ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Αλήθειες και μύθοι για το Ινστ. Βενετίας

Κύριε διευθυντά
Στο φύλλο της 19ης Οκτωβρίου 2016 της εφημερίδος σας δημοσιεύθηκε ανυπόγραφο κείμενο με τον τίτλο «Στους εισαγγελείς η υπόθεση του Ινστιτούτου Βενετίας», όπου εμπλέκεται το όνομά μου. Συγκεκριμένα, γράφεται ότι σε έκθεση του 2013 ο καθηγητής Π. Βοκοτόπουλος τόνιζε: «Επιτροπή διαπίστωσε ότι είναι ανέφικτη η καταγραφή των αμφίων και άλλων αντικειμένων που είναι συσσωρευμένα φύρδην μίγδην στον γυναικωνίτη του Ι. Ναού του Αγίου Γεωργίου δίκην χώρου αποθέσεως απορριμμάτων».

Η έκθεσις κατ’ αρχάς δεν είναι μόνο δική μου αλλά τριμελούς επιτροπής στην οποία μετείχα. Παρασιωπάται τελείως η ύπαρξη καταλόγου 31 σελίδων, όπου καταγράφονται 595 αντικείμενα (εικόνες, χειρόγραφα, άμφια, μεταλλικά σκεύη, λειψανοθήκες κ.ά.) και αναφέρεται μόνο η διαπίστωση ότι στον γυναικωνίτη του ναού είναι συσσωρευμένα νεότερα άμφια, για τη φύλαξη των οποίων δεν είναι υπεύθυνο το Ινστιτούτο αλλά η εκκλησία που έχει τη χρήση του χώρου. Τα αντικείμενα των οποίων τη φύλαξη έχει πράγματι το Ινστιτούτο βρέθηκαν το 2013 σε παραδειγματική τάξη, όπως σημειώνεται στο τέλος του εγγράφου, του οποίου επιλεκτική χρήση κάνει ο ανωνυμογράφος: «Εν κατακλείδι, η Επιτροπή επιθυμεί να τονίσει την τάξη που διεπίστωσε στη φύλαξη, έκθεση και τεκμηρίωση των αντικειμένων που βρίσκονται υπό την εποπτεία του Ινστιτούτου».

Διερωτώμαι ποιοι έκαναν έλεγχο τον περασμένο Ιούλιο και αποφαίνονται, μεταξύ άλλων, ότι είναι ασαφής η εικόνα της εκδοτικής δραστηριότητος του Ινστιτούτου, στην οποία αναφέρθηκα σε επιστολή μου της 30ής Ιουνίου προς την «Καθημερινή», η οποία εδημοσιεύθη στις 3 Αυγούστου: «Το Ινστιτούτο έχει μέχρι σήμερα εκδώσει περίπου 80 βιβλία, εκ των οποίων 15 πρακτικά διεθνών συνεδρίων, καθώς και 42 τόμους του διεθνούς κύρους περιοδικού του “Θησαυρίσματα”. Η σύγκριση με άλλα ιδρύματά μας στο εξωτερικό είναι καταλυτική».

Διαπιστώνω με λύπη μου ότι επαναλαμβάνεται το σενάριο που παίχθηκε προ τριακονταετίας για να διαλυθεί το Ινστιτούτο. Ασύστατες κατηγορίες κατά του διεθνούς φήμης διευθυντού, παλαιότερα του καθηγητού Μανούσου Μανούσακα και τώρα της καθηγήτριας Χρύσας Μαλτέζου, δίωξις του γραμματέως, απολύσεις στο προσωπικό, αδρανοποίησις του Ινστιτούτου, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της ελληνικής και της διεθνούς επιστημονικής κοινότητος.

Θεωρώ, τέλος, ανεπίτρεπτη τη χρήση αποσπάσματος υπηρεσιακού εγγράφου, το οποίο συνυπογράφω, για να εμφανισθώ δήθεν ως τιμητής ενός ιδρύματος που αποτελεί καμάρι της ελληνικής επιστήμης, και το οποίο έχω υπερασπισθεί με επιστολές μου στην «Καθημερινή» (φύλλα των 22.2.2013 και 3.8.2016) απέναντι των, κατ’ επιεική διατύπωση, αστόχων ενεργειών του υπουργείου Εξωτερικών, το οποίο διερωτάται κανείς αν είναι ο κατάλληλος φορεύς για να εποπτεύει ερευνητικά κέντρα.

Π. Βοκοτοπουλος
Ομ. καθηγητής της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών