ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Το πληθυσμιακό παζλ και η μετανάστευση

Κύριε διευθυντά
Το πανέμορφο ελληνικό καλοκαίρι έρχεται και μαζί με αυτό –όπως εξάλλου κάθε χρόνο τα τελευταία χρόνια– και η αύξηση των μεταναστευτικών ροών. Η Ελλάδα, λόγω της γεωγραφικής της θέσης και των πολιτικοοικονομικών αλλαγών που συντελούνται στην ευρύτερη περιοχή, δέχεται καθημερινά έντονη μεταναστευτική ροή από την Ασία και την Αφρική – κυρίως με ανθρώπους της μουσουλμανικής θρησκείας, η οποία, ροή, όπως είναι φυσικό, αυξάνεται κατακόρυφα κατά τις περιόδους της καλοκαιρίας.

Ολη αυτή η έντονη μεταναστευτική κινητικότητα είναι αναπόφευκτο να αλλάξει αργά αλλά σταθερά την πληθυσμιακή ομοιογένεια της Ελλάδας, που πλέον θα μπορεί πολύ δύσκολα να είναι συνεκτική. Ως ομοιογένεια εννοούμε το ομόγλωσσο και το ομόθρησκο, την εθνική ιστορική συνείδηση και ταυτότητα, τα ήθη και τα έθιμα. Πόσοι, άραγε, προβληματιζόμαστε σήμερα για το γεγονός ότι η Ελλάδα, σταδιακά, δεν θα συρρικνωθεί μεν εδαφικά, αλλά θα κατακτηθεί εκ των ένδον από το Ισλάμ; Πόσοι άραγε, από όλους αυτούς τους Ελληνες που, εν ονόματι της «αντιρατσιστικής» ρητορικής τους, επιθυμούν την είσοδο και μονιμοποίηση μέσω της παροχής ελληνικής ιθαγένειας των μεταναστών στη χώρα μας, γνωρίζουν τι σημαίνει Ισλάμ (θέση της γυναίκας, ανατροφή των παιδιών, μουσουλμανικός φονταμενταλισμός, δίκαιο και δικαστήρια, παράδοση, κοινωνικές και οικονομικές δομές κ.λπ.); Πόσοι, άραγε, προβληματίζονται σήμερα για το γεγονός ότι μελλοντικά ίσως να έχουμε κι εκλεγμένους τοπικούς άρχοντες, προερχόμενους από οικογένειες μεταναστών, με διαφορετικά από εμάς νοοτροπία, θρησκεία, πολιτισμό, έθιμα, ακόμα ίσως, και εθνικά συμφέροντα;

Επομένως, το μείζον πρόβλημα θα μπορούσαμε να πούμε ότι δεν είναι άλλο από την επερχόμενη μεταβολή της πληθυσμιακής μας υπόστασης και τη μετατροπή της Ελλάδας σε μια άλλη, νέα «πολυπολιτισμική» και «πολυθρησκευτική» χώρα.

Αντωνης Γιαμβριας, Αγία Παρασκευή