ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Δεν είναι ντροπή η αντιγραφή…

den-einai-ntropi-i-antigrafi-amp-8230-2222791

Κύριε διευθυντά
Τον τελευταίο καιρό μία έμμονη σκέψη βασανίζει το μυαλό μου σχετικά με την Ελλάδα μας, την όμορφη αυτή χώρα που ατύχησε να κατοικείται από πανέξυπνους μεν αλλά τελικά ανόητα φερομένους.

Είναι τόσο δύσκολο να κατανοήσει κάποιος, έστω και μετρίου νοητικού επιπέδου Ελλην, ότι τη σήμερον ημέρα μία χώρα πάει μπροστά μόνο με την ώσμωση, με την εντατική συναναστροφή με άλλους ανθρώπους άλλων χωρών έτσι ώστε να ανταλλάσσονται ιδέες, να δημιουργούνται νέες επιχειρήσεις, να διευρύνονται ορίζοντες;

Οι νέοι μας το ξέρουν. Αρκεί να ρίξεις μια ματιά στο λεωφορείο ή στο τρένο για να δεις όλους σχεδόν τους νέους να κρατούν τη θαυματουργή μικρή συσκευή που σου δίνει μεν πρόσβαση στο Ιντερνετ, αλλά δίνει ταυτόχρονα και στα νεύρα ημών των αδαών που οικτίρουμε τους νέους αυτούς για τις αντικοινωνικές εμμονές τους. Ομως πώς θα βοηθηθούν αυτοί οι νέοι να κάνουν πράξη τις δυνατότητές των όταν, για να αποφύγουν τα γραφειοκρατικά εμπόδια της πατρίδας των, παίρνουν τον δρόμο της ξενιτιάς;

Η σκέψη λοιπόν που με βασανίζει είναι γιατί δεν σκεφτόμαστε το πολύ απλό, να αντιγράφουμε δηλαδή αυτό που οι άλλοι κάνουν με επιτυχία, μια και από μόνοι μας προσπαθούμε, χωρίς να το καταφέρνουμε, να βγούμε από την κρίση στην οποία, εμείς οι ίδιοι, ρίξαμε τη χώρα μας. Διαβάζω για την Ιρλανδία, την Πορτογαλία, την Κύπρο ή το Ισραήλ που μπόρεσαν και βγήκαν από τη δική τους κρίση με θαυμαστά αποτελέσματα που είναι μετρήσιμα και πραγματοποιήσιμα και αρκεί να τους ρωτήσουμε.

Απλές σκέψεις, πλην όμως βασανιστικές όταν, χρόνος μπαίνει και χρόνος βγαίνει, το τέλμα παραμένει και ας λένε αυτοί που μας κυβερνούν πως βγαίνουμε από μια κρίση που, δυστυχώς για εμάς, μοιάζει εμπεδωμένη και αδιέξοδη.

Ι. Ιωσηφ, Πόρτο Ράφτη