ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΕΙΣ

Ο γύρος του κόσμου με μία μπάλα του μπάσκετ στα χέρια

bala1

Εδώ και λίγες μέρες ο Στράτος Κουκουλεκίδης έγραψε ιστορία στο ελληνικό μπάσκετ. Είναι ο πρώτος Ελληνας προπονητής που έχει εργαστεί σε τρεις διαφορετικές ηπείρους, έχοντας κοουτσάρει παίκτες τριών διαφορετικών θρησκειών! Από την Ευρώπη πήγε στην Κίνα και πλέον είναι τεχνικός της Ετουάλ Ράντες στην Τυνησία. Ως πραγματικός κοσμοπολίτης, εξιστορεί στην «Κ» τις εμπειρίες του από αυτόν τον ιδιαίτερο γύρο του κόσμου.

– Εχοντας θητεύσει στην Κίνα, λογικό είναι να μη σας φάνηκε απόμακρο μέρος η Τυνησία…

– Ο αθλητισμός είναι ο ίδιος σε όλα τα μήκη και πλάτη του κόσμου. Η γλώσσα του μπάσκετ είναι πλέον παντού γνωστή. Είναι πολύ εύκολα τα πράγματα για οποιονδήποτε προπονητή πάει να εργαστεί σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου, αρκεί να αγαπάει αυτό που κάνει.

– Τι εικόνα έχετε για το πρωτάθλημα στην Τυνησία και για την Ετουάλ;

– Ο συναγωνισμός είναι πολύ μεγάλος. Υπάρχουν πολλοί διεθνείς παίκτες και έρχονται αρκετοί και από το εξωτερικό. Δίνουν μεγάλη σημασία στον αθλητισμό, όχι μόνο στο μπάσκετ, αλλά στο χάντμπολ, το βόλεϊ, το ποδόσφαιρο σάλας. Εδώ στο Ράντες, πόλη 50.000 κατοίκων, αγαπούν παθολογικά την ομάδα. Την ελέγχει ένας μεγαλέμπορος ονόματι Αντελ, ασχολείται με το λάδι. Είναι κολοσσός εδώ και προσφέρει στην ομάδα τα πάντα για να πρωταγωνιστήσει.

– Πώς σας υποδέχθηκαν;

– Η Τυνησία, παρότι είναι στην Αφρική, είναι μια μεσογειακή χώρα, έχει το ίδιο ταμπεραμέντο με τους Ελληνες, έχει δεσμούς με τη Γαλλία και την Ιταλία. Εχουν σε μεγάλο βαθμό τον δικό μας τρόπο ζωής, παρόμοιους τρόπους αντίδρασης. Πέρυσι υπήρχε εδώ ο Λίνος Γαβριήλ, Ελληνοκύπριος προπονητής, ενώ έχω μαζί μου και Ελληνα συνεργάτη, τον Δημήτρη Βαρβούνη. Με υποδέχθηκαν πολύ θερμά, αγαπούν τους Ελληνες.

– Πώς είναι να προπονεί κανείς στην Ευρώπη, την Κίνα και την Τυνησία;

– Σίγουρα οι διαφορετικές θρησκείες επηρεάζουν καταστάσεις. Οι Τυνήσιοι με τους Ευρωπαίους μοιάζουν σε κάτι. Πιστεύουμε σε έναν θεό. Βέβαια υπάρχουν άλλες πεποιθήσεις. Εμείς είμαστε χριστιανοί, αυτοί είναι μουσουλμάνοι. Η μεγάλη διαφορά ήταν στην Κίνα. Εκεί πιστεύουν σε… πράγματα! Μπορεί να είναι ένα κομμάτι ξύλο, γιατί τους βοήθησε κάπου. Οι περισσότεροι είναι άθεοι. Επίσης, στην Ευρώπη οι περισσότεροι που ασχολούνται με τον αθλητισμό είναι μορφωμένοι. Στην Κίνα μπορείς να βρεις ανθρώπους που δεν έχουν πάει καν σχολείο. Στην Τυνησία είναι πολύ διαφορετικά σε σύγκριση με την Κίνα. Εχω αθλητές που προσεύχονται πολύ, πριν μπουν στην προπόνηση ή έπειτα από αγώνες.

– Από την Κίνα ποια είναι η πιο ισχυρή ανάμνηση που έχετε εκτός μπάσκετ;

– Το πώς οδηγούν! Στην Κίνα προτεραιότητα έχει το αυτοκίνητο και όχι ο άνθρωπος! Σε μικρότερο βαθμό το ίδιο συμβαίνει και στην Τυνησία. Επίσης, στην Κίνα φτύνουν πάρα πολύ στον δρόμο, σε σημείο αντιαισθητικό!

– Κατακτήσατε το πρωτάθλημα με κορυφαίο τον σέντερ των Μαϊάμι Χιτ, Χασάν Γουαϊτσάιντ. Πώς προέκυψε αυτή η επιλογή;

– Πήραμε το πρωτάθλημα στην καλοκαιρινή λίγκα με τη Σιντζουάν το 2013. Είμαι ο πρώτος που εμπιστεύτηκε τον Γουαϊτσάιντ. Εγώ τον επέλεξα. Πριν από την Κίνα είχε κοπεί στην Ευρώπη, το Ιράν και τον Λίβανο. Οταν ήρθε τον ρώτησα γιατί δεν προχώρησε όπως ο Κώστας Κουφός. Ηταν στο ίδιο ντραφτ. Μου απάντησε ότι θα δουλέψει σκληρά για να επιστρέψει στο ΝΒΑ. Διατηρούμε ακόμα επαφές. Είχε σχεδόν τριπλ νταμπλ φίγκιουρ μέσο όρο στην Κίνα. Τότε τον είδαν ξανά στο ΝΒΑ και τον πήραν πίσω. Του μάθαμε να διαβάζει το παιχνίδι, δουλέψαμε πάρα πολύ.

– Σε τι διαφέρει το μπάσκετ στην Ευρώπη σε σχέση με την Κίνα και την Τυνησία;

– Στην Ευρώπη δίνουν βαρύτητα στην άμυνα. Στην Κίνα το ακριβώς αντίθετο. Δεν ασχολούνται με την άμυνα, είναι όλοι καλοί επιθετικοί. Εχει εξήγηση αυτό. Κάθε χρόνο δίνουν εξετάσεις στα τρίποντα, στα δίποντα και στο τρέξιμο μέσα στο γήπεδο. Αν κοπούν, χάνουν το συμβόλαιό τους, γι’ αυτό και αποκτούν επιθετικό ένστικτο! Και στην Τυνησία είναι περίπου ίδιο το σκεπτικό των παικτών.

– Πώς αισθάνεστε που είστε ο μοναδικός Ελληνας προπονητής που έχει εργαστεί σε τρεις διαφορετικές ηπείρους;

– Δεν το βλέπω έτσι. Αισθάνομαι ότι το μπάσκετ είναι παντού το ίδιο, ότι αυτό που αγαπάω μου το δίνει η Κίνα, η Τυνησία, τα Σκόπια ή η Κύπρος. Είμαι ευχαριστημένος γιατί κάνω αυτό που αγαπάω και έχει ανταπόκριση σε αυτούς που με επιλέγουν. Πηγαίνω, όπου με φωνάξουν, αρκεί να είναι σωστές οι συνθήκες. Το μόνο που μου λείπει είναι η Ελλάδα και η οικογένειά μου.

– Ο Ελληνας προπονητής μπάσκετ είναι το καλύτερο εξαγώγιμο προϊόν της Ελλάδας;

– Υπάρχει πλέον η σχολή προπονητών της Ελλάδας. Ο Ελληνας προπονητής διακρίνεται σε ένα πράγμα που ούτε οι Σέρβοι δεν το έχουν. Ρισκάρει. Πρέπει να δώσουμε το δικαίωμα στον νέο Ελληνα προπονητή να δουλέψει στην Α1, γιατί πλέον είναι καταρτισμένος σε όλα τα επίπεδα.