ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Βακτηρία εστί παιδεία βίου

vaktiria-esti-amp-nbsp-paideia-vioy-2384068

Κύριε διευθυντά
Από την Πολιτεία του Πλάτωνα έως τα κείμενα του Μεγάλου Βασιλείου ως προτεραιότητα για την εκπαιδευτική διαδικασία τίθεται η πολύπλευρη διάπλαση της προσωπικότητας των παιδιών και η προπαρασκευή τους για την κοινωνία. Είναι άλλωστε γνωστή η ρήση του Μενάνδρου «Βακτηρία εστί παιδεία βίου». Ποια είναι όμως η πτυχή που υποαναπτύσσεται τόσους αιώνες μετά; Η απάντηση είναι απλή: Η κοινωνικοποίηση.

Μείζων παράγων της παραπάνω παθογένειας είναι η ασυδοσία στις σχολικές αυλές και η άκριτη φροντιστηριοποίηση του σχολείου. Ετσι η επαναφορά της διαγωγής στους σχολικούς ελέγχους ίσως να αποτελεί το πρώτο βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Το παιδί εξοικειώνεται αρχικά με τον βασικό νόμο της καθημερινότητας. Την αλληλεπίδραση. Αντιλαμβάνεται δηλαδή  τον αντίκτυπο τον πράξεών του και συνειδητοποιεί στο πλαίσιο της ευρύτερης σχολικής κοινότητας τον ρόλο και τις δυνατότητές του. Συνάμα συμμορφώνεται με τους κανόνες, αναπτύσσοντας μια ανεξάρτητη προσωπικότητα, η οποία όμως δεν λειτουργεί εις βάρος των άλλων. Κατά αυτόν τον τρόπο ο μαθητής εισάγεται ομαλά, διατηρώντας την παιδικότητά του,  στη σκληρή πραγματικότητα.

Επειτα αξίζει να αναλύσουμε την περίπτωση του σχολικού εκφοβισμού.  Ο θύτης επιλέγει να επιλύσει τις διαφορές του όπως αυτός επιθυμεί, αφού δεν υπάρχει ένα συνεκτικό πλαίσιο που να τον φέρνει προ των ευθυνών του. Συνεπώς τα παιδιά εξέρχονται από το κτίριο του σχολείου έπειτα  από 14 χρόνια  έχοντας αποκτήσει ένα πλέγμα γνώσεων (που, σε μεγάλο βαθμό, δεν ανταποκρίνονται στα σημερινά δεδομένα), αγνοώντας ωστόσο παντελώς την πραγματικότητα, στερούμενοι παράλληλα οποιασδήποτε κοινωνικής παιδείας. Εν τέλει θα ήταν ουτοπία να πιστεύουμε ότι η διαγωγή υπερκαλύπτει αυτά τα προβλήματα. Ωστόσο είναι η πινακίδα που επιδεικνύει τη σωστή οδό  και  στηλιτεύει το σφάλμα από όπου και αν προέρχεται.

Καραβασιλης  Σ. Δημητριος