ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

ΕΣΥ, «μαύρες τρύπες» και Πρωτοβάθμια

grammata-anagnwstwn--15

Κύριε διευθυντά
Το τελευταίο διάστημα παρακολουθούμε την οπισθοχώρηση της κυβερνητικής πολιτικής όσον αφορά την υποχρεωτική εγγραφή των πολιτών σε οικογενειακό ιατρό. Ως κύρια αιτιολογία προτάσσεται η έλλειψη επαρκούς αριθμού οικογενειακών ιατρών ώστε να στελεχωθούν οι δημόσιες δομές Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας, παρ’ όλα τα οικονομικά κίνητρα που θέσπισε το υπουργείο Υγείας, προσφέροντας μισθό επιμελητή Α΄ του ΕΣΥ, ήτοι περίπου 1.700-1.800 ευρώ όπως δήλωνε η ηγεσία του υπουργείου.

Η αλήθεια είναι πως η αμοιβή των οικογενειακών ιατρών στα ΤΟΜΥ είναι περίπου 1.300 ευρώ καθαρά. Επίσης η σύμβασή τους αφορά τα 2 έτη, με δυνατότητα επέκτασης για άλλα 2 έτη, χρηματοδοτούμενα μέσω ΕΣΠΑ. Αυτό σημαίνει πως αφορά μία προσωρινή εργασιακή λύση για έναν ειδικευμένο ιατρό, χωρίς τη δυνατότητα μονιμοποίησης, ούτε πραγματοποίηση εφημεριών για συμπλήρωση του εισοδήματός του.

Στον αντίποδα υπάρχει ένας τεράστιος αριθμός γενικών-οικογενειακών ιατρών μόνιμα διορισμένων στα Κέντρα Υγείας και στα Περιφερειακά Ιατρεία της επικράτειας. Ο πληθυσμός ευθύνης τους πολλές φορές αφορά διψήφιο αριθμό πολιτών, ειδικά σε αραιοκατοικημένες περιοχές της επαρχίας.

Την ίδια στιγμή, οι ΥΠΕ της χώρας προκήρυξαν προ ολίγων ημερών μόνιμες θέσεις βαθμού επιμελητή Β΄ για τη στελέχωση των Κέντρων Υγείας αστικού τύπου. Στις θέσεις αυτές περιλαμβάνονται ειδικότητες όπως ΩΡΛ, Γυναικολογία-Μαιευτική, Ουρολογία, Νευρολογία, Κυτταρολογία, Καρδιολογία και Πνευμονολογία, εκτός των ειδικοτήτων της Γενικής Ιατρικής, της Παθολογίας και της Παιδιατρικής, των κατεξοχήν δηλαδή αρμόδιων ειδικοτήτων Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας.

Απότοκος των ανωτέρω θα είναι χειρουργικές ειδικότητες χωρίς χειρουργική αίθουσα, χωρίς υπερηχογραφική δυνατότητα και ελλείψει άλλων διαγνωστικών και θεραπευτικών παρεμβάσεων, θα συμβουλεύουν και θα παραπέμπουν ασθενείς στις νοσοκομειακές δομές, σε γιατρούς ίδιας ειδικότητας.

Οι εν λόγω προκηρύξεις προφανώς βασίστηκαν στα οργανογράμματα των πάλαι ποτέ ιατρείων του ΙΚΑ, της πρωτόγονης αυτής παροχής φροντίδας υγείας στους ασφαλισμένους από το πρώην μεγαλύτερο ασφαλιστικό ταμείο της χώρας.

Παρότι λοιπόν η ηγεσία του υπουργείου από τη μία μεριά προσπαθεί να κινηθεί προς τη κατεύθυνση της δημιουργίας Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας με βάση τον οικογενειακό ιατρό, όπως συμβαίνει σε πολιτισμένα κράτη της Ε.Ε., από την άλλη παραμένει δέσμια σε μία πολιτική προκηρύξεων θέσεων χωρίς οργάνωση και σχεδιασμό νέου οργανογράμματος στις υπάρχουσες αυτές δομές, που κληρονομήθηκαν από ένα σηπτικό σύστημα ασφάλισης.

Παράλληλα, ενώ θα μπορούσαν οι γενικοί-οικογενειακοί ιατροί των Κέντρων Υγείας της επαρχίας με τον ελάχιστο πληθυσμό κατοίκων στην ευθύνη τους να καλύπτουν μέρος του πληθυσμού στα ΤΟΜΥ και στα Κέντρα Υγείας αστικού τύπου, η ηγεσία του υπουργείου δεν επιθυμεί να ανοίξει μέτωπο με τη μερίδα του ιατρικού αυτού πληθυσμού, το οποίο πολλές φορές αρκείται στη συνταγογράφηση κάποιων δεκάδων συνταγών ως μηνιαίο ιατρικό έργο.

Με τη συνέχιση των πρακτικών αυτών η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας δεν πρόκειται να εφαρμοστεί σωστά στον ελλαδικό χώρο, ενώ παράλληλα θα δημιουργηθεί ένα σύστημα ανάλογο των ιατρείων ΙΚΑ που μισθολογικά θα επιβαρύνει τον κρατικό προϋπολογισμό χωρίς ολοκληρωμένο ιατρικό έργο.

Μπαζουκης Ξενοφων MD, MSc