ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Μία είναι η ουσία: Κάηκαν ή όχι βιβλία;

mia-einai-i-oysia-kaikan-i-ochi-vivlia-2274155

Κύριε διευθυντά
Ο αγαπητός Νικόλαος Λιναρδάτος απάντησε (φ. 15/9) σε επιστολή μου με τίτλο «Ο Μεταξάς, τα βιβλία, η δημοτική, οι τέχνες» και προσπάθησε να απαλύνει τη χιτλερική ενέργεια του καθεστώτος της 4ης Αυγούστου να κάψει χιλιάδες βιβλία, λίγες ημέρες μετά την επιβολή της δικτατορίας.

Η δική μου επιστολή είχε σκοπό μόνο να θυμίσει το γεγονός του καψίματος των βιβλίων. Και δεν έγραψα τίποτα το δηκτικό, όπως γράφει ο κ. Λιναρδάτος. Απλώς παρέθεσα τι βρήκα στη Βικιπαίδεια. Μερικές ημέρες μετά, ο Τάκης Θεοδωρόπουλος σε άρθρο του έγραψε «δέχομαι διορθώσεις για τυχόν λάθη, αλλά όχι από τη Βικιπαίδεια», θέλοντας να πει ότι πρέπει να βρούμε κάποια πιο αξιόπιστη πηγή.

Δεν μας ανέφερε όμως ούτε μία πηγή που να αμφισβητεί το γεγονός του καψίματος. Ο κ. Λιναρδάτος γράφει πως είναι «έργο προφανώς ζηλωτών του νέου καθεστώτος», αλλά δεν υπάρχει πουθενά καταγεγραμμένη αντίδραση του δικτάτορα που να καταδικάζει την πράξη των ζηλωτών του. Αφού λοιπόν ο κ. Λιναρδάτος αναφέρει απόψεις σπουδαίων ανθρώπων του πνεύματος, που πιστοποιούν την αγάπη του Μεταξά για τις τέχνες και τον πολιτισμό, είναι απορίας άξιον πώς δεν καταδίκασε το κάψιμο! Θα περίμενα ο κ. Λιναρδάτος, σαν άνθρωπος του πνεύματος, να καταδίκαζε απερίφραστα αυτήν την πράξη του καθεστώτος.

Φαντάζομαι πως αν ζούσε ο μεγάλος κοινοβουλευτικός Κωνσταντίνος Μητσοτάκης, στην κυβέρνηση του οποίου υπηρέτησε ο κ. Λιναρδάτος, θα συμφωνούσε μαζί μου για το απαράδεκτο του καψίματος.

Τέλος, είναι φρόνιμο, τώρα που στην ταλαιπωρημένη Ευρώπη η Ακροδεξιά υψώνει προκλητικά το κεφάλι, να μην ξεχνάμε τι έκαναν οι δικτατορίες στην πατρίδα μας.

Δημητρης Γεωργαντας, Χειρουργός, Μαρούσι