ΓΡΑΜΜΑΤΑ ΑΝΑΓΝΩΣΤΩΝ

Το αναμμένο στουπί και η σωφροσύνη

Κύριε διευθυντά
Διάβασα με ενδιαφέρον το εύστοχο άρθρο «Το στουπί είναι ακόμη αναμμένο» («Καθημερινή», 10/1/2021). Αυτή είναι η περιγραφή της πραγματικότητας ως έχει. Ο ελληνικός λαός επέδειξε πρωτοφανή ωριμότητα τόσο στην κρίση των μνημονίων, που του ταλάνισαν καθημερινότητα και προοπτικές, όσο και κατά τις μέρες της πανδημίας, την οποία ακόμη υφίσταται η οικουμένη. 

Η συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και στις επάλξεις υπεράσπισης αυτονόητων. Ας ελπίσουμε η σωφροσύνη κυβερνώντων και ειδημόνων να λειτουργήσει πυροσβεστικά στο «αναμμένο στουπί». Ο κουρασμένος, βαριεστημένος και αγανακτισμένος πολίτης δεν έχει ανάγκη περισσότερη επιβολή, με διαταγές και νουθεσίες.

Επιθυμεί «έλαιον εις τας πληγάς» και όχι βίαιη «θεραπείαν εκ θερμοκαυστήρος». Επιβάλλεται να καταναοήσουν οι αιρετοί ότι η ελαστικότητα εφαρμογής διασώζει τον «κανόνα», ενώ η μονόχνωτη ακαμψία εμμονικού «δέον» απλώς επιταχύνει το τέλος του. Προκαλεί λογική και αξιοπρέπεια η εν προκειμένω ρήση «πείθεσθε τοις ηγουμένοις υμών και υπείκετε…» (Εβρ. 13, 17). 

Αργά και σταθερά θα απαντηθεί από τη φωνή του Ψαλμωδού «μη πεποίθατε επ’ άρχοντας επί υιούς ανθρώπων». Με κάτι τέτοια θα μπει φωτιά στην πυριτιδαποθήκη νεύρων και συναισθημάτων, και άντε μετά να μιλάμε για κοινή λογική και υπακοές. 

Μπορεί να γίνονται επιτυχείς μάχες για τη σωτηρία της ανθρώπινης ζωής, αλλά χάνονται μάχες στη διαφύλαξη της ψυχικής υγείας του κόσμου. Βιώνουμε το «ουαί ημίν τοις Ρωμαίοις! Εις ποίαν αθλιότητα νυν περιέστημεν…» (Νικηφόρου Β΄ Φωκά). Το στουπί πρέπει να σβήσει. Πάντοτε η «οικονομία». 

(Επιείκεια) είχε καλύτερα αποτελέσματα της «Ακρας Ακρίβειας» (Summus Jus), που φέρνει μόνο προβλήματα, εμπλοκές και αδιέξοδα.