ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Φωτοστέφανο για ένα δικτάτορα

Κύριε διευθυντά
Εθνική γιορτή της 28ης Οκτωβρίου. Θαυμαστός ο ξεσηκωμός της μικρής Ελλάδος ενάντια στην επιβουλή της φασιστικής Ιταλίας. Και ακόμη πιο θαυμαστό το νικηφόρο αποτέλεσμα, το πρώτο ευρωπαϊκής χώρας, απέναντι στον Αξονα που είχε καθυποτάξει όλη την ήπειρο. Αξιομνημόνευτος και ο πλουραλισμός της «Καθημερινής», όπου γράφονται όλες οι απόψεις. Την ημέρα της εθνικής επετείου ο Κώστας Ιορδανίδης έγραψε το άρθρο «Σε μία άλλη εποχή…» Αξιόλογος δημοσιογράφος. Σεβαστές οι απόψεις του. 

Αλλά το άρθρο αυτό, την ημέρα που γιορτάζεται ο ξεσηκωμός απέναντι στη φασιστική εισβολή, αποτελεί τουλάχιστον μια προσπάθεια εξαγιασμού ενός δικτάτορα. Θα μπορούσε ο αρθρογράφος να γράψει δύο γραμμές, για να μαθαίνουν και οι νεότεροι, που ίσως αγνοούν την Ιστορία. Να πει ποιο ήταν το καθεστώς της 4ης Αυγούστου. Δεν ανέφερε τίποτα. 

Περιορίστηκε σε υμνολόγια που γράφουν ο πρέσβης Γκράτσι της φασιστικής Ιταλίας και ο στρατηγός Σνάιντερ της ναζιστικής Γερμανίας. Και συμπληρώνει με λόγια του Βρετανού Κρις Γουντχάουζ, του συντονιστή των αντιστασιακών οργανώσεων στην Κατοχή. Γράφει ότι «Ο Μεταξάς διέγνωσε και επιχείρησε να διορθώσει ορισμένα βασικά ελαττώματα, αλλά η ριζική θεραπεία που θέλησε να εφαρμόσει ναυάγησε με τον πόλεμο και τον θάνατό του». 

Δεν αναφέρει ο αρθρογράφος πού και πότε τα γράφει αυτά ο Γουντχάουζ. Ισως ως Βρετανός τής τότε κοσμοκράτειρας Αγγλίας να έβλεπε την ΕΣΣΔ σαν τον απόλυτο εχθρό, επί του οποίου στην ελληνική εκδοχή του ήθελε ο Μεταξάς να εφαρμόσει τη ριζική θεραπεία. 

Με εξορίες, βασανιστήρια, στρατιωτικό νόμο, κατήχηση της νεολαίας στην ΕΟΝ, με φασιστικά και ναζιστικά πρότυπα, κάψιμο βιβλίων κατ’ απομίμηση χιτλερικών παραδειγμάτων κ.ά. 

Δεν ανέφερε τίποτα από όλα αυτά ο κ. Ιορδανίδης. Το άρθρο έτσι γίνεται ένα υμνολόγιο για ένα δικτάτορα. Και είναι κρίμα για την Ιστορία και τους δημοκρατικούς θεσμούς που όλοι οφείλουμε να πιστεύουμε και για τους οποίους να αγωνιζόμαστε.