση την επαναφορά του Ταμείου σε ρόλο πέραν αυτού του εποπτεύοντος συμβούλου, μέσω του οποίου πιέζει έτσι κι αλλιώς αφόρητα αν και μέχρις ενός σημείου. Οπως όμως ήρθαν τα πράγματα, με τις καθυστερήσεις των υπουργών στους τομείς αρμοδιότητάς των, τις ιδεολογικές αγκυλώσεις του κ. Φίλη, τους επικοινωνιακούς πομφόλυγες, την ατυχήσασα εμμονή του ολιγοπωλίου στην τηλεοπτική αγορά, το συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ, τις συντάξεις δύο ταχυτήτων του κ. Κατρούγκαλου, τον ανεπιτυχή χειρισμό του Κυπριακού και, τελικά, τη δημοσκοπική καθίζηση, ο κ. Τσίπρας είναι προφανές ότι θα αφήσει το πεντάλεπτο να περάσει δίχως να πάρει την τόσο επείγουσα απόφαση.