ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Μνήμες πέτρινων σχολικών χρόνων

mnimes-petrinon-scholikon-chronon-2378568

Κύριε διευθυντά
Για να λυθεί το πρόβλημα με τα σχολεία, όλοι οι μαθητές να περάσουν την τάξη τους με τους προφορικούς βαθμούς. Ο κ. Β. Ν. ΣΑΛΑΚΑΣ («Κ» 9.5.2020) μας θύμισε πως, λόγω Εμφυλίου, επειδή πολλά επαρχιακά γυμνάσια δεν λειτουργούσαν κανονικά, το σχολικό έτος 1947-1948 χωρίστηκε στα δύο.

Τον Αύγουστο του 1948, με απόφαση του Υ.Π., οι μαθητές εξετάστηκαν στην ύλη του τετραμήνου Σεπτεμβρίου – Δεκεμβρίου 1947 και πέρασαν στην επόμενη τάξη. Στο ΑΠΘ, τέλη του ’49 και αρχές του ’50, είχαμε έναν καθηγητή (Βαρόπουλος) στις τμηματικές εξετάσεις. Οταν έβλεπε ένα φοιτητή που μόλις αφυπηρέτησε του στρατού, του έλεγε «να καρφιτσώσεις το απολυτήριό σου στην κόλα και θα περάσεις». Στην Κατοχή και στον Εμφύλιο, υπήρχε νόμος «διά τους κατ’ ιδίαν διδαχθέντας». Δηλαδή, εμείς από την επαρχία, όλον τον χρόνο δουλεύαμε στα χωράφια και βόσκαμε αγελάδες ή βουβάλες – όσες ξέφευγαν από τις «επιτάξεις» των Γερμανών. Παράλληλα, διαβάζαμε μόνοι μας ή με τη βοήθεια κάποιου «γραμματιζούμενου» τα μαθήματα της τάξης μας. Πηγαίναμε τον Ιούνιο και δίναμε εξετάσεις μαζί με τους κανονικούς μαθητές. Μια χρονιά έδωσα εξετάσεις τον Ιούνιο και πήγα να μάθω τα αποτελέσματα τον Σεπτέμβριο της άλλης χρονιάς. Με απόφαση Υ.Π., αν ο μαθητής συγκέντρωνε μέσον όρο 10 (με άριστα το 20) στα τρία πρωτεύοντα μαθήματα (Αρχαία, Νέα και Μαθηματικά), τότε περνούσε. Δεν ενδιέφεραν οι βαθμοί των άλλων μαθημάτων. Λύση για σήμερα: Ολοι οι μαθητές δημοτικού, γυμνασίου και Α΄, Β΄ Λυκείου να εγγραφούν τον Σεπτέμβριο στην επόμενη τάξη. Αρκετά ταλαιπωρήθηκαν με τον ιό. Δεν υπάρχει καμιά «μεζούρα» που να μετράει το ποσό των γνώσεων των μαθητών.

Ιορδανης Β. Παπαδοπουλος

mnimes-petrinon-scholikon-chronon0
Η Ιωάννα της Λωρραίνης αφού κατέλαβε την Ορλεάνη έγινε παρθένος. Ο Λουδοβίκος Ιστ΄καρατομήθηκε πρώτη φορά το 1792. Προσοχή στα λουτρά της Ικαρίας, καθώς αποδείχθηκαν πολύ ραδιούργα. Περνούν εκείνοι που έδωσαν τη ζωή τους για την πατρίδα. Να είσαι ερωτευμένος και να περπατάς υπό δενδροστοιχίαν ανεμώνων – σπάνια ευτυχία έτσι; Ο λαογράφος Αθανάσιος Φωτιάδης, μαζί συλλέκτης σπάνιων λαθών ελευθέρας βοσκής –όπως οι σταγόνες που διαβάσατε–, αποθησαύρισε στο «Λιβάδι με τους μαργαρίτες» και στο «Περιβόλι με τους μαργαρίτες», που εκδόθηκαν τη δεκαετία του ’60, παρθένα γυμνάσματα από τον Τύπο, από γραπτές εξετάσεις, προφορικό λόγο, επιστολές κ.λπ. Οι κατά κυριολεξία παραδοσιακοί αλιείς μαργαριταριών, θηρευτές στρειδιών, βιοπαλαιστές βυθών, δαμαστές της αναπνοής, ανασύρουν ταπεινούς βώλους, γεννήματα οστράκων, ταγμένους να λάμψουν στις βιτρίνες των εχόντων. Επάνω, εξεικονίζονται ιθαγενείς νήσου του Ειρηνικού με την πιο λιτή εξάρτυση, τρυγώντας φλέβα χρυσού από τον πυθμένα.