ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Η κριτική πρέπει να έχει και όρια

Κύριε διευθυντά
Διαβάζω στο φύλλο της 15ης Σεπτεμβρίου την επιστολή κάποιου αναγνώστη, κατέχοντος και τίτλο PhD, εναντίον του κ. Χρήστου  Γιανναρά, όπου απαιτεί, με ειρωνικό και επιτακτικό τρόπο και ύφος ex cathedra, να…  κλείσει την πόρτα και να μας καληνυχτίσει για πάντα ο έγκριτος αρθρογράφος σας!

Κανονικά, εφόσον σέβεται η εφημερίδα σας το κύρος και το όνομα του διεθνώς γνωστού στους φιλοσοφικούς και θεολογικούς κύκλους κ. Γιανναρά, θα έπρεπε να μην επιτρέψει τη δημοσίευση της αμετροεπούς και θρασείας αυτής επιστολής. Το έκανε προφανώς εν ονόματι μιας ελευθεροτυπίας, που φαίνεται να ισχύει ακόμη και όταν προσβάλλονται κατάφωρα πρόσωπα σεβαστά και βασικοί θεσμοί, όπως συχνότατα παραπονούνται –και δικαίως!– αναγνώστες σας για τα ασεβή σκίτσα συνεργατών σας ή για τις αγγλοσαξονικές «εξυπνάδες» ανίδεου από ελληνική ιστορία αρθρογράφου σας!

Οντας αναγνώστης σας κοντά 70 χρόνια, δεν καταφεύγω στο σόφισμα που επικαλούνται πολλοί για τέτοιες αθλιότητες, δηλαδή να μη διαβάζουμε τέτοια υβριστικά κείμενα: αγοράζει κανείς μια σοβαρή εφημερίδα επειδή ασπάζεται κάποιες βασικές, αδιαπραγμάτευτες αρχές της, αλλιώς θα κατέφευγε αλλού!

Δεν διαμαρτύρομαι επειδή τυχαίνει πολλά χρόνια να με τιμά με τη φιλία του ο κ. Γιανναράς, όπως και τον αδελφό μου και επιστολογράφο σας Ν. Δ. Τριανταφυλλόπουλο, αλλά επειδή πρέπει, επιτέλους, η εφημερίδα σας να προσδιορίσει κάποια όρια επιτρεπόμενης ελευθερίας και όχι να συμβάλλει συστηματικά στη διάλυση του καλού ονόματός της! Και υπάρχει ο τρόπος: μια ευρεία σφυγμομέτρηση των αναγνωστών σας και η τακτική δημοσίευση του αριθμού πωλήσεων φύλλων της αγαπητής «Καθημερινής» ίσως δείξουν καθαρότερα τα κακώς κείμενα.