ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Επιστημονικός ανθελληνισμός;

epistimonikos-anthellinismos-2222226

Κύριε διευθυντά
Παραθέτω δύο αποσπάσματα από τον 2ο τόμο της «Νεότερης Ελλάδας» του καθηγητή Thomas W. Gallant (εκδόσεις Πεδίο Α.Ε., μετάφραση: Γιάννα Σκαρβέλη και επιστημονική επιμέλεια: Δήμητρα Λαμπροπούλου και Κατερίνα Γαρδίκα), τον οποίο ο συντάκτης της παρουσίασης του συγγραφέα στην οπίσθια όψη του εξωφύλλου του 1ου τόμου προσδιορίζει ως «σπουδαίο ιστορικό και γνωστό φιλέλληνα», τα εξής: Σελ. 277 «[…] το ελληνικό κράτος είχε να αντιμετωπίσει την πρόκληση της ενσωμάτωσης στο εθνικό κράτος ενός μεγάλου αριθμού ανθρώπων που δεν διέθεταν ελληνική εθνική ταυτότητα ή συνείδηση. Στα νέα εδάφη (εννοείται μετά τους Βαλκανικούς πολέμους) εξακολουθούσαν να υπάρχουν μεγάλοι πληθυσμοί μουσουλμάνων, Εβραίων, Βλάχων, Βούλγαρων, Αλβανών κι άλλων. Κάποιοι, όπως οι Εβραίοι της Θεσσαλονίκης, έκδηλα δεν επιθυμούσαν να ενσωματωθούν στο ελληνικό κράτος – στην πραγματικότητα, τους τρομοκρατούσε αυτή η προοπτική. Αλλοι, όπως ο σημαντικός σε μέγεθος σλαβόφωνος πληθυσμός, θεωρούσαν την Ελλάδα εχθρό, ενώ άλλοι, όπως οι Αλβανοί και οι Βλάχοι, επιδίωκαν να συμπεριληφθούν σε άλλο κράτος ή να ιδρύσουν μια δική τους χώρα». Σελ. 283: «[…] Εφτασε στα πρόθυρα του θανάτου (ο βασιλεύς Κωνσταντίνος, ο οποίος είχε ασθενήσει από πλευρίτιδα και πνευμονία) αλλά σώθηκε χάρη στη θαυματουργή εικόνα της Παναγίας της Τήνου». Το εύλογο ερώτημα: Τι σχέση έχουν μεταξύ τους τα δύο αυτά ετερόκλητα αποσπάσματα; Και όμως έχουν αμοιβαία διαπίδυση σοβαρότητας και ώσμωση αξιοπιστίας. Πιο δύσκολη είναι η απάντηση στο άλλο ερώτημα: Αν έχει ο φιλελληνισμός τέτοια διαπιστευτήρια, όπως είναι οι κατηγορηματικές αποφάνσεις του συγγραφέα για τα φρονήματα των Γραικομάνων σλαβοφώνων της Μακεδονίας και των ορκιζόμενων ότι Ελληνες είναι και Ελληνες θα πεθάνουν Βλάχων, τότε τι θα μπορούσε να είναι ο επιστημονικός ανθελληνισμός; Πάντως, κατά την προσωπική μου γνώμη, δεν πρόκειται ούτε για «φιλ-» ούτε για «ανθ-» ελληνισμό, αλλά για τη διατύπωση μιας ιστορικής γνώμης υποκείμενης σε πλήρη αναίρεση.

Γερασιμος Μιχαηλ Δωσσας, Θεσσαλονίκη