ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

«Ευχαριστώ Κωστή για το όνειρό μου»

grammata-anagnwstwn--12

Κύριε διευθυντά
Πριν από πολλά χρόνια, όταν πήγαινα στην 1η τάξη του δημόσιου δημοτικού σχολείου του Νέου Ψυχικού, η εξαιρετική δασκάλα μας, αείμνηστη Καλλιόπη Γουβιανάκη, μας ρώτησε τι θέλουμε να γίνουμε άμα θα μεγαλώσουμε. Οταν έφτασε η σειρά μου της απάντησα: «Θέλω να σπουδάσω και να πάω στην Αμερική να πω στους Ελληνοαμερικανούς να έρθουν στην Ελλάδα και να τη βοηθήσουν να γίνει σαν την Αμερική».

Τα χρόνια πέρασαν, τέλειωσα το πανεπιστήμιο, έγινα φαρμακοποιός, αλλά ποτέ δεν αξιώθηκα να πάω στην Αμερική και να καλέσω τους συμπατριώτες μας να επιστρέψουν στην πατρίδα, για να τη βοηθήσουν, ώστε να γίνει σαν την Αμερική.

Από τα φύλλα της «Καθημερινής» της 4ης και 14ης Μαρτίου πληροφορήθηκα με μεγάλη χαρά, ότι το μεγαλεπήβολο παιδικό όνειρό μου το πραγματοποίησε ένα σπουδαίο παλικάρι, ένα υπέροχο Ελληνόπουλο, ο Κωστής Λάσκαρης. Ευχαριστώ από τα βάθη της ψυχής μου τον απόφοιτο της Σχολής Ηλεκτρολόγων Μηχανικών και Μηχανικών Υπολογιστών του Εθνικού Μετσόβιου Πολυτεχνείου (ΕΜΠ) Κωστή Λάσκαρη, που μου έδωσε αυτή τη χαρά.  Συγχαίρω θερμότατα τους γονείς, αλλά και τους δασκάλους αυτού του καταπληκτικού νέου και εύχομαι στον Μεγαλοδύναμο να του δίνει φώτιση, υγεία και δύναμη για να έχει επιτυχή πορεία στο μεγάλο έργο που έχει αναλάβει. Ταυτοχρόνως, συγχαίρω και ευχαριστώ ολόψυχα και τους εξίσου άξιους με τον Λάσκαρη, συναδέλφους του, Τάσο Βήχο, Μάνο Πολιούδη, Βασίλη Παπανικολάου και όλα τα άλλα παιδιά της ομάδας του «Προμηθέα», παλιά και νέα, και τους εύχομαι να έχουν υγεία, να σημειώνουν πάντα επιτυχίες και το παράδειγμά τους να το ακολουθήσουν όλοι οι νέοι μας, διότι η Ελλάδα χρειάζεται όλα τα παιδιά της να προοδεύουν και να διακρίνονται στις επιστήμες, στις τέχνες, στον αθλητισμό κ.α.

Πρέπει όλοι να πιστέψουμε ότι μόνο με τη συνεχή προσπάθεια για αριστεία θα μπορέσουμε να βγούμε από τη μιζέρια των, αφού είμαι βέβαιος πως σε μία χώρα η Δημοκρατία επιβιώνει, μόνον όταν οι κάτοικοί της έχουν ως βασικό στόχο τους την αριστεία.

Μιλτιαδης Καυκαλετος, Φαρμακοποιός

amp-laquo-eycharisto-kosti-gia-to-oneiro-moy-amp-raquo0
Η μάνα του γαμπρού, του Παναγιώτη, δάγκωσε τα χείλη μετά το γαμήλιο γλεντοκόπι· το ρόδι της καλοτυχιάς, όλο γλιστρούσε κάτω από το πόδι της νύφης, της Χρυσούλας, κακός οιωνός σκέφτηκε η κυρά Αντώνα. Εγινε επιστράτευση κι ο γιος της μαζί με χιλιάδες άλλους εστάλη στο Μακεδονικό μέτωπο. Επεσε ηρωικώς μαχόμενος, στη νικηφόρο για τα ελληνικά όπλα μάχη των Γιαννιτσών (Οκτώβριος 1912) απ’ όπου και η φωτογραφία, στην πρώτη γραμμή του πυρός. Την ίδια μέρα που τουρκικό βόλι έβρισκε τον άντρα της, η Χρυσούλα ένιωσε πρώτη φορά σκίρτημα νέας ζωής στα σπλάγχνα της. Θα γεννιόταν κόρη.